DNB zet betaalfraude in
Nederland ineens veel scherper op de kaart.
MiCA regelt cryptoplatformen, maar veel
oplichting begint nog steeds bij een gewone bankbetaling.
In 2025 steeg het aantal frauduleuze transacties bij overschrijvingen, kaartbetalingen en geldopnames met 30% naar ongeveer 658.000. Het fraudebedrag liep met 22% op naar 198 miljoen euro, blijkt uit nieuwe cijfers van
De Nederlandsche Bank.
Snelle overboekingen zijn de pijnlijke plek
De grootste stijging zat bij Europese bankoverschrijvingen. Het aantal fraudegevallen steeg daar met 55% naar 129.000.
In geld ging het om ongeveer 148 miljoen euro. Een jaar eerder was dat nog ongeveer 121 miljoen euro.
Volgens DNB worden consumenten en bedrijven vaak misleid om zelf geld over te maken. Denk aan valse betaalinstructies, bankhelpdeskfraude en beleggingsfraude.
Dat is precies waar
crypto vaak in beeld komt. Niet als eerste stap, maar als tweede of derde schakel.
Crypto zit niet in de tabel, wel in het patroon
DNB noemt crypto niet als aparte fraudecategorie in deze nieuwe tabel. Toch is de link met crypto duidelijk.
Veel nepbeleggingsplatforms beginnen met een gewone betaling. Een slachtoffer maakt euro’s over naar een rekening, broker of tussenpartij.
Daarna kan het geld worden omgezet naar crypto en doorgestuurd naar wallets. Vanaf dat moment wordt terughalen veel moeilijker.
Instant payments helpen ook fraudeurs
DNB wijst vooral naar instant payments en betalingen naar het buitenland. Instant payments staan binnen 10 seconden op de rekening van de ontvanger.
Dat is handig voor gewone gebruikers. Voor fraudeurs is het ook handig.
Als een slachtoffer eenmaal heeft betaald, is de tijd om in te grijpen kort. Zeker wanneer het geld daarna snel verder wordt verplaatst.
Daarom is snelheid hier dubbel. Een goed betaalsysteem wordt tegelijk een snelle frauderoute.
De zwakke plek zit niet alleen in techniek. De zwakke plek zit in toestemming die onder misleiding wordt gegeven.
Kaartfraude blijft het vaakst voorkomen
Kaartbetalingen blijven in aantallen de grootste categorie. DNB telde in 2025 ongeveer 514.000 frauduleuze kaarttransacties.
Dat is ruim een kwart meer dan in 2024. Het fraudebedrag steeg van 36 miljoen euro naar ongeveer 41 miljoen euro.
De stijging zat vooral bij online betalingen. DNB noemt phishing als methode waarmee criminelen bank- of creditcardgegevens buitmaken.
Ook dat raakt crypto indirect. Nepplatformen, valse brokerwebsites en advertenties op sociale media gebruiken vaak dezelfde sociale druk.
Geldautomaten stijgen ook mee
Ook
fraude bij contante geldopnames nam toe. De waarde steeg van ongeveer 6 miljoen euro in 2024 naar ongeveer 10 miljoen euro in 2025.
Het aantal gevallen liep op van ongeveer 12.000 naar 15.000. Volgens DNB gaat het hier vooral om misbruik van verloren of gestolen betaalkaarten.
Dat is minder direct relevant voor crypto. Maar het laat wel zien dat fraudeurs meerdere betaalroutes blijven gebruiken.
De fraude verschuift niet naar één kanaal. Ze zoekt de zwakste opening.
De cijfers tonen niet de echte schade
DNB publiceert deze cijfers voor het eerst in deze vorm en gaat de tabel elk halfjaar bijwerken.
Belangrijk detail: de bedragen gaan over transacties die als frauduleus zijn aangemerkt. Ook betalingen die later geheel of gedeeltelijk zijn teruggeboekt of vergoed, zitten erin.
De cijfers tonen dus niet hoeveel schade slachtoffers uiteindelijk zelf dragen.
Dat maakt de data niet minder nuttig. Het maakt de lezing preciezer.
Vertrouwen blijft het grootste cryptoprobleem
Voor crypto is dit geen klein reputatierisico. Fraude vervormt het publieke beeld van de hele sector.
Dat zie je hier opnieuw. De gemiddelde consument maakt geen scherp onderscheid tussen bitcoin, een MiCA-platform, een nepbroker en een phishingmail.
Voor hem voelt het als één digitale risicozone.
MiCA lost de eerste betaling niet op
MiCA maakt cryptodienstverleners strenger gereguleerd. Dat helpt bij vergunningen, custody, informatie en bedrijfsvoering.
Maar MiCA stopt niet automatisch een slachtoffer dat zelf geld overmaakt naar een fraudeur.
Daar zit de grens van toezicht. De fraudeketen begint vaak vóór de crypto-aankoop.
Eerst komt het vertrouwen. Dan de betaling. Daarna pas de wallet, exchange of nepomgeving.
Wat gebruikers nu moeten doen
De harde regel blijft simpel. Betaal nooit snel aan een partij die druk zet, rendement belooft of zegt dat een kans tijdelijk is.
Wees extra scherp bij herstelclaims. Fraudeurs benaderen slachtoffers vaak opnieuw met de belofte dat verloren geld kan worden teruggehaald.
Vraag ook altijd welke juridische entiteit achter een platform zit. Check of een aanbieder onder MiCA is toegestaan.
Een mooie app zegt weinig. De betaalroute en vergunning zeggen meer.
De kern
DNB ziet betaalfraude stijgen naar 198 miljoen euro. Vooral snelle overboekingen maken fraude lastiger te stoppen.
Crypto staat niet apart in de tabel. Toch raakt de data de sector direct.
Nepbeleggingen, valse brokers en frauduleuze crypto-aanbiedingen beginnen vaak met dezelfde stap: een slachtoffer dat zelf betaalt.
Daarom is de les hard. Niet elke cryptofraude begint op de blockchain.
Vaak begint ze gewoon met een bankoverschrijving die te snel en te goedgelovig is gedaan.