Eén dollar versturen voordat een groot cryptobedrag vertrekt.
Binance-CMO Eowyn Chen noemt die simpele controle de “Satoshi-test” en ziet er een manier in om kostbare fouten met adressen en netwerken vroeg te ontdekken.
Chen gaf het advies in een aflevering van The Sujal Show die op 1 oktober verscheen. Haar aanpak: stuur eerst een klein bedrag, controleer of het bij de juiste ontvanger aankomt en verplaats pas daarna de rest.
Dat klinkt omslachtig. Bij een grote on-chain betaling kan één extra transactie echter veel goedkoper uitvallen dan één verkeerd adres.
Eerst $1, daarna pas het grote bedrag
Chen noemt ongeveer één dollar als voorbeeld.
Veel cryptomunten zijn ver opdeelbaar. Bij
Bitcoin is één BTC bijvoorbeeld verdeeld in 100 miljoen
satoshi's.
De naam Satoshi-test verwijst daarnaar, maar de methode zelf is niet beperkt tot Bitcoin.
Ook bij andere netwerken kan een gebruiker eerst een klein bedrag versturen. Belangrijk is dat bij de tweede betaling hetzelfde gecontroleerde adres, dezelfde munt en hetzelfde netwerk worden gebruikt.
Binance adviseert zelf om bij grote transfers eerst een klein testbedrag te sturen en pas na bevestiging het grotere bedrag te verplaatsen.
Waarom een verkeerd adres zo duur kan zijn
Bij een gewone bankbetaling bestaat soms nog een route via de bank wanneer iets fout gaat.
Een bevestigde betaling op een
blockchain werkt anders. Er is doorgaans geen centrale partij die simpelweg op een knop kan drukken om de transactie terug te draaien.
Wie geld naar een verkeerd adres verstuurt, is daardoor afhankelijk van de eigenaar van dat adres om het terug te krijgen.
Ook een verkeerd netwerk kan problemen veroorzaken.
Een exchange kan bijvoorbeeld USDT op meerdere blockchains ondersteunen. De gebruiker moet dan aan verzend- en ontvangstzijde hetzelfde netwerk selecteren. Bij sommige munten of handelsplatformen is daarnaast een memo of destination tag nodig.
Een kleine test kan zulke fouten zichtbaar maken voordat het volledige bedrag wordt verstuurd.
Testtransactie beschermt niet tegen iedere aanval
De methode heeft wel duidelijke grenzen.
Een testbetaling bevestigt vooral dat geld op dat moment via de gekozen route bij een bepaald adres aankomt. Ze bewijst niet dat de persoon achter dat adres betrouwbaar is.
Ook phishing verdwijnt er niet door.
Hetzelfde geldt voor malware die een gekopieerd adres op een computer vervangt. Als een gebruiker vóór de grote betaling opnieuw een adres kopieert en malware dat adres verandert, kan de tweede transactie alsnog verkeerd eindigen.
Binance waarschuwt daarom ook voor address poisoning. Daarbij proberen aanvallers een sterk gelijkend adres in de transactiegeschiedenis van een slachtoffer te krijgen, in de hoop dat dit later per ongeluk wordt gekopieerd.
De exchange adviseert om adressen niet blind uit een transactiegeschiedenis over te nemen, maar ze bij de oorspronkelijke bron te controleren en waar mogelijk een geverifieerd adresboek te gebruiken.
Ontvangst controleren is belangrijker dan alleen ‘geslaagd’
Ook de test zelf vraagt discipline.
Dat een transactie op de blockchain als geslaagd staat, betekent alleen dat het netwerk haar heeft verwerkt. De verzender moet daarnaast controleren of het bedrag daadwerkelijk bij de bedoelde
wallet of exchange is aangekomen.
Bij een exchange kan bijvoorbeeld nog een minimale stortingslimiet of vereiste memo spelen.
Voor een grotere transfer komt de controle daardoor neer op een vaste volgorde: adres en netwerk controleren, klein bedrag sturen, ontvangst bevestigen en daarna exact dezelfde gegevens gebruiken voor het resterende bedrag.
Niet halverwege opnieuw een adres uit de transactiegeschiedenis kopiëren omdat het bekend oogt.
Extra transactiekosten zijn de prijs van controle
De keerzijde is simpel: twee
transacties kunnen twee keer kosten met zich meebrengen.
Op goedkope netwerken stelt dat vaak weinig voor. Op een netwerk met hoge fees kan een test relatief duur zijn, zeker wanneer het te testen bedrag zelf klein is.
Bij grote bedragen verandert die afweging.
Een paar euro extra aan transactiekosten kan dan klein zijn tegenover het mogelijke verlies wanneer duizenden euro's naar een verkeerd adres vertrekken.
De Satoshi-test haalt daarmee niet alle risico uit self-custody. Hij voegt vooral één controlepunt toe voordat een menselijke fout financieel moeilijk terug te draaien wordt.
Wie zelf de sleutels beheert, krijgt de vrijheid om zonder bank geld te verplaatsen. Dezelfde transactie legt ook de controle bij de gebruiker neer voordat op ‘verzenden’ wordt gedrukt.