Bank of England zet stablecoins onder druk door tokenized deposits

Bank of England-beleidsmaker Megan Greene heeft stablecoins nadrukkelijk naast tokenized deposits gezet in het debat over digitaal geld. Tijdens een conferentie in Dubrovnik zei Greene volgens Reuters dat tokenized deposits binnen vijf jaar belangrijker kunnen worden dan stablecoins, terwijl Fed-bestuurder Christopher Waller juist wees op de rol van stablecoins in concurrentie en efficiëntere betalingen.

Daarmee raakt Greene een van de belangrijkste vragen in crypto en bankwezen. Worden stablecoins de dominante digitale geldlaag, of bouwen commerciële banken een eigen tokenized variant van bestaande deposito’s?

De Bank of England bevestigde dat Greene op zondag 31 mei 2026 deelnam aan een panel over “Stablecoins and monetary policy” tijdens de 32e Dubrovnik Economic Conference. Volgens Reuters stelde zij daar dat stablecoins populair zijn geworden, maar dat hun positie niet vanzelf blijvend is.

Greene’s redenering is vooral institutioneel. Stablecoins trekken aandacht omdat zij digitaal, programmeerbaar en vaak wereldwijd bruikbaar zijn. Maar commerciële banken hebben een directe prikkel om te reageren zodra digitale geldvormen hun depositobasis raken.

Volgens Reuters verwacht Greene dat banken tokenized deposits zullen omarmen als zij zien dat traditionele deposito’s kunnen weglekken naar private stablecoin-uitgevers. Tokenized deposits zijn digitale representaties van bankdeposito’s, meestal binnen het bestaande bank- en toezichtskader.

Haar scherpste uitspraak ging verder dan een technische voorspelling. Greene zei volgens Reuters: “I think tokenised deposits are probably going to take over from stablecoins and five years from now, I suspect we might wonder why we were talking about stablecoins.”

Dat is geen directe aanval op één stablecoin-uitgever. Het is een bredere stelling over marktstructuur. Greene suggereert dat banken, toezichthouders en centrale banken stablecoins niet als eindpunt hoeven te zien, maar als tussenfase in de digitalisering van geld.

Stablecoins hebben nu een duidelijke voorsprong in crypto. Zij vormen de cashlaag van exchanges, DeFi, grensoverschrijdende betalingen en dollarliquiditeit. Vooral dollarstablecoins zoals USDT en USDC zijn diep verweven met de cryptomarkt.

Tokenized deposits bieden een ander profiel. Zij zitten dichter bij het bestaande banksysteem, kunnen onder prudente regels vallen en sluiten directer aan op klantrelaties, kredietverlening en depositogarantie-achtige structuren. Dat maakt ze voor toezichthouders vaak minder ontwrichtend dan private stablecoins.

Voor Europa is dat onderscheid extra belangrijk. CryptoBenelux schreef eerder dat MiCA crypto onder uniform toezicht brengt, maar bestaande financiële instellingen tegelijk een sterkere uitgangspositie geeft dan zelfstandige crypto-aanbieders. Banken kunnen binnen bestaande vergunningen makkelijker nieuwe digitale diensten toevoegen dan veel crypto-native partijen.

Ook in Nederland en België raakt dit aan een bredere vraag. Wie bouwt straks de cashlaag voor tokenized assets: stablecoin-uitgevers, banken, centrale banken of een combinatie daarvan?

Er is geen consensus onder centrale bankiers. Reuters meldde dat Christopher Waller van de Federal Reserve tijdens hetzelfde bredere debat een duidelijk positievere houding tegenover stablecoins innam. Hij ziet stablecoins als innovatie die concurrentie en efficiëntie in betalingen kan vergroten, mits regelgeving innovatie niet onnodig afremt.

Die lijn past bij eerdere uitspraken van Waller. In juli 2025 zei hij volgens Reuters dat stablecoins betalingen goedkoper en sneller kunnen maken. Hij koppelde dat aan concurrentie in betaalverkeer voor huishoudens, consumenten en bedrijven.

Het verschil tussen Greene en Waller is daardoor fundamenteel. Greene kijkt vooral naar stabiliteit, depositobases en de rol van banken. Waller legt meer nadruk op concurrentie, efficiëntie en private innovatie.

Voor crypto is dat verschil belangrijker dan één losse quote. De Verenigde Staten lijken stablecoins steeds vaker te behandelen als nuttige digitale dollarinfrastructuur. Europa en het Verenigd Koninkrijk kijken sterker naar financiële stabiliteit, bankfinanciering en monetaire controle.

Greene’s opmerkingen passen in een Europese en Britse beleidslijn waarin digitaal geld niet alleen als technologie wordt gezien. Het gaat ook om soevereiniteit, toezicht en bankbalansen.

CryptoBenelux schreef eerder dat Nederlandse banken haast maken met euro-stablecoins, maar dat de toekomst waarschijnlijk hybride wordt. Stablecoins, instant payments, tokenized deposits en mogelijk de digitale euro kunnen naast elkaar bestaan, afhankelijk van gebruiksdoel en toezichtskader.

Ook DNB en de ECB trekken duidelijke grenzen tussen digitale euro’s, stablecoins en cryptoassets. DNB benadrukte recent dat een digitale euro geen crypto, stablecoin of beleggingsproduct wordt, maar publiek centralebankgeld voor dagelijkse betalingen.

Tokenized deposits passen precies tussen die twee werelden. Ze zijn geen centralebankgeld, maar ook geen losstaande crypto-stablecoin. Ze zijn bankgeld in digitale vorm, mogelijk bruikbaar voor settlement, tokenized assets en zakelijke betalingen.

Dat maakt Greene’s boodschap relevant voor de Benelux. Als banken en toezichthouders tokenized deposits als veiliger alternatief zien, kan dat invloed hebben op de ruimte die euro-stablecoins krijgen binnen gereguleerde financiële infrastructuur.

Voor de cryptosector is het risico niet dat stablecoins morgen verdwijnen. USDT, USDC en andere stablecoins hebben diepe liquiditeit, distributie en gebruikersgewoonte opgebouwd. Die netwerkeffecten zijn niet eenvoudig te vervangen.

Het risico zit in de framing. Als centrale bankiers, ministers en banktoezichthouders stablecoins blijven neerzetten als minder veilig, gevoeliger voor misbruik of minder geschikt voor het kernsysteem van betalingen, verschuift het beleidsdebat. Dan gaat het niet alleen over stablecoin-regels, maar over de vraag of stablecoins uiteindelijk plaats moeten maken voor bankgedreven digitale deposito’s.

CryptoBenelux schreef eerder dat Europese stablecoins al niet automatisch winnen door beleid alleen. De echte strijd gaat over distributie, liquiditeit, walletintegraties en gebruik in settlement. Tokenized deposits voegen daar een extra concurrent aan toe: bestaande banken met bestaande klanten.

Daarmee wordt 2026 een bepalend jaar voor digitaal geld. Stablecoins blijven belangrijk voor crypto en internationale liquiditeit. Tokenized deposits kunnen juist aantrekkelijk worden voor banken, toezichthouders en institutionele marktinfrastructuur.

De conclusie is daarom genuanceerd. Greene heeft stablecoins niet afgeschreven, maar wel hun vanzelfsprekende eindpositie betwist. De strijd om digitaal geld gaat niet meer alleen tussen crypto-ondernemers onderling. Banken, centrale banken en toezichthouders bepalen steeds nadrukkelijker welke geldvorm straks de kern van tokenized finance mag dragen.