Europa wil loskomen van Amerikaanse crypto-macht: strijd om digitale financiële soevereiniteit escaleert

Frankrijk wil dat Europa sneller werk maakt van euro-stablecoins. Niet uit enthousiasme voor crypto op zichzelf, maar uit groeiende zorg over de machtspositie van de dollar in digitale betalingen. Reuters meldde vrijdag dat de Franse minister van Financiën Roland Lescure oproept tot meer euro-gekoppelde stablecoins en banken aanspoort om ook tokenized deposits serieuzer te verkennen.

Daarmee wordt stablecoinbeleid in Europa steeds minder een nicheonderwerp. De inzet is breder: wie de dominante digitale betaalrails levert, krijgt ook invloed op liquiditeit, standaarden en marktinfrastructuur. Juist daar wringt het voor Europa, omdat de cryptomarkt vandaag nog vrijwel volledig leunt op dollarstablecoins zoals USDT en USDC. Reuters schrijft dat Lescure die dominantie expliciet koppelt aan zorgen over Europese betalingssoevereiniteit, juist nu de relatie tussen de VS en Europa stroever is geworden.

Dat is de echte haak van dit verhaal. Frankrijk vraagt niet om een Europese stablecoin omdat dat modieus klinkt, maar omdat Brussel en Parijs willen voorkomen dat ook het volgende digitale geldsysteem weer vooral op Amerikaanse infrastructuur draait. In Reuters’ samenvatting is de toon daar opvallend direct: Europa moet meer grip krijgen op zijn eigen digitale betaalomgeving.

Die oproep komt niet uit het niets. Europese banken zijn al bezig een eigen eurostablecoin op te tuigen. Wij meldde eerder al dat een consortium van grote banken, waaronder ING, UniCredit en BNP Paribas, via het in Amsterdam gevestigde Qivalis werkt aan een euro-gekoppelde stablecoin. De lancering wordt in de tweede helft van 2026 verwacht, afhankelijk van de vergunning.

Dat maakt dit dossier ook voor Nederland en België relevant. Het gaat niet alleen om Franse retoriek, maar om een bredere Europese poging om een alternatief te bouwen voor dollarliquiditeit in crypto. Zodra banken als ING en BNP Paribas zich daar concreet achter scharen, verschuift het onderwerp van beleidswens naar marktstrategie.

De nuance blijft wel belangrijk. Europa begint hier niet vanaf nul, maar het loopt wel achter. Reuters merkt op dat eurostablecoins nog altijd minimaal zijn vergeleken met de dollarvarianten. Zelfs de euro-initiatieven die al bestaan, zoals de stablecoin van Société Générale, hebben voorlopig een beperkte circulatie. Dit is dus nog geen machtsverschuiving, maar een poging om er één te voorkomen.

Juist daarom is het misleidend om dit te framen als een simpele strijd tussen Amerika en Europa om “crypto”. Waar het echt om draait, is controle over digitaal geld. Aan de ene kant staan private dollarstablecoins die al schaal hebben. Aan de andere kant probeert Europa alsnog een eigen laag op te bouwen, via eurostablecoins, tokenized deposits en uiteindelijk mogelijk ook de digitale euro. Reuters schrijft dat Lescure die digitale euro nog steeds ziet als belangrijk onderdeel van een stabiel Europees digitaal geldkader, ondanks politieke vertraging en terughoudendheid bij banken.

Dat maakt de conclusie scherper dan de gebruikelijke stablecoinkop. Dit gaat niet alleen over welke token het meest gebruikt wordt. Het gaat over de vraag wie de rekeneenheid, infrastructuur en afhankelijkheden van de volgende fase van digitaal geld bepaalt. Frankrijk zegt nu hardop dat Europa daar te ver in achterloopt.