Britse banken moeten uitleggen waarom crypto wordt afgekneld

Britse banken krijgen politieke druk over crypto-debanking. Niet omdat het Verenigd Koninkrijk crypto buiten de deur wil houden, maar juist omdat Londen een nieuw FCA-regime bouwt.

Dat maakt de spanning groter. Wat is een vergunning waard als een cryptobedrijf daarna nog steeds geen normale bankrekening krijgt?

De Crypto and Digital Assets All-Party Parliamentary Group heeft topbestuurders van grote Britse banken en bancaire dienstverleners aangeschreven. De groep wil weten hoe zij omgaan met cryptobedrijven en klanten die geld naar cryptoplatformen sturen.

De brief past binnen de bredere parlementaire inquiry naar banking access voor de Britse cryptosector. Die liep op 21 juli van start en staat open voor reacties tot 31 augustus 2026.

De APPG wordt geleid door Labour-parlementariër Gurinder Singh Josan en Lord Ed Vaizey. Zij willen van banken weten of cryptobedrijven rekeningen kunnen openen, welke beperkingen gelden en welke juridische, commerciële en compliance-redenen daarachter zitten.

Het gaat niet alleen om handelsplatformen. Ook custodians, betaaldienstverleners, walletbedrijven, tokenisatiepartijen en uitgevers van stablecoins vallen onder de vragen.

Daar zit de kern. Zonder bankrekening kun je geen salarissen betalen, klantgeld ontvangen of normale operationele betalingen doen. Dan blijft regulering op papier netjes, maar wordt bouwen in de praktijk stroperig.

Voor exchanges en andere digitale-assetbedrijven is banktoegang dus geen luxe. Het is de brug tussen crypto en de echte economie.

De timing is geen toeval. De FCA werkt aan een volledig nieuw regime voor cryptoasset firms.

Volgens de FCA-tijdlijn kunnen bedrijven van 30 september 2026 tot 28 februari 2027 een aanvraag indienen. Het nieuwe regime wordt op 25 oktober 2027 van kracht.

Vanaf dat moment komen handelsplatformen, tussenpersonen, custodians, stablecoin-uitgevers en stakingdiensten onder zwaarder toezicht.

Dat roept een simpele vraag op. Als een bedrijf straks door de FCA is goedgekeurd, mag een bank het dan nog steeds als sectorrisico wegzetten?

De APPG lijkt precies die grens te zoeken. Niet alle cryptobedrijven zijn veilig. Maar ook niet elk cryptobedrijf is automatisch te riskant voor een rekening.

De banken hebben een verdedigbaar punt. Crypto wordt gebruikt bij scams, fraudebetalingen en verlieszaken. Consumentenbescherming is dus geen excuus uit het niets.

HSBC hanteert volgens zijn eigen cryptopagina een limiet van £2.500 per cryptotransactie en £10.000 per rollende periode van dertig dagen.

NatWest schrijft dat betalingen naar cryptobeurzen worden beperkt tot £1.000 per dag en £5.000 per dertig dagen. De bank verwijst daarbij naar klantbescherming.

Starling gaat nog verder. De bank zegt dat zij de aankoop en verkoop van crypto via debitcard en bankoverschrijving niet ondersteunt.

Dat zijn geen kleine fricties. Voor particuliere gebruikers bepalen zulke limieten of zij überhaupt soepel geld naar een platform kunnen sturen.

De APPG erkent dat banken plichten hebben rond witwassen, fraude en klantbescherming. De vraag is of brede sectorblokkades nog passen bij een gereguleerde markt.

Een individuele risicoanalyse ligt dan meer voor de hand. Kijk naar vergunning, controles, klanttype, transactiepatronen en compliance. Niet alleen naar het woord crypto.

Een bank mag risico weigeren. Maar een gereguleerde sector collectief afknijpen is iets anders.

Daarmee schuift crypto-debanking richting een klassiek machtsprobleem. Banken beheren de toegang tot betalingsverkeer. Wie zij blokkeren, krijgt zelfs met een vergunning minder ruimte om te concurreren.

Dat raakt ook stablecoins. Een uitgever kan technisch voldoen aan nieuwe regels, maar zonder bankpartners blijft fiat-afwikkeling kwetsbaar.

Het Verenigd Koninkrijk wil zich profileren als plek voor digitale activa. Daarvoor is regelgeving nodig, maar ook financiële toegang.

Die twee moeten samen lopen. Anders ontstaat een rare situatie: de overheid bouwt een route naar toezicht, terwijl banken de oprit afsluiten.

Voor bedrijven die tokenisatie, custody of blockchain-betalingen willen bouwen, is dat een directe vestigingsvraag. Waarom in Londen zitten als banktoegang onzeker blijft?

De APPG onderzoekt daarom ook de gevolgen voor innovatie, investeringen, concurrentie en de aantrekkelijkheid van het VK als locatie voor cryptobedrijven.

Voor Nederland en België is dit geen Britse bijzaak. Ook onder MiCA blijft de relatie tussen banken en cryptobedrijven gevoelig.

Een vergunning helpt, maar lost niet automatisch alle bankrisico’s op. Banken blijven hun eigen klantacceptatie, transactiemonitoring en risicobeoordeling doen.

De Britse discussie laat zien waar Europa later ook tegenaan kan lopen. Als gereguleerde cryptobedrijven alsnog moeilijk toegang krijgen tot bankdiensten, verschuift de discussie naar de poortwachtersmacht van banken.

Dat geldt ook voor beleggers. Transferlimieten en blokkades bepalen in de praktijk hoe vrij gebruikers hun geld tussen bankrekening en cryptoplatform kunnen verplaatsen.

De APPG kan banken niet zomaar dwingen. Een all-party group is geen toezichthouder en geen rechtbank.

Maar parlementaire druk doet wel iets. Zeker wanneer de nieuwe FCA-regels dichterbij komen en banken hun beleid publiek moeten uitleggen.

Tot 31 augustus kunnen banken, cryptobedrijven, fintechs, toezichthouders, consumentenorganisaties en andere partijen bewijs indienen. Daarna wil de APPG een rapport met aanbevelingen publiceren.

De uitkomst kan verder gaan dan transferlimieten. Als blijkt dat gereguleerde cryptobedrijven structureel worden uitgesloten door hun sectorlabel, komt de volgende vraag vanzelf.

Moet de overheid alleen crypto reguleren, of ook de banken die bepalen of gereguleerde crypto toegang krijgt tot het financiële systeem?