Stablecoinregels splijten Westen en zetten Europa onder druk

De Bank of England heeft op 22 juni 2026 haar regels voor systemische pond-stablecoins aangescherpt en tegelijk werkbaarder gemaakt. Daardoor wordt het verschil met MiCA in Europa en de Amerikaanse GENIUS/CIP-aanpak scherper zichtbaar.

Drie machtsblokken bouwen drie modellen. Geen daarvan draait alleen om crypto.

Europa controleert wie de markt op mag. De VS controleert uitgevers, klanten en sanctierisico. Het VK controleert systeemrisico zodra stablecoins betaalinfrastructuur worden.

Het Britse model draait om systemische stablecoins in Britse ponden. De Bank of England kijkt naar munten die zo groot kunnen worden dat ze relevant zijn voor betalingen, kredietverlening en vertrouwen in geld. Systemische stablecoins vallen na erkenning door HM Treasury onder gezamenlijk toezicht van de Bank en de FCA. Niet-systemisch gebruik, zoals cryptohandel, blijft alleen bij de FCA.

De grootste wijziging zit bij gebruikerslimieten. De Bank of England laat eerdere plannen voor individuele en zakelijke bezitslimieten los. In plaats daarvan komt een tijdelijke uitgiftegrens van £40 miljard per systemische stablecoin. Gebruikers kunnen die munten dan gebruiken zonder limieten op bedrag, frequentie of transactietype, zolang andere wetgeving dat niet verhindert.

Dat is slimmer voor usability. Een walletlimiet van £20.000 voor consumenten en £10 miljoen voor bedrijven zou technisch en commercieel zwaar zijn geweest. Een uitgiftegrens is grover, maar veel makkelijker te bewaken.

De reservekant blijft streng. De Bank kiest in steady state voor 70 procent kortlopende Britse staatsobligaties en 30 procent niet-renderende deposito’s bij de Bank of England. Stablecoinuitgevers krijgen daarmee meer rente-inkomsten dan in het eerdere 60/40-voorstel, maar de centrale bank houdt grip op liquiditeit in stress.

De conceptregels verbieden ook rente aan houders van systemische stablecoins. Activiteitsbeloningen die passen bij gebruik als betaalmiddel blijven wel mogelijk. Dat houdt het product dichter bij geld dan bij een spaarrekening.

MiCA kiest een ander startpunt. De EU vraagt eerst: wat is de token juridisch, wie geeft hem uit en wie mag hem aanbieden?

De EBA stelt dat uitgevers van asset-referenced tokens en e-money tokens relevante autorisatie nodig hebben om in de EU actief te zijn. Die eisen staan in MiCA en krijgen verdere invulling via technische standaarden en richtlijnen.

ART’s en EMT’s zijn de kerncategorieën. Een ART verwijst naar één of meer activa, zoals valuta’s of andere waarden. Een EMT verwijst naar één officiële valuta, zoals euro of dollar. Voor gebruikers klinkt dat technisch, maar voor exchanges en uitgevers bepaalt het de hele markttoegang.

ESMA’s MiCA-register maakt die toegang zichtbaar. Het register bevat onder meer crypto-whitepapers, geautoriseerde crypto-aanbieders, ART-uitgevers, EMT-uitgevers en niet-conforme entiteiten. Nationale toezichthouders en de EBA leveren de gegevens aan.

Voor Nederlandse en Belgische gebruikers wordt de juridische entiteit dus belangrijker. Niet alleen de appnaam telt, maar de vraag welke vergunning de aanbieder heeft en onder welke EU-regels de stablecoin valt.

MiCA is ook niet neutraal voor dollar-stablecoins. Voor asset-referenced tokens die breed als betaalmiddel worden gebruikt binnen één valutagebied geldt een harde grens: boven gemiddeld 1 miljoen transacties per dag én €200 miljoen aan dagelijkse transactiewaarde moet de uitgever stoppen met nieuwe uitgifte en een plan indienen om onder die grens te komen.

Voor EMT’s in een valuta die geen officiële munt van een EU-lidstaat is, geldt dat artikelen 22, 23 en 24 ook van toepassing kunnen zijn. Dat maakt grote dollar-munten binnen Europa extra gevoelig zodra ze als betaalmiddel groeien.

MiCA verbiedt rente op ART’s en EMT’s door uitgevers en crypto-dienstverleners. Dat raakt producten die stablecoins als yieldlaag willen verkopen aan Europese gebruikers.

De VS kiest weer een andere route. De GENIUS Act creëert een raamwerk voor payment stablecoins en permitted payment stablecoin issuers. Treasury stelt dat zulke uitgevers als financiële instellingen onder de Bank Secrecy Act moeten gelden, met AML- en sanctieverplichtingen.

De eerste grote regelstap kwam in april. FinCEN en OFAC stelden AML/CFT- en sanctieprogramma’s voor permitted payment stablecoin issuers voor. De tekst eist onder meer monitoring, rapportage van verdachte transacties en technische mogelijkheden om verboden transacties te blokkeren, bevriezen of af te wijzen.

De tweede stap kwam op 22 juni 2026. FinCEN, OCC, Federal Reserve, FDIC en NCUA publiceerden een gezamenlijk CIP-voorstel. Permitted payment stablecoin issuers moeten een effectief Customer Identification Program onderhouden. Reacties lopen tot 21 augustus 2026.

CIP klinkt droog. Het bepaalt wie aan de poort staat. Een issuer moet naam, geboortedatum of oprichtingsdatum, adres en identificatienummer verzamelen, de identiteit risicogebaseerd verifiëren, dossiers bewaren en namen langs relevante overheidslijsten leggen.

De Amerikaanse nuance zit bij de secundaire markt. Het voorstel zegt dat bezit of controle van een payment stablecoin op zichzelf geen formele accountrelatie met de issuer maakt. Ook iemand die koopt of inlost via een andere route dan direct bij de issuer valt niet automatisch onder de klantdefinitie van die issuer.

Dat is belangrijk. De VS wil KYC bij de issuerrelatie, zonder elke on-chain transfer meteen als directe klantrelatie met de uitgever te behandelen.

Europa beschermt markttoegang. MiCA wil dat uitgevers, platforms en dienstverleners binnen één juridisch kader passen. Dat geeft duidelijkheid, maar kan de grootste dollarliquiditeit afremmen als betaalgebruik te groot wordt.

De VS beschermt de dollarrails. Payment stablecoins krijgen een plek in financiële regels, met nadruk op uitgeversstatus, klantidentificatie, sancties en witwaspreventie. Dat kan dollar-stablecoins juist sterker maken als gereguleerde wereldwijde betaal- en settlementlaag.

Het VK beschermt betalingsstabiliteit. Londen wil pond-stablecoins laten groeien, maar niet zo snel dat bankdeposito’s en kredietverlening onder druk komen. De uitgiftegrens van £40 miljard is daarom geen consumentenlimiet, maar een macrorem.

Voor stablecoinbedrijven is dit lastig. Eén product kan technisch wereldwijd werken, maar juridisch in drie werelden leven. In Europa draait het om MiCA-status. In de VS om PPSI-status en BSA-verplichtingen. In het VK om systemische erkenning, reserves en centrale bankcontrole.

Voor exchanges wordt dat direct zichtbaar. Stablecoinparen blijven alleen aantrekkelijk als de munt juridisch houdbaar, liquide en operationeel bruikbaar is. Een token kan technologisch prima werken en toch commercieel onaantrekkelijk worden door regels.

De Europese uitdaging is scherp. MiCA geeft duidelijkheid, maar duidelijkheid is geen adoptie. Als euro-stablecoins niet snel genoeg volume, wallets, handelsparen en zakelijke use cases krijgen, blijft Europa afhankelijk van dollarliquiditeit die het tegelijk wil beperken.

Dat is geen technisch probleem. Het is geldmacht.

De VS heeft het voordeel dat de grootste stablecoins al aan de dollar hangen. Amerikaanse regels hoeven dus niet vanaf nul een gebruiksnetwerk te bouwen. Ze trekken bestaande vraag naar een gereguleerd kanaal.

Het VK heeft minder schaal, maar kiest een praktische route. Geen individuele walletlimiet, wel een issuerplafond. Geen volledige vrijheid, wel ruimte voor betaalgebruik.

Europa kiest voor controle aan de deur. Dat kan consumenten beschermen en toezicht vereenvoudigen. Het kan ook betekenen dat de meest gebruikte stablecoinliquiditeit elders blijft ontstaan.

Voor Nederlandse en Belgische gebruikers verandert de stablecoin daardoor van simpele dollartoken in gereguleerd financieel product. De vraag wordt niet alleen: houdt de peg? De vraag wordt ook: wie is de issuer, waar staan de reserves, welke vergunning geldt, en mag mijn platform deze munt straks nog aanbieden?

Stablecoinregulering is geen bijzaak meer. Ze bepaalt waar digitale liquiditeit mag groeien. Europa kiest orde. De VS kiest dollarrails. Het VK kiest gecontroleerde schaal. De markt kiest uiteindelijk waar het geld het makkelijkst beweegt.