Een lang walletadres kopiëren, het juiste netwerk kiezen en hopen dat beide kanten dezelfde route ondersteunen. Zerohash wil precies die handelingen uit
crypto-overdrachten halen.
Het bedrijf lanceerde op 19 oktober AUTH. Daarmee kunnen gebruikers ondersteunde accounts en
wallets koppelen en digitale bezittingen versturen zonder zelf een blockchainadres of netwerk te selecteren.
AUTH maakt van adressen herkenbare accounts
Zerohash
presenteert AUTH als een accountlaag bovenop gewone onchain-overdrachten.
De gebruiker kiest binnen een aangesloten app een ondersteunde externe rekening of wallet. Daarna volgt de vereiste authenticatie en kan vanuit die verbinding een storting of opname worden gestart.
Voor de gebruiker verschuift de handeling daarmee van een reeks tekens naar een herkenbaar account.
Dat klinkt klein, maar juist bij crypto kan één fout karakter of een verkeerd netwerk leiden tot geld dat niet op de bedoelde plek aankomt.
Netwerkkeuze verdwijnt uit beeld, niet uit de transactie
AUTH noemt dit zelf chain abstraction.
De gebruiker hoeft niet langer handmatig te kiezen via welke
blockchain een ondersteunde overdracht loopt. De route wordt achter de schermen bepaald.
Dat betekent niet dat het netwerk technisch onbelangrijk wordt.
De verzender, ontvanger, asset en gekozen dienst moeten nog steeds een ondersteunde combinatie vormen. Alleen hoeft de eindgebruiker die technische koppeling niet iedere keer zelf te maken.
Dat kan vooral waarde hebben bij assets die op meerdere netwerken bestaan.
Meer dan 600 verbindingen betekent niet alles met alles
Zerohash spreekt over meer dan 600 verbindingen met institutionele accounts en
wallets waarvan gebruikers zelf de sleutels beheren.
De
AUTH-documentatie legt daar direct een belangrijke beperking naast.
Een vermelde verbinding betekent niet dat iedere asset, ieder netwerk en ieder product via die verbinding beschikbaar is.
Het platform dat AUTH inbouwt, bepaalt samen met Zerohash welke accounts gebruikers kunnen koppelen.
Assets en netwerken worden apart ingesteld.
Een app kan dus AUTH ondersteunen zonder automatisch alle honderden vermeldingen, munten of netwerken beschikbaar te maken.
De app bepaalt wat de gebruiker werkelijk krijgt
Dat maakt de concrete implementatie belangrijker dan het totale aantal verbindingen.
Zerohash laat aanbieders kiezen of zij bijvoorbeeld institutionele accounts, persoonlijke wallets of beide toestaan. Ook kunnen zij per product andere overdrachtsroutes inschakelen.
De
configuratiehandleiding noemt afzonderlijke keuzes voor producten, accounts, assets, netwerken en controles.
Voor een gebruiker telt daarom niet alleen de vraag of zijn wallet ergens in het AUTH-netwerk voorkomt.
Hij moet vooral kijken of zijn specifieke app die verbinding voor de gewenste asset en overdrachtsrichting ondersteunt.
Ook crypto-exchanges kunnen als account verschijnen
AUTH kan eveneens koppelingen bieden naar accounts bij
crypto-exchanges.
De actuele documentatie noemt onder meer Coinbase en Robinhood als live institutionele verbindingen. Kraken staat als bèta vermeld.
Daarnaast bevat het netwerk honderden walletverbindingen.
Dat kan een verschil maken voor gebruikers die nu nog handmatig een stortingsadres bij een beurs opzoeken en daarna elders een opname starten.
AUTH probeert die twee kanten binnen één gekoppelde route samen te brengen.
Een herkenbare naam neemt toestemming niet weg
Minder technische stappen betekenen alleen niet dat controle over de bestemming overbodig wordt.
De gebruiker moet nog steeds controleren welk account hij koppelt en welke handeling hij autoriseert.
Dat wordt juist belangrijker wanneer adressen en netwerknamen uit beeld verdwijnen.
Een herkenbare accountnaam maakt de ervaring eenvoudiger, maar gebruikers moeten erop kunnen vertrouwen dat de software de juiste technische bestemming daarachter heeft gekoppeld.
Zerohash biedt daarvoor onder meer instellingen rond accountverbindingen en naamcontrole.
Welke controles actief zijn, hangt opnieuw af van de gekozen configuratie van het platform.
Verstuurd, bevestigd en beschikbaar zijn drie momenten
Een eenvoudige voorkant kan bovendien verhullen dat een overdracht achter de schermen verschillende fases doorloopt.
De
AUTH-integratiehandleiding vraagt aangesloten platforms daarom nadrukkelijk verschillende transactiestatussen te verwerken.
Een opdracht kan eerst zijn ingediend.
Daarna kan een transactie op de blockchain zijn uitgevoerd of bevestigd.
Dat betekent nog niet automatisch dat het bedrag al als beschikbaar klantensaldo moet worden weergegeven.
Een platform moet ook mislukte overdrachten, tijdelijke blokkades en mogelijke herstelroutes correct aan de gebruiker tonen.
Juist het einde van de overdracht telt
Daar zit mogelijk de grotere gebruikersvraag.
Een crypto-overdracht eenvoudiger starten is nuttig. Maar zodra het adresveld verdwijnt, wordt duidelijke statusinformatie nog belangrijker.
De gebruiker heeft minder technische gegevens om zelf te controleren wat er onderweg gebeurt.
Een melding als ‘verzonden’ moet daarom niet de indruk wekken dat het geld ook al definitief beschikbaar is wanneer verdere verwerking nog loopt.
Zerohash maakt in zijn documentatie bewust onderscheid tussen zulke stadia.
Voor platforms die AUTH inbouwen ligt daar een groot deel van de verantwoordelijkheid voor de uiteindelijke ervaring.
Stablecoins en getokeniseerde effecten vallen ook binnen plan
Zerohash richt AUTH niet alleen op klassieke cryptomunten.
Het bedrijf noemt ook stablecoins en getokeniseerde effecten als toepassingen.
Daarmee probeert het product een bredere beweging te bedienen waarbij digitale bezittingen steeds vaker via apps worden verplaatst zonder dat de gebruiker alle technische stappen van de onderliggende keten wil beheren.
Hoe breder die groep wordt, hoe minder realistisch het is om van iedere gebruiker te verwachten dat hij netwerk-ID's, adressen en verschillende tokenstandaarden begrijpt.
Abstractie kan daar helpen.
Maar alleen wanneer de software de keuzes die zij overneemt betrouwbaar uitvoert en duidelijk laat zien wanneer iets niet lukt.
Minder fouten aan de voorkant, nieuwe eisen aan de achterkant
AUTH pakt daarmee een echt pijnpunt van crypto aan.
Het handmatig kopiëren van lange adressen en selecteren van netwerken voelt nog altijd meer als een technische beheerhandeling dan als modern betalingsverkeer.
Zerohash probeert dat terug te brengen tot gekoppelde accounts.
De praktische waarde zal alleen niet worden bepaald door het aantal verbindingen in een persbericht.
Belangrijker is hoeveel nuttige combinaties een app daadwerkelijk activeert, hoe helder toestemming wordt gevraagd en wat de gebruiker ziet wanneer een overdracht vastloopt.
Het adresveld kan verdwijnen.
De verantwoordelijkheid om duidelijk te maken waar het geld heen gaat en wanneer het daar echt beschikbaar is, verdwijnt niet.