IMF ziet tokenisatie als krachtproef voor financiële markten

Tokenisatie is geen technische bijzaak meer. Het IMF ziet een machtsvraag voor banken, toezichthouders en stablecoin-uitgevers.

In een nieuwe IMF-blog over tokenisatie stelt het fonds dat beleidskeuzes nu bepalen of tokenized finance het financiële systeem sterker maakt of juist opbreekt in losse markten. De waarschuwing sluit aan op de IMF-publicatie Tokenized Finance, waarin tokenisatie wordt gezien als een structurele verschuiving in de financiële markt.

Tokenisatie betekent dat aandelen, obligaties, deposito’s of ander bezit als digitale tokens worden vastgelegd. Daardoor kunnen eigendom en betaling via software tegelijk worden verwerkt.

Dat klinkt sneller. Het IMF kijkt vooral naar wat er breekt als die snelheid verkeerd wordt gebouwd.

Nu verlopen handel, clearing en settlement vaak na elkaar. Eerst wordt een order uitgevoerd, daarna gecontroleerd en pas later definitief afgehandeld.

In een tokenized markt kan dat vrijwel tegelijk gebeuren. Smart contracts kunnen betaling, levering en eigendom in één beweging verwerken.

De winst is duidelijk: minder frictie, lagere kosten en snellere afwikkeling. De prijs zit in het verdwijnen van vertraging die nu nog als noodrem werkt.

Volgens het IMF kunnen directe processen liquiditeitsdruk sneller zichtbaar maken. Een fout, hack of plotselinge kapitaalstroom krijgt dan minder tijd om te worden opgevangen.

Het risico verdwijnt niet. Het krijgt een andere plek.

Waar banken en fondsen nu vaak de schok op hun balans vangen, kan druk straks terechtkomen bij platformen, software en gedeelde netwerken. Vooral permissioned ledgers kunnen daarbij macht bundelen.

Dat zijn besloten netwerken waar alleen goedgekeurde partijen op mogen. Ze kunnen efficiënt werken, maar maken de markt afhankelijk van minder knooppunten.

Het IMF waarschuwt dat toezicht daardoor verder moet kijken dan instellingen. Ook kritieke smart contracts kunnen zo belangrijk worden dat falen direct marktschade veroorzaakt.

Stablecoins spelen in deze markt een sleutelrol. Ze zijn digitale munten die hun waarde proberen te koppelen aan bijvoorbeeld de dollar of euro.

Volgens het IMF bieden stablecoins programmeerbaarheid en wereldwijd bereik. Maar hun waarde blijft afhangen van reserves, marktdiepte en de kracht van de uitgever.

Zelfs volledig gedekte stablecoins zijn volgens het fonds niet automatisch veilig onder stress. Als veel gebruikers tegelijk willen uitstappen, telt niet alleen de dekking. Dan telt ook hoe snel reserves zonder verlies kunnen worden omgezet in echt geld.

Naast stablecoins noemt het IMF ook getokeniseerde bankdeposito’s en tokenized central bank reserves. Dat laatste zijn digitale vormen van centrale-bankreserves voor afwikkeling tussen financiële partijen.

Elke vorm heeft een andere zwakke plek. Bij banken gaat het om liquiditeit. Bij stablecoins om reserves en vertrouwen. Bij centrale banken om de vraag hoeveel technische rol zij zelf willen nemen.

Het IMF is duidelijk over banken: tokenisatie haalt ze niet uit het systeem. Hun rol verschuift wel.

Deposito’s, treasury en settlement kunnen dichter bij gedeelde digitale netwerken komen. Kredietregels, rente en onderpand kunnen deels in smart contracts worden gezet.

Dat kan de afhandeling sneller maken. Maar het maakt fouten ook harder.

Als automatische regels verkeerd staan, kan stress juist versnellen. Denk aan margin calls die zonder pauze worden uitgevoerd zodra prijzen bewegen.

De grootste dreiging zit niet alleen in snelheid. Die zit in losse systemen die niet goed met elkaar praten.

Het IMF waarschuwt dat tokenisatie kan eindigen in digitale silo’s. Liquiditeit raakt dan verdeeld over platformen, landen en private netwerken.

Dat is slecht nieuws voor beleggers en instellingen. Een markt kan er modern uitzien, terwijl handelsdiepte juist dunner wordt.

Eerder IMF-onderzoek naar beleid voor tokenized markten wijst in dezelfde richting. Alleen verplichte samenwerking tussen platformen is niet genoeg. Publieke steun zonder koppeling tussen systemen ook niet.

Voor Europa raakt dit direct aan MiCA, stablecoins en digitale-finance-regels. De vraag is niet alleen welke tokens mogen bestaan, maar op welke rails ze straks bewegen.

Voor Nederlandse en Belgische gebruikers kan dat later zichtbaar worden in het aanbod van stablecoins, tokenized fondsen en digitale obligaties. Ook banken kunnen meer producten bouwen rond tokenized deposito’s en afwikkeling buiten kantooruren.

De kern van de IMF-waarschuwing is droog, maar hard. Tokenisatie maakt markten niet vanzelf sterker.

Zonder duidelijke eigendomsregels, koppelingen tussen platformen en toezicht op kritieke code ontstaat vooral een sneller systeem met oude zwakke plekken. Alleen dan met minder tijd om in te grijpen.