Solana heeft met 67,001% steun ingestemd met een veel snellere afbouw van nieuwe
SOL. De vereiste grens lag op 66,667%.
Een verschil van slechts 0,334 procentpunt besliste daarmee over het toekomstige uitgiftebeleid van het netwerk.
Maar de geldkraan draait vandaag nog niet langzamer.
De technische wijziging moet eerst worden gebouwd en op mainnet worden geactiveerd.
SGP-0002 haalt grens maar net
De stemming over SGP-0002: Double Disinflation eindigde vrijdag.
Ongeveer 176,29 miljoen SOL stemde vóór.
Circa 66,19 miljoen SOL stemde tegen en ongeveer 20,63 miljoen SOL onthield zich.
De totale deelname kwam uit rond 60,7% van de stemgerechtigde stake.
Voor goedkeuring was twee derde steun nodig.
Met 67,001% kwam het voorstel daar maar net boven.
Minder nieuwe SOL, niet direct minder bestaande SOL
De verandering draait om
Solana's jaarlijkse disinflation rate.
Dat is het tempo waarmee de inflatie ieder jaar wordt verlaagd.
Momenteel bedraagt dat tempo ongeveer 15%.
SGP-0002 wil dat verdubbelen naar 30%.
Dat betekent niet dat de huidige inflatie ineens met dertig procentpunt zakt.
De jaarlijkse uitgifte blijft dalen volgens een schema, alleen veel sneller.
Einddoel van 1,5% verandert niet
Solana blijft mikken op een uiteindelijke inflatie van 1,5% per jaar.
Alleen de route ernaartoe wordt korter.
De
officiële SIMD-0550-specificatie schat dat Solana onder het bestaande schema ongeveer 5,7 jaar nodig heeft om die bodem te bereiken.
Met de nieuwe afbouw wordt dat ongeveer 2,8 jaar.
Dat brengt het moment waarop de minimale inflatie wordt bereikt naar verwachting naar de eerste helft van 2029.
18,9 miljoen SOL verschil na zes jaar
De impact stapelt zich ieder jaar verder op.
Onder het oude pad zou de totale voorraad na zes jaar volgens de modellering uitkomen rond 727,43 miljoen SOL.
Met de snellere afbouw komt de berekening uit rond 708,54 miljoen SOL.
Dat is ongeveer 18,9 miljoen SOL minder.
Oftewel circa 2,6% minder totale voorraad dan onder het bestaande schema.
Voor bestaande houders betekent dat minder toekomstige verwatering.
Stakers krijgen ook minder nieuwe tokens
Daar zit de andere kant.
Nieuwe SOL vormen een belangrijk deel van de beloningen voor staking.
Minder uitgifte betekent dus ook dat nominale
staking-opbrengsten sneller dalen.
De makers van SIMD-0550 modelleren een daling van ongeveer 5,84% nu naar:
4,34% in het eerste jaar, 3,00% in het tweede jaar en 2,25% in het derde jaar.
Dat zijn ramingen.
Werkelijke opbrengsten hangen onder meer af van hoeveel SOL wordt gestaket, validatorcommissies, fees en MEV-inkomsten.
Minder verwatering heeft dus een prijs
Voor een SOL-houder klinkt minder uitgifte aantrekkelijk.
Maar validators worden juist deels betaald met die nieuwe tokens.
Daarom draait deze discussie niet simpelweg om “minder inflatie is beter”.
De echte vraag is hoeveel nieuwe SOL nodig zijn om voldoende stake en validators economisch aantrekkelijk te houden.
Te veel uitgifte verwatert houders.
Te weinig beloning kan kleinere validators harder raken.
Het netwerk probeert daar nu sneller richting een lager evenwicht te bewegen.
Ontwerpers verwachten beperkte schade bij validators
De makers van SIMD-0550 hebben dat effect doorgerekend.
Hun model telt 738 onderzochte validators.
In het eerste jaar zouden volgens die aannames twee validators van winstgevend of break-even naar verlieslatend verschuiven.
In jaar twee worden dat er dertien.
In het derde jaar dertig.
Dat zijn modeluitkomsten, geen garantie.
Validatorinkomsten kunnen veranderen wanneer fees, MEV, commissies of de SOL-prijs verschuiven.
Kraken draaide vlak voor de finish
De stemming leek kort voor het einde nog te kunnen mislukken.
Kraken vertegenwoordigde ongeveer 8,9 miljoen SOL aan stemgewicht.
De partij stemde eerder tegen SGP-0002 en trok daarmee het percentage onder de vereiste grens.
In de laatste fase draaide het grootste deel van dat stemgewicht opnieuw.
Bij de eindtelling stemde ruim 90% van de aan Kraken gekoppelde stake vóór.
Zonder die ommezwaai had het voorstel de tweederdemeerderheid niet gehaald.
Maar Kraken bepaalde niet alleen de uitslag
Het is verleidelijk om de hele stemming aan één exchange toe te schrijven.
Dat gaat te ver.
Ook andere validators en gedelegeerde stakers veranderden of overschreven hun stem tijdens de slotfase.
Solana's nieuwe governancemodel laat delegators in bepaalde situaties afwijken van de keuze van hun validator.
Daardoor kan één validator veel stake vertegenwoordigen zonder dat iedere achterliggende staker automatisch hetzelfde hoeft te stemmen.
De einduitslag kwam dus uit een combinatie van grote validators, custodians en individuele overrides.
Governance over geld wordt meteen politiek
Dat maakt deze stemming interessanter dan alleen de 18,9 miljoen SOL.
Wie SOL delegeert aan een validator, geeft die partij in beginsel ook politiek gewicht binnen stake-based governance.
De discussie rond Kraken liet zien hoe gevoelig dat kan worden.
Een exchange of stakingprovider beheert niet noodzakelijk zelf alle economische belangen achter zijn stemgewicht.
De tokens kunnen van klanten zijn.
Daarmee ontstaat een nieuwe vraag: moet een custodian zelf stemmen of uitsluitend de voorkeur van klanten doorgeven?
Die discussie is na deze uitslag niet weg.
SGP-0002 is nog geen software-update
Ook technisch is de stemming maar één stap.
Het
governancevoorstel geeft steun aan de richting.
De daadwerkelijke verandering staat beschreven in SIMD-0550.
Clientontwikkelaars moeten die wijziging nu verwerken.
Daarna volgt een aparte feature gate waarmee het nieuwe schema wordt geactiveerd.
Tot die activatie blijft de huidige afbouw van ongeveer 15% gelden.
Inflatie mag niet ineens naar beneden springen
De technische uitwerking voorkomt bewust een plotselinge knip.
Solana berekent zijn inflatie op basis van een bestaande curve.
Wanneer ontwikkelaars simpelweg het afbouwpercentage van 15% naar 30% zouden veranderen, zou de berekende inflatie bij activatie abrupt kunnen verspringen.
SIMD-0550 kiest daarom voor een nieuwe verankering op het moment van activatie.
De bestaande inflatie vormt dan het startpunt.
Vanaf daar loopt de curve sneller naar beneden.
Alle validators moeten exact hetzelfde rekenen
Dat klinkt als boekhouding.
Voor een blockchain is het consensuswerk.
Staking rewards veranderen de totale hoeveelheid SOL en daarmee de toestand van het netwerk.
Alle validatorclients moeten dus exact dezelfde uitkomst berekenen.
Een klein rekenverschil kan uiteindelijk verschillende netwerktoestanden opleveren.
Daarom vereist de wijziging tests en gecoördineerde activatie.
Een governance-uitkomst alleen is daarvoor niet voldoende.
Lagere staking yield kan geld richting DeFi duwen
Er zit ook een mogelijke tweede orde achter de wijziging.
Hogere staking rewards maken het aantrekkelijk om SOL passief bij validators te laten staan.
Wanneer die opbrengsten sneller dalen, kunnen sommige houders alternatieven zoeken.
Bijvoorbeeld
DeFi, lending of liquiditeitsstrategieën.
Dat betekent niet dat geld automatisch naar zulke toepassingen verhuist.
De risico's zijn daar meestal hoger.
Maar het rendementsverschil tussen staking en andere toepassingen kan wel veranderen.
Minder nieuwe SOL betekent niet automatisch hogere koers
Daar hoort dezelfde waarschuwing bij.
18,9 miljoen minder toekomstige tokens klinkt positief voor schaarste.
Maar de SOL-prijs wordt door veel meer bepaald dan alleen uitgifte.
Vraag naar het netwerk, handel, macro-economie, gebruik en marktpositionering kunnen een veel groter effect hebben.
Minder aanbodgroei garandeert dus geen hogere prijs.
Het verandert alleen één kant van de vergelijking.
Eén derde procentpunt beslist over miljarden tokens
Dat is uiteindelijk het opvallendste aan SGP-0002.
Over zes jaar kan de gekozen route volgens de eigen berekeningen bijna 19 miljoen SOL verschil maken.
En die keuze haalde het met slechts 0,334 procentpunt boven de vereiste grens.
Solana heeft daarmee wel richting gekozen.
Nu volgt de moeilijkere stap: de nieuwe monetaire curve foutloos in software zetten en vervolgens gezamenlijk op mainnet activeren.