Chainalysis: stablecoins schuiven op van cryptohandel naar betaalrails

Stablecoins gelden al jaren als onmisbaar voor cryptohandel, maar Chainalysis trekt die rol nu nadrukkelijk breder. In een recent gepubliceerde vooruitblik schrijft het analysebedrijf dat stablecoins in 2025 goed waren voor 28 biljoen dollar aan ‘adjusted’ economische activiteit. Volgens Chainalysis laten vooral betalingen, remittances en settlement inmiddels de duidelijkste tractie zien. Daarmee verschuift ook de toon: stablecoins worden niet langer alleen neergezet als handelsinstrument, maar steeds meer als betaalinfrastructuur.

De grootste cijfers uit het stuk zijn tegelijk de minst harde. Chainalysis schetst scenario’s waarin aangepaste stablecoinvolumes tegen 2035 kunnen oplopen tot 719 biljoen dollar of zelfs 1,5 quadriljoen dollar, afhankelijk van factoren zoals vermogensoverdracht tussen generaties en bredere acceptatie in betalingen. Chainalysis stelt expliciet dat betalingen vandaag al het segment zijn waar stablecoins de duidelijkste use case laten zien.

Daarbij telt Chainalysis naar eigen zeggen niet simpelweg alle on-chain volumes op. Het bedrijf gebruikt een aangepaste maatstaf die ruis moet wegfilteren, zoals liquidity provisioning, botactiviteit, MEV en interne transfers. Het doel is om dichter uit te komen bij wat het ziet als echte economische activiteit.

Dat maakt de hoofdstelling relevanter. De boodschap is niet alleen dat stablecoins groot zijn, maar dat een groeiend deel van hun gebruik volgens Chainalysis samenhangt met betalingen, remittances en settlement, en dus niet uitsluitend met handel tussen cryptobeleggers.

Die verschuiving is inmiddels ook buiten de cryptosector zichtbaar. Mastercard kondigde op 17 maart aan BVNK over te nemen om fiat rails en on-chain betalingen met elkaar te verbinden. In de toelichting noemt het bedrijf toepassingen als cross-border remittances, payouts, P2P en B2B-betalingen. Stablecoins en tokenized deposits moeten daarbij nieuwe betaalopties mogelijk maken.

Stripe zette eerder een vergelijkbare stap met de overname van Bridge en lanceerde daarna Stablecoin Financial Accounts voor bedrijven in 101 landen, inclusief koppelingen met bestaande rails zoals ACH en SEPA. Dat wijst erop dat stablecoins opschuiven van cryptoniche naar een bredere financiële laag.

Opvallend is dat ook een recent IMF-working paper in grote lijnen dezelfde conclusie ondersteunt, zij het via een andere methode. De auteurs stellen dat financiële markten verwachten dat stablecoins een belangrijke rol in betalingen gaan spelen. In hun analyse leidde Amerikaanse wetgeving die het gebruik van stablecoins in betalingen ondersteunt tot een waardedaling van ongeveer 18 procent, of circa 300 miljard dollar, voor beursgenoteerde bestaande betaalbedrijven.

Vooral partijen die actief zijn in grensoverschrijdende betalingen lijken volgens dat paper gevoeliger voor nieuwe concurrentiedruk. Daarmee wordt het verhaal van Chainalysis meer dan een intern cryptoverhaal. Het raakt ook de bredere structuur van de betaalmarkt.

Dat betekent niet dat stablecoins nu al een direct retail-betaalmiddel voor de massa zijn. De beschikbare bronnen wijzen voorlopig vooral op gebruik in de achterliggende infrastructuur: internationale uitbetalingen, treasury, settlement, B2B-stromen en remittances.

Ook Mastercard positioneert juist die segmenten als logische eerste groeimarkten. Stripe koppelt stablecoins bovendien nog duidelijk aan bedrijfsrekeningen en kaartuitgifte waarbij stablecoin-saldi op het moment van betaling naar fiat worden omgezet. Dat is iets anders dan consumenten die in Europa op grote schaal rechtstreeks met stablecoins afrekenen in winkels.

Juist daarom krijgt het onderwerp in Europa een bredere lading. Het gaat niet alleen om innovatie, maar ook om controle over betalingsinfrastructuur. De ECB zei in februari expliciet dat Europa voor cruciale delen van het betalingsverkeer nog sterk afhankelijk is van aanbieders van buiten de eurozone. De digitale euro werd daarbij gepresenteerd als een manier om meer grip op die infrastructuur terug te krijgen.

Tegelijk meldde Reuters vandaag dat zes Zwitserse banken, waaronder UBS en PostFinance, in 2026 een sandbox starten rond een frank-stablecoin. Reuters schreef daarnaast dat een groep van tien Europese banken werkt aan een euro-stablecoin voor de tweede helft van 2026, mede om Amerikaanse dominantie in digitale betalingen tegen te gaan.

Dat onderstreept dezelfde trend: stablecoins worden niet alleen een cryptothema, maar ook een Europees en geopolitiek infrastructuurverhaal.

Voor lezers in Nederland en België zit de directe impact voorlopig waarschijnlijk niet in het afrekenen van boodschappen met USDC. De eerste gevolgen liggen eerder een laag dieper: goedkopere internationale uitbetalingen, snellere settlement voor platforms en fintechs, efficiënter treasurybeheer voor bedrijven en nieuwe concurrentie voor bestaande betaalrails.

Precies daar raakt dit dossier aan een breder strategisch punt. De vraag is niet alleen of stablecoins nog binnen de cryptosector vallen, maar vooral wie straks de infrastructuur beheert waar digitaal geld overheen loopt. Op basis van de bronnen van vandaag lijkt dat debat duidelijk een nieuwe fase in te gaan.