Bank of England versoepelt stablecoinregels en zet EU onder druk

De Bank of England heeft op 22 juni 2026 haar regels voor systemische pond-stablecoins versoepeld, terwijl MiCA in de EU juist inzet op zware vergunningen en toezicht. Londen schrapt individuele holding caps, kiest voor een uitgiftegrens van £40 miljard en geeft uitgevers meer ruimte in kortlopend Brits staatspapier.

Het Verenigd Koninkrijk laat stablecoins niet vrij rondlopen. De centrale bank kiest wel voor een andere rem dan Europa. Minder blokkade bij de gebruiker, meer controle op productniveau.

Holding caps verdwijnen uit het Britse plan. Uitgifte krijgt tijdelijk een grens van £40 miljard per systemische stablecoin. Reserves mogen voor maximaal 70 procent in kortlopende Britse staatsobligaties zitten.

De belangrijkste wijziging zit bij de limieten. De Bank of England kiest niet voor tijdelijke individuele grenzen voor huishoudens en bedrijven. In plaats daarvan komt er een tijdelijke uitgiftegrens per systemische stablecoin, eerst op £40 miljard.

Dat verschil is groot. Een betaalmiddel dat gebruikers maar beperkt mogen aanhouden, werkt slecht voor bedrijven, betaalapps en settlement. Een uitgiftegrens raakt nog steeds de systeemgroei, maar maakt dagelijks gebruik minder stroperig.

De concept-Code of Practice zet die grens hard neer. Een systemische uitgever mag geen stablecoins uitgeven als de productwaarde boven £40 miljard uitkomt. Bij overschrijding of verwachte overschrijding moet de uitgever de Bank of England informeren en een plan indienen.

De BoE noemt dit goedkoper en eenvoudiger uitvoerbaar dan individuele caps. De centrale bank wil kredietrisico’s voor de economie beperken, zonder huishoudens en bedrijven direct in hun gebruik te knippen.

De reservekant schuift ook. Systemische uitgevers mogen maximaal 70 procent van hun backing assets aanhouden in rentegevende kortlopende Britse staatsobligaties. De rest moet in centralebankdeposito’s staan. In het eerdere voorstel lag de grens voor kortlopend staatspapier op 60 procent.

Dat is geen klein technisch detail. Stablecoinuitgevers verdienen vaak aan de activa achter hun tokens. Hoe groter het verplichte deel zonder rente bij de centrale bank, hoe zwaarder het verdienmodel.

De conceptregels houden de reservepool alsnog smal. De backing pool mag alleen bestaan uit centralebankgeld en kortlopende staatsobligaties. De waarde van die pool moet gelijk zijn aan de totale productwaarde van de stablecoin.

De BoE bouwt ook waarschuwingsdrempels in. Een uitgever moet de centrale bank informeren als centralebankgeld onder 20 procent zakt, of vijf werkdagen onder 25 procent blijft. Dat maakt de versoepeling minder vrij dan de headline suggereert.

Londen geeft uitgevers meer ruimte op reserves, maar trekt een duidelijke grens bij rente aan houders. De policy statement houdt vast aan het verbod op rente of inkomen dat samenhangt met het vasthouden van een systemische stablecoin.

De concept-Code zegt hetzelfde. Een systemische uitgever mag niet direct of indirect rente of inkomen betalen aan een houder voor het houden of bewaren van de token. Activiteitsgebonden beloningen die passen bij gebruik als betaalmiddel blijven mogelijk.

Daarmee positioneert de BoE pond-stablecoins als betaalgeld, niet als beleggingsrekening. Dat lijkt op de Europese zorg rond yieldproducten, maar het VK kiest tegelijk voor meer ruimte in de reserveopbrengst van de uitgever.

De volgende datum staat al vast. Marktpartijen kunnen tot 22 september 2026 reageren. De Bank of England wil de Code of Practice eind 2026 afronden, zodat gereguleerde stablecoins vanaf 2027 in het VK kunnen opereren.

Europa stuurt anders. ESMA beschrijft MiCA als één uniform EU-regime voor crypto-assets, met regels voor transparantie, informatieverschaffing, autorisatie en toezicht. Dat geldt ook voor asset-referenced tokens en e-money tokens, de twee categorieën waar stablecoins meestal onder vallen.

De EBA stelt dat uitgevers van ART’s en EMT’s de juiste autorisatie nodig hebben om in de EU actief te zijn. Die eisen komen uit MiCA en krijgen extra invulling via technische standaarden en richtlijnen rond onder meer reserves, liquiditeit, governance en stress tests.

Dat geeft Europa duidelijkheid. Het maakt lanceren ook zwaarder. Een uitgever bouwt niet alleen een token, maar moet door vergunningen, whitepapers, reservebeleid, governance en doorlopend toezicht heen.

Die route past bij de Europese reflex na jaren van wildgroei. MiCA moet consumenten beter informeren, marktintegriteit beschermen en financiële stabiliteit bewaken. De prijs is frictie.

Voor Nederlandse en Belgische gebruikers lijkt dit een Brits verhaal. Dat is te beperkt. Stablecoins vormen de cashlaag voor cryptohandel, DeFi, grensoverschrijdende betalingen en tokenized finance. Waar de soepelste bruikbare rails ontstaan, bepaalt waar bedrijven bouwen.

Het VK heeft geen interne markt zoals de EU. Europa heeft juist schaal, bankplannen en MiCA. Qivalis werkt vanuit Amsterdam aan een euro-stablecoin onder DNB-toezicht, terwijl Europese banken de euro digitaal sterker willen maken.

Londen zet daar een productvriendelijker signaal naast. Geen individuele holding caps. Meer rentegevend staatspapier in reserves. Wel een uitgiftegrens, backingregels, renteverbod en centralebankcontrole.

Dat is geen wilde markt. Het is gecontroleerde bruikbaarheid.

Europa kiest voor zware harmonisatie. Het VK kiest voor een smaller maar praktischer pad rond systemische pond-stablecoins. Voor uitgevers, fintechs en betaalbedrijven kan dat verschil bepalen waar de eerste echte stablecoinproducten landen.