Illegale online wietshops gebruiken Bitcoin als lokmiddel voor schijnveiligheid

Bitcoin wordt door illegale wietwebshops verkocht als rookgordijn. Niet als betaalmiddel met extra bescherming, maar als middel om kopers een vals gevoel van anonimiteit te geven.

Dat blijkt uit een nieuwe publicatie van Radar over online wietshops. Het consumentenprogramma wijst op professioneel ogende websites die wiet en hasj aanbieden, vaak met snelle levering, reviews en klantenservice. Sommige noemen ook crypto, zoals Bitcoin, als betaaloptie om de bestelling “anoniemer” te laten lijken.

De juridische grens is minder grijs dan veel sites doen voorkomen. Het Nederlandse gedoogbeleid geldt voor fysieke coffeeshops die door gemeenten worden toegestaan.

De Rijksoverheid schrijft dat de verkoop van softdrugs strafbaar blijft. Coffeeshops worden alleen niet vervolgd wanneer zij zich aan strenge voorwaarden houden.

Daaronder vallen leeftijdscontrole, een maximale verkoop van 5 gram per persoon per dag en een verbod op reclame. Ondernemersplein, de overheidsportal voor ondernemers, maakt het nog scherper: coffeeshops mogen hasj en wiet niet online aanbieden en mogen geen drugs bezorgen of afleveren.

Een webshop met bezorging valt dus niet onder het normale coffeeshopmodel. Ook niet wanneer de site er strak uitziet.

Radar beschrijft webshops die vertrouwen proberen te wekken met reviews, verpakkingsbeloftes en bereikbare klantenservice. De politie ziet achter die voorkant vaak iets anders.

Volgens de Landelijke Politie ontbreken bij zulke websites geregeld normale bedrijfsgegevens. Denk aan een bezoekadres, KvK-nummer of duidelijke verantwoordelijke partij. Servers staan vaak in het buitenland, waardoor het achterhalen van de personen achter de site lastiger wordt.

Een nette betaalpagina verandert niets aan de kern: de koper doet zaken met een partij die juist niet gevonden wil worden.

Daar komt het cryptorisico bovenop. Wie Bitcoin verstuurt, kan die betaling niet zomaar terugdraaien zoals bij sommige kaart- of bankprocedures. Als de bestelling niet aankomt, is het geld vaak weg.

De term “anoniem betalen” is bij Bitcoin misleidend. Een Bitcoin-adres bevat niet direct een naam, maar elke transactie staat zichtbaar op een publieke blockchain.

Blockchainanalysebedrijf Chainalysis noemt publieke blockchains daarom pseudoniem, niet anoniem. Walletadressen kunnen in bepaalde gevallen aan echte personen worden gekoppeld, vooral wanneer geld via gereguleerde platforms loopt waar klantcontroles gelden.

Dat is precies de val. Een koper kan denken dat hij buiten beeld blijft, terwijl de betaling juist blijvend wordt vastgelegd.

De Nederlandsche Bank waarschuwt op haar pagina over crypto’s en toezicht voor risico’s zoals diefstal en verlies door bedrog. Bij illegale webshops wordt dat risico groter.

Er is geen normale winkelrelatie. Geen duidelijke tegenpartij. Geen betrouwbare klachtprocedure. En geen garantie dat er überhaupt iets wordt geleverd.

Wie met euro’s betaalt, loopt risico geld over te maken naar een illegale aanbieder. Wie met crypto betaalt, voegt daar nog een praktisch probleem aan toe: de transactie is meestal definitief.

Voor crypto-gebruikers is de les breder dan deze wietwebshops. Woorden als “discreet”, “zonder bank” en “anoniem betalen” klinken bij twijfelachtige aanbieders niet als privacy. Ze klinken als waarschuwing.

Zeker wanneer een website geen controleerbare bedrijfsgegevens toont. Of wanneer er geen vergunning, registratie of duidelijke eigenaar te vinden is.

De betaling zelf verandert niets aan de juridische status van de aankoop. Bitcoin maakt een illegale online verkoop niet legaal.

Wie cryptomunten kwijtraakt door diefstal of oplichting, kan volgens de Politie aangifte doen van cryptocurrency-diefstal. Bewaar dan walletadressen, transactiehashes, betaalmomenten en alle communicatie met de tegenpartij.

De blockchain vergeet weinig. Dat werkt soms in het voordeel van opsporing, maar zelden in het voordeel van iemand die dacht onzichtbaar te betalen.