Tether-CEO botst met BIS over stablecoins en zwakte van banken
Tether-CEO Paolo Ardoino haalt uit naar de BIS na een nieuwe waarschuwing over stablecoins. Volgens hem legt de groei van digitale dollars juist een zwakke plek van banken bloot.
De strijd draait om spaargeld.
Als consumenten hun bankdeposito's verruilen voor volledig gedekte digitale tokens, kunnen banken een belangrijke financieringsbron verliezen. De BIS ziet daarin een risico. Ardoino ziet concurrentie.
Ardoino: BIS is terecht bezorgd
De woordenstrijd volgt op de speech van BIS-topman Pablo Hernández de Cos tijdens het Jackson Hole Economic Symposium.
Volgens hem zijn tokenized bank deposits een betere basis voor grootschalige digitale betalingen dan stablecoins.
Ardoino reageerde zondag op X.
Hij schreef dat de BIS “rightfully worried” is en stelde dat volledig gereserveerde stablecoins zichtbaar maken hoe anders commerciële banken met deposito's werken.
Zijn vraag: waarom zou iemand zijn spaargeld in een fractioneel gefinancierd bankproduct houden wanneer een alternatief volledig is gedekt?
Tether-baas haalt hard uit naar bankdeposito's
Ardoino zette beide modellen scherp tegenover elkaar.
Stablecoins omschreef hij als instrumenten die voor 100% worden gedekt door liquide activa, zoals Amerikaanse staatsleningen.
Tokenized bank deposits noemde hij veel spottender.
Volgens de Tether-topman zijn het in feite “pinky swear uninsured bank deposits”, waarbij doorgaans slechts ongeveer 10% tegenover direct liquide activa zou staan.
Dat percentage is Ardoino's eigen vergelijking.
Er bestaat geen universele regel die voorschrijft dat commerciële banken precies 10% van hun deposito's als liquide reserves moeten bewaren.
Banken werken anders dan stablecoinuitgevers
Een bankdeposito is een verplichting van een bank aan zijn klant.
De bank legt ontvangen geld niet volledig apart in cash.
Aan de andere kant van haar balans staan bijvoorbeeld hypotheken, bedrijfsleningen, staatsobligaties en reserves bij de centrale bank.
Dat vormt een belangrijk onderdeel van het bankmodel.
Spaargeld wordt zo gebruikt om krediet aan huishoudens en bedrijven te financieren.
Een stablecoinuitgever werkt anders.
Bij een volledig gedekte stablecoin moet tegenover de uitgegeven tokens voldoende reservevermogen staan om terugbetalingen mogelijk te maken.
Daar zit precies de botsing tussen Ardoino en de BIS.
BIS vreest dat spaargeld banken verlaat
Hernández de Cos erkent dat grootschalige groei van stablecoins banken kan raken.
Stel dat huishoudens een flink deel van hun spaargeld omzetten in digitale dollars.
Dat geld verdwijnt dan mogelijk als retaildeposito van de bankbalans.
Wanneer een stablecoinuitgever het vervolgens als groot deposito bij een bank plaatst, verandert de aard van de financiering.
Veel kleine spaarders worden vervangen door één grote professionele partij.
Volgens de BIS zijn zulke wholesale-deposito's doorgaans gevoeliger voor rente en kunnen ze sneller vertrekken.
Dat kan de financiering van banken duurder maken.
Ardoino ziet juist een markt die klanten laat kiezen
Voor de BIS is dat een probleem.
Voor Ardoino is het bijna het verkoopargument.
Als spaarders liever een stablecoin bezitten die volledig door reserveactiva wordt ondersteund, moeten banken volgens zijn redenering concurreren met dat alternatief.
De Tether-topman vraagt zich daarom af wat er gebeurt wanneer consumenten stablecoins als veiliger gaan beschouwen en hun spaargeld verschuiven.
Zijn slotzin was kort:
“We’re in the Find Out phase.”
Daarmee verschuift de discussie van betaaltechniek naar de manier waarop banken zelf worden gefinancierd.
Tether rapporteert $187,75 miljard aan activa
Voor Ardoino is die discussie bijzonder relevant omdat Tether met USDT zelf aan de andere kant van de tafel zit.
Tether rapporteerde over het tweede kwartaal op 30 juni $187,75 miljard aan totale activa.
Daartegenover stonden $183,64 miljard aan verplichtingen.
Daarvan hield ongeveer $183,62 miljard verband met uitgegeven digitale tokens.
De gerapporteerde buffer bedroeg daarmee ongeveer $4,11 miljard.
Tether meldde daarnaast circa $184,6 miljard aan uitgegeven USDT aan het einde van het kwartaal.
Groot deel reserves zit in kortlopende activa
Volgens Tether bestaat het grootste gedeelte van zijn reserves uit kortlopende en liquide beleggingen.
Amerikaanse staatsleningen en repotransacties spelen daarin een grote rol.
Het bedrijf verdient daar ook fors aan.
Over het tweede kwartaal rapporteerde Tether ongeveer $1,5 miljard operationele nettowinst, vooral dankzij zijn Amerikaanse Treasury- en repoportefeuille.
Dat laat direct zien hoe stablecoins de geldstromen kunnen verschuiven.
Geld dat anders op bankrekeningen had kunnen staan, kan via een stablecoinuitgever uiteindelijk in Amerikaans staatspapier terechtkomen.
BIS ziet juist daar een tweede risico
Hernández de Cos kijkt daarom niet alleen naar bankdeposito's.
Wanneer stablecoinuitgevers hun reserves vooral in kortlopende staatsobligaties bewaren, kan ook daar een nieuwe afhankelijkheid ontstaan.
Tijdens normale marktomstandigheden levert dat extra vraag naar staatspapier op.
Tijdens stress kan de richting omkeren.
Als veel stablecoinhouders tegelijk hun tokens willen inwisselen, moet een uitgever voldoende cash beschikbaar maken.
Daarvoor kunnen reserveactiva worden verkocht.
Op zeer grote schaal kunnen zulke verkopen volgens de BIS druk zetten op belangrijke geldmarkten.
Een volledige dekking voorkomt niet ieder risico
Dat is het zwakke punt in Ardoino's vergelijking.
Een reserve van voldoende activa is belangrijk.
Maar de BIS kijkt ook naar hoe snel die activa in geld kunnen worden omgezet wanneer miljoenen gebruikers tegelijk naar de uitgang gaan.
Daarnaast hebben banken vangnetten die stablecoinuitgevers niet automatisch hebben.
Banken kunnen onder voorwaarden liquiditeit bij centrale banken verkrijgen.
Spaarders beschikken in veel landen bovendien over depositobescherming tot een bepaald bedrag.
Een token in een eigen wallet heeft niet automatisch dezelfde bescherming.
Ardoino kijkt vooral naar de kwaliteit van de activa.
De BIS kijkt daarnaast naar het systeem rond die activa.
BIS wil daarom tokenized bank deposits
De voorkeur van Hernández de Cos ligt bij tokenized deposits.
Dat zijn digitale versies van gewone bankdeposito's.
Ze kunnen programmeerbare functies krijgen, maar blijven een verplichting van een gereguleerde commerciële bank.
Betalingen tussen banken kunnen uiteindelijk worden afgerekend via centralebankgeld.
De BIS ziet daarin een belangrijke eigenschap.
Een digitale euro bij bank A moet tegen dezelfde nominale waarde kunnen worden overgedragen als een digitale euro bij bank B.
Stablecoins hebben die garantie volgens Hernández de Cos minder sterk.
USDT en USDC kunnen bijvoorbeeld tijdelijk iets boven of onder één dollar handelen.
Publieke blockchains geven stablecoins een andere kracht
Stablecoins hebben wel iets wat tokenized deposits nog nauwelijks bezitten.
Ze werken al op grote schaal op publieke blockchains.
Gebruikers kunnen ze dag en nacht versturen.
Ontwikkelaars kunnen ze koppelen aan smart contracts en DeFi.
En geld kan rechtstreeks van wallet naar wallet bewegen zonder dat voor iedere transfer twee commerciële banken nodig zijn.
De BIS ziet daar ook een nadeel.
Self-custody en directe wallettransacties maken toepassing van antiwitwas- en sanctieregels lastiger.
Wat voor cryptogebruikers vrijheid is, vormt voor toezichthouders een controleprobleem.
Tokenized deposits moeten hun schaal nog bewijzen
De BIS geeft zelf toe dat de bankvariant nog niet klaar is.
Er bestaat vandaag geen groot internationaal netwerk waarop meerdere banken volledig interoperabele tokenized deposits uitgeven.
Veel huidige projecten draaien op afzonderlijke, gesloten systemen.
Hernández de Cos beschrijft daarom vooral waar het financiële systeem volgens hem naartoe zou moeten.
Stablecoins hebben daar een voorsprong.
Zij bestaan al, hebben grote liquiditeit en worden wereldwijd gebruikt.
Tokenized bank deposits moeten dat netwerk nog opbouwen.
Europa zet reserves onder strengere regels
Ook in de Europese Unie speelt dezelfde strijd.
Onder MiCA gelden regels voor uitgevers van bepaalde stablecoins rond reserves, liquiditeitsbeheer en terugbetaling.
De Europese Bankautoriteit heeft aanvullende eisen uitgewerkt voor de liquiditeit van reserveactiva.
Het doel is eenvoudig: een uitgever moet voldoende liquide vermogen hebben om verzoeken tot terugbetaling te kunnen verwerken.
Europa probeert stablecoins daarmee niet weg te drukken.
Het probeert de risico's van het model beheersbaar te maken voordat het veel groter wordt.
De echte strijd gaat om spaargeld
Daarmee komen de BIS en Ardoino opvallend dicht bij dezelfde analyse uit.
Stablecoins kunnen banken geld kosten.
Hernández de Cos vreest dat daardoor krediet duurder wordt en financiële stress sneller kan verspreiden.
Ardoino ziet juist een markt waarin banken gedwongen worden uit te leggen waarom klanten hun geld nog op een traditionele rekening zouden houden.
Dat is een veel grotere strijd dan de vraag welke betaalapp sneller werkt.
Als stablecoins honderden miljarden extra uit bankdeposito's trekken, verandert de financiering van het banksysteem zelf.
De BIS ziet daarin een risico voor banken. Ardoino ziet precies hetzelfde mechanisme — en noemt het bewijs dat stablecoins hun zwakke plek hebben gevonden.
Stop met te veel betalen voor je crypto. Bij de Amsterdamse exchange Finst handel je tegen de laagste tarieven van Nederland, zonder verborgen kosten.
👀 Bekijk Finst nu ›Let op: Beleggen in crypto brengt risico’s met zich mee. Handel alleen met geld dat u kunt missen.
Ga verder met lezen
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten
Lees ook
Populair Nieuws
Loading
