Nieuwe Ethereum-voorstel zet stakingbeloning op nul bij helft gestakete ETH

Ethereum krijgt een monetair gevecht aan zijn basislaag. Een nieuw voorstel wil de uitgifte van nieuwe ETH aan validators afbouwen zodra te veel munten worden gestaket.

Het plan heet Tapered Issuance Burn en kreeg na een korte nummerverwarring de aanduiding EIP-8363. Bij ongeveer 50% gestakete ETH zou de netto beloning uit nieuwe consensusuitgifte verdwijnen.

De inzet is groter dan een lager rendement. Dit raakt de vraag hoeveel Ethereum moet betalen om zichzelf veilig te houden.

De open GitHub-pullrequest werd ingediend door zes auteurs: Pintail, Jérôme de Tychey, Dapplion, Pa7x1, Ladislaus von Daniels en Ethereum Foundation-onderzoeker Justin Drake.

Het voorstel heeft nog de status Draft. Het is dus geen goedgekeurde upgrade en verandert vandaag niets aan bestaande stakingbeloningen.

Staking betekent dat gebruikers ETH vastzetten om het netwerk te helpen beveiligen. Wie dat doet, kan beloningen krijgen voor het controleren van blokken en transacties. CryptoBenelux heeft daar een aparte uitleg over staking.

EIP-8363 laat validators hun beloning eerst verdienen. Daarna haalt het protocol een deel van die beloning weer weg en verbrandt die ETH.

Verbranden betekent dat munten uit de circulatie verdwijnen. Ze gaan niet naar een treasury, validatorpool of andere partij.

De kern zit in één grens: 60,25 miljoen ETH. Volgens de auteurs is dat grofweg de helft van de huidige ETH-voorraad.

Bij een lage stakingratio blijft de aftrek beperkt. Naarmate meer ETH wordt gestaket, loopt het burnpercentage op. Bij 60,25 miljoen ETH bereikt de aftrek 100%.

Vanaf dat punt ontvangt een goed werkende validator geen netto beloning meer uit nieuwe consensusuitgifte. De prikkel om nóg meer ETH vast te zetten valt dan weg.

Volgens de auteurs mist het huidige systeem zo’n rem. Het rendement per validator daalt wel wanneer meer ETH wordt gestaket, maar het verdwijnt niet. Zelfs bij bijna volledige staking zou er volgens het voorstel nog ongeveer 1,5% jaarlijkse consensusopbrengst overblijven.

Dat is precies wat zij willen breken. Ethereum moet volgens hen geen blijvende subsidie geven aan steeds meer stake.

EIP-8363 raakt alleen de nieuwe ETH die via de consensuslaag wordt uitgegeven. Andere inkomsten blijven buiten schot.

Validators kunnen nog steeds transactietips krijgen. Ook MEV blijft bestaan. MEV staat voor maximale extraheerbare waarde: extra opbrengst die kan ontstaan door transacties in een blok slim te ordenen.

Dat verschil is belangrijk. De consensusbeloning kan bij de 50%-grens naar nul gaan, maar de totale inkomsten van validators hoeven niet volledig te verdwijnen.

Daar zit meteen een risico. MEV is grilliger dan protocoluitgifte en grotere partijen kunnen die opbrengsten vaak beter spreiden.

Een directe invoering zou hard aankomen. De auteurs schrijven dat de huidige consensusopbrengst bij een stakingratio van ongeveer een derde fors zou dalen.

Daarom zit er een overgangsperiode van ongeveer achttien maanden in het voorstel. Bij activering wordt de technische beloningsfactor tijdelijk verdubbeld. Daarna daalt die stap voor stap terug.

Het idee is simpel: de nieuwe curve geldt direct, maar het netto rendement zakt geleidelijk.

Daardoor wil EIP-8363 voorkomen dat validators massaal vertrekken op de dag van de fork. Of dat werkt, hangt af van kosten, belastingregels, MEV en de risicopremie die stakers eisen.

De auteurs zien een hoge stakingratio niet automatisch als veiliger. Meer vastgezette ETH kan de aanvalskosten verhogen, maar het kan ook macht samenballen.

Veel ETH loopt via exchanges, custodians, liquid-stakingprotocollen en later mogelijk ETF-producten. Dan ligt de validatorlaag niet bij duizenden losse gebruikers, maar bij een kleinere groep professionele beheerders.

Dat maakt ingrijpen na een fout of aanval politiek lastiger. Als een grote partij zwaar geraakt moet worden door slashing, kan de sociale laag terugdeinzen.

Slashing is de straf waarbij een validator ETH verliest bij ernstig fout gedrag. Het moet fraude en aanvallen duur maken.

De auteurs koppelen dit ook aan de rol van ETH als neutraal monetair bezit. Nieuwe uitgifte verwatert houders die niet staken. Zij moeten kiezen: verwatering accepteren of risico nemen via wallets, contracten of derde partijen.

De eerste reacties in de Ethereum Magicians-thread zijn scherp. Critici vragen of kleine validators juist niet eerder worden geraakt dan grote operators.

Dat punt snijdt. Een solo validator heeft hardwarekosten, uptime-risico en mogelijk belastingdruk. Een grote stakingpartij verdeelt kosten over duizenden validators en heeft vaak betere toegang tot MEV.

Lagere consensusbeloningen kunnen de validatorlaag dus kleiner maken, maar niet automatisch eerlijker.

Ook DeFi komt in beeld. Liquid-stakingtokens, leningen en rendementproducten gebruiken stakingopbrengst als basisrente. Als die rente zakt, moeten veel producten opnieuw worden geprijsd.

Een andere open vraag zit bij belasting. Het voorstel werkt technisch met beloning en daarna burn. In sommige landen kan de vraag ontstaan of validators belasting betalen over een brutobeloning die zij niet volledig houden.

Daar is nog geen helder antwoord op.

De pullrequest staat open en wacht op verdere beoordeling door EIP-editors en Ethereumontwikkelaars. Op GitHub staan onder meer de labels Draft, Core en Waiting on editor review.

Jérôme de Tychey verwees in de discussie naar mogelijke behandeling richting Hegotá. Dat betekent niet dat EIP-8363 al onderdeel is van die upgrade.

Voor invoering is veel meer nodig: technische review, economisch onderzoek, steun van clientteams en brede acceptatie binnen de gemeenschap. Zeker bij monetair beleid ligt de lat hoog.

EIP-8363 is dus nog geen besluit. Het is een aanval op een oud uitgangspunt: dat meer staking altijd beter is.

Ethereum moet nu kiezen wat duurder is. Nieuwe ETH blijven uitgeven aan validators, of het risico nemen dat lagere beloningen de macht juist verder naar de grootste spelers duwen.