De cryptowereld is keihard. Hacks en exploits kosten miljarden, maar het echte dodelijke wapen is niet het gestolen geld – het is het verlies van vertrouwen.
Mitchell Amador, CEO van Immunefi (dé bug bounty-koning), slaat de spijker op z’n kop: bijna 80% van de projecten die een grote hack te verduren krijgen, komt nooit meer boven water. En dat komt zelden door de bug zelf, maar door hoe het team reageert.
Vertrouwen verdampt in seconden
Zodra de eerste berichten op X of Discord verschijnen, begint de exodus. Gebruikers trekken liquiditeit weg, partners blazen deals af, TVL keldert. Wat overblijft is een lege schil van een protocol. Amador
legt het uit:
"De grootste schade is niet het initiële verlies van geld, maar de storing in de bedrijfsvoering en het verlies van vertrouwen tijdens de reactie."
Trage communicatie? Stilte? Pogingen om het stil te fixen achter de schermen? Dat werkt averechts.
Gebruikers voelen zich bedrogen, communities vallen uit elkaar, en het project krijgt een stigma dat nooit meer weggaat. Zelfs als de code later perfect is gepatcht, komen de oude gebruikers vaak niet terug.
Waarom falen teams zo vaak?
- Weinig tot geen incident response plan
- Onderschatting van de impact op de community
- Focus op tech-fix in plaats van transparantie
- Geen draaiboek voor communicatie, compensatie of herstel
Een snelle, eerlijke update met details, roadmap en compensatieplan kan wonderen doen. Een vage "we onderzoeken het"-tweet? Dat is olie op het vuur.
De cijfers liegen niet
Chainalysis-rapporten tonen aan dat de verliezen in 2025 explodeerden tot $3,4 miljard – het hoogste sinds 2022. Slechts drie hacks waren goed voor bijna 70% van dat bedrag, met
de Bybit-hack van $1,4 miljard als absolute koploper. Dat was goed voor bijna de helft van alle cryptoverliezen vorig jaar.
En het patroon is duidelijk: grote platforms, DeFi-protocollen, zelfs exchanges – zodra het vertrouwen weg is, is het vaak game over. Sommige teams starten onder een nieuwe naam, anderen verdwijnen gewoon. De menselijke kant van herstel (community, reputatie, liquiditeit) blijkt moeilijker dan de code fixen.
Aanvallen worden sluwer
Smart contract-bugs blijven een ding, maar de laatste jaren zien we meer simpele menselijke fouten:
- Gelekte private keys
- Phishing via social media
- Insider-dreigingen
- Social engineering
Die zijn vaak goedkoper en sneller dan een zero-day exploit – en net zo destructief.
Wat nu?
Voor projecten: bouw een fatsoenlijk incident response plan, wees hyper-transparant, en denk aan compensatie. Voor gebruikers: spreid je risico, check audits, en wees kritisch op hoe teams reageren op problemen. Vertrouwen is schaars in
crypto – en eenmaal kwijt, bijna niet meer terug te winnen.
Amador’s boodschap is helder: de hack zelf is pijnlijk, maar de reactie bepaalt of je overleeft. En op dit moment overleeft 4 op de 5 het niet.
Heb jij vertrouwen in een project nog steeds na een hack? Of ben je meteen weg? Drop je ervaring hieronder – laten we het bespreken!