David Schwartz verdedigt Tether-principe in strijd om $42 miljoen USDT
Ruim $42 miljoen aan USDT zit vast en twee Thaise zakenmannen willen dat Tether daarvoor voor de rechter verantwoording aflegt. David Schwartz, CTO Emeritus van Ripple, kiest publiek de andere kant van het debat.
Zijn argument is simpel.
Wanneer niet duidelijk is wie juridisch recht heeft op betwist vermogen, moet dat geld volgens Schwartz worden veiliggesteld totdat een bevoegde rechter beslist.
Maar daarmee is de rechtszaak tegen Tether nog lang niet opgelost.
Twee zakenmannen dagen Tether voor rechter
Nutthawat Rukthammachalern en Natthawat Kasamvilas dienden op 31 augustus 2026 een klacht in bij de federale rechtbank voor het Southern District of New York.
Ze dagen vier Tether-entiteiten voor de rechter.
De zaak draait om exact 42.417.785,62 USDT op tien Ethereum-adressen.
De eisers stellen dat Tether deze adressen op 30 oktober 2025 op zijn blacklist zette.
Daardoor konden de tokens niet meer worden verplaatst.
Eerste blokkade zou zonder gerechtelijk bevel zijn gebeurd
Hier zit het juridische conflict.
De twee mannen stellen dat de eerste bevriezing volgde na contact met een medewerker van Homeland Security Investigations.
Op dat moment zou volgens hun klacht nog geen warrant, subpoena of gerechtelijk bevel bestaan dat Tether verplichtte de tokens te blokkeren.
Dat is hun lezing van de gebeurtenissen.
De rechtbank heeft daar nog geen oordeel over uitgesproken.
Ook heeft Tether in het nieuwe dossier nog geen inhoudelijk verweer gepubliceerd waarmee alle stellingen uit de klacht kunnen worden afgewogen.
Later kwam er wel een seizure warrant
Meer dan drie maanden later veranderde de juridische situatie.
Op 19 februari 2026 werd volgens het dossier in North Carolina een seizure warrant afgegeven.
Vijf dagen later maakte het Amerikaanse ministerie van Justitie bekend dat federale onderzoekers voor meer dan $61 miljoen aan USDT hadden beslaggenomen.
De overheid koppelde de onderzochte geldstromen aan vermeende crypto-investeringsfraude.
Slachtoffers zouden via nepplatforms zijn overtuigd om geld over te maken, waarna de opbrengsten door meerdere wallets werden gestuurd.
DOJ bedankt Tether voor hulp
Het ministerie noemt Tether expliciet in zijn aankondiging.
De uitgever hielp volgens DOJ bij de overdracht van de betrokken activa.
Dat geeft de overheid een duidelijke positie in het verhaal.
Maar het beantwoordt nog niet automatisch de vraag die de Thaise eisers in New York stellen.
Zij richten zich onder meer op de periode vóór het formele beslagbevel.
Precies daar moet de rechter naar kijken.
Schwartz: Tether doet wat het hoort te doen
David Schwartz mengde zich dinsdag in de online discussie.
Hij schreef:
“Tether is doing exactly what they're supposed to do.”
Zijn verdere redenering draait om betwist eigendom.
Wanneer een partij weet dat zij geld aan iemand verschuldigd is, maar te goeder trouw niet kan vaststellen aan wie, moet het vermogen volgens hem worden vastgehouden.
Daarna moet een rechtbank met rechtsmacht bepalen wie er recht op heeft.
Schwartz zegt daarmee niet dat hele zaak beslist is
Dat onderscheid telt.
Schwartz zegt niet dat hij de volledige New Yorkse klacht juridisch heeft beoordeeld en Tether op ieder punt gelijk geeft.
Zijn argument gaat vooral over wat er met betwist vermogen moet gebeuren zolang eigendom onzeker is.
Dat is iets anders dan de vraag of Tether op 30 oktober 2025 voldoende juridische basis had om de adressen voor het eerst te blokkeren.
De eisers vallen juist dat eerdere moment aan.
Beide vragen kunnen dus naast elkaar bestaan.
Tether heeft de technische macht om USDT stil te zetten
De zaak legt vooral bloot hoeveel controle een stablecoinuitgever kan houden.
USDT draait op publieke blockchains, maar de tokencontracten bevatten functies waarmee bepaalde adressen kunnen worden geblokkeerd.
Een geblokkeerde wallet kan de betrokken USDT dan niet normaal verplaatsen.
Dat verschilt sterk van het native asset van een volledig permissionless netwerk.
De blockchain kan decentraal worden verwerkt terwijl het token zelf centrale beheermogelijkheden houdt.
Tether schrijft die bevoegdheid zelf in voorwaarden
De juridische voorwaarden van Tether geven het bedrijf ruime mogelijkheden.
Tether stelt dat het tokens kan bevriezen wanneer dit wettelijk vereist is.
Het bedrijf kan ook ingrijpen wanneer het naar eigen oordeel verstandig is of wanneer verboden gebruik wordt vermoed.
Daaronder vallen het blacklisten van adressen en in bepaalde gevallen verdere maatregelen tegen de tokens.
Dat betekent dat de technische mogelijkheid niet verborgen is in alleen de code.
Ze staat ook in het contractuele beleid van de uitgever.
Maar voorwaarden lossen rechtsvraag niet vanzelf op
Daarmee wint Tether de huidige zaak niet automatisch.
Een private onderneming kan bevoegdheden in voorwaarden opnemen.
Een rechtbank kan nog steeds moeten bepalen hoe die voorwaarden werken tegenover specifieke tokenhouders, zeker wanneer tokens via de secundaire markt zijn verkregen.
De eisers stellen juist dat zij geen normale directe klantrelatie met Tether hadden.
Ook dat punt zal juridisch moeten worden uitgewerkt.
De aanwezigheid van een blacklistfunctie beantwoordt niet vanzelf de vraag wanneer het gebruik ervan rechtmatig is.
Tether bevroor eerder vrijwillig honderden miljoenen
Vrijwillige samenwerking met opsporingsdiensten is voor Tether niet nieuw.
Het bedrijf maakte in november 2023 bekend ongeveer 225 miljoen USDT te hebben bevroren.
Die wallets werden gekoppeld aan een internationaal netwerk achter zogenoemde pig-butcheringfraude.
Tether zei toen expliciet dat de betrokken wallets niet van directe Tether-klanten waren.
Het bedrijf beloofde met opsporingsdiensten en eventuele rechtmatige eigenaren samen te werken wanneer onschuldige wallets per ongeluk waren geraakt.
Stablecoin lijkt daardoor meer op bankgeld dan sommige gebruikers denken
Daar zit een ongemakkelijke eigenschap van gecentraliseerde stablecoins.
Ze kunnen op een openbare blockchain bewegen.
Gebruikers kunnen ze in eigen wallets bewaren.
Transacties kunnen 24 uur per dag plaatsvinden.
Maar de uitgever blijft verantwoordelijk voor het activum dat tegenover de token staat en kan bepaalde beheermogelijkheden behouden.
Dat geeft opsporingsdiensten een aangrijpingspunt dat bij sommige native crypto-assets niet bestaat.
Bevriezen en beslag zijn niet hetzelfde
Ook juridisch moeten die begrippen uit elkaar blijven.
Een blacklist voorkomt in eerste instantie dat tokens vanaf een bepaald adres bewegen.
Beslag is een formele juridische stap waarbij de overheid vermogen onder haar controle probeert te brengen.
Forfeiture gaat nog verder.
Daarbij probeert de overheid uiteindelijk juridisch eigenaar van het vermogen te worden.
De huidige zaak draait mede om de overgang tussen die fases.
DOJ heeft fraudeherkomst nog niet voor iedere dollar definitief bewezen
Het ministerie van Justitie zegt dat de $61 miljoen is getraceerd naar adressen die zouden samenhangen met het witwassen van opbrengsten uit crypto-investeringsfraude.
Ook dat verdient juridische precisie.
Een beslaglegging is geen definitieve verbeurdverklaring.
Derden die stellen dat zij rechtmatig eigenaar zijn, kunnen hun belang voor een rechter proberen te verdedigen.
Precies dat soort eigendomsconflicten maakt cryptobeslag ingewikkeld.
Een blockchain toont waar tokens heen gingen.
Hij bepaalt niet zelfstandig wie juridisch eigenaar is.
Centrale controle kan instellingen juist aantrekken
Voor veel cryptopuristen is die mogelijkheid tot blokkeren een zwakte.
Voor banken en toezichthouders kan ze juist aantrekkelijk zijn.
Gestolen of gesanctioneerde stablecoins kunnen worden stilgezet.
Fondsen kunnen mogelijk worden veiliggesteld voordat ze verder door tientallen adressen bewegen.
Dat kan slachtoffers helpen.
Maar dezelfde macht roept de vraag op hoeveel bewijs een private uitgever nodig heeft voordat hij een wallet blokkeert.
De Tether-zaak zet precies die grens onder spanning.
Ripple kent hetzelfde grotere debat met RLUSD
Voor Ripple is dat onderwerp extra relevant nu het zelf RLUSD steeds nadrukkelijker als gereguleerde stablecoin voor betalingen en getokeniseerde financiële markten positioneert.
Schwartz spreekt in deze zaak op persoonlijke titel in een publieke discussie.
Zijn argument raakt wel aan dezelfde fundamentele vraag.
Wie digitaal geld uitgeeft met centrale controlefuncties, krijgt uiteindelijk ook te maken met rechtbanken, sancties, fraudeclaims en conflicten over eigendom.
Code vervangt die instituties niet.
$42 miljoen maakt onderscheid zichtbaar
De zaak in New York is nog maar net begonnen.
Er ligt een klacht van de twee Thaise eisers.
Er bestaat een eerder Amerikaans beslagonderzoek.
Tether hielp de overheid bij het veiligstellen van USDT.
En Schwartz verdedigt het principe dat betwist vermogen niet moet worden vrijgegeven voordat een rechter weet aan wie het toebehoort.
Geen van die feiten maakt de einduitspraak voorspelbaar.
De blockchain kan 42 miljoen digitale dollars in seconden aanwijzen. De veel moeilijkere vraag — wie er juridisch recht op heeft en wanneer Tether mag ingrijpen — moet alsnog door een gewone rechtbank worden beantwoord.
Stop met te veel betalen voor je crypto. Bij de Amsterdamse exchange Finst handel je tegen de laagste tarieven van Nederland, zonder verborgen kosten.
👀 Bekijk Finst nu ›Let op: Beleggen in crypto brengt risico’s met zich mee. Handel alleen met geld dat u kunt missen.
Ga verder met lezen
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten
Lees ook
Populair Nieuws
Loading
