Ruim €23,1 miljoen verdween in 2025 bij Nederlandse melders door beleggingsfraude waarbij
crypto betrokken was. De Fraudehelpdesk registreerde 1.121 meldingen in deze categorie.
Dat is alleen de zichtbare schade. De
AFM schat dat alle vormen van beleggingsfraude in
Nederland samen jaarlijks zelfs richting €750 miljoen kunnen gaan, vooral omdat veel slachtoffers nooit melding doen.
Ruim €23 miljoen schade bij cryptobeleggingsfraude
De
jaarcijfers 2025 van de Fraudehelpdesk laten zien hoe groot het probleem geworden is.
Bij beleggingsfraude met crypto kwamen 1.121 meldingen binnen. De daarbij opgegeven schade bedroeg exact €23.100.694.
Crypto dook daarnaast op bij andere fraudevormen. Niet-bancaire helpdeskfraude met crypto veroorzaakte volgens dezelfde cijfers bijna €2,6 miljoen schade. Recoveryfraude was goed voor ruim €533.000.
Dat laatste type is extra venijnig. Slachtoffers worden na de eerste
oplichting opnieuw benaderd door iemand die beweert het verdwenen geld terug te kunnen halen.
Daarvoor moet alleen eerst opnieuw worden betaald.
Fraudemeldingen stegen hard in 2025
De totale cijfers van de Fraudehelpdesk laten dezelfde richting zien.
Het meldpunt registreerde in 2025 101.734 meldingen, tegenover 63.469 een jaar eerder. Het aantal mensen dat daadwerkelijk financieel werd geraakt steeg van 9.146 naar 15.116.
De gemelde schade over alle fraudevormen kwam uit op bijna €68,5 miljoen. Een jaar eerder was dat ongeveer €52,7 miljoen.
Zelfs dat bedrag vertelt niet het hele verhaal.
De AFM concludeerde eind 2025 dat de schade door beleggingsfraude waarschijnlijk honderden miljoenen euro's per jaar bedraagt. Op basis van internationale cijfers en de lage meldingsbereidheid kwam de toezichthouder uit op een mogelijke omvang van ongeveer €750 miljoen per jaar.
Dat bedrag gaat dus over beleggingsfraude in brede zin, niet uitsluitend over crypto.
Een frauduleus platform ziet er vaak professioneel uit
Wie bij cryptofraude denkt aan een slordige website vol spelfouten, mist een groot deel van het probleem.
Moderne oplichters gebruiken professioneel ogende handelsplatformen, advertenties en persoonlijke begeleiding. Een slachtoffer krijgt soms zelfs een dashboard waarop zijn vermeende winst iedere week verder stijgt.
Die cijfers kunnen volledig verzonnen zijn.
De AFM waarschuwt dat beleggingsfraude vaak online begint. Sociale media, nepadvertenties en websites worden gebruikt om contact te leggen, waarna een zogenaamde adviseur het gesprek overneemt.
Soms wordt eerst een klein bedrag terugbetaald. Dat versterkt het vertrouwen en maakt een volgende, veel grotere storting makkelijker.
Pas wanneer het slachtoffer geld wil opnemen, verschijnen de problemen.
Dit zijn de drie signalen die zwaar moeten wegen
Niet iedere verdachte belegging ziet er hetzelfde uit. Toch keren dezelfde gedragspatronen steeds terug.
-
Er wordt druk gezet. Je moet vandaag beslissen, snel extra geld overmaken of een kans verdwijnt plotseling.
-
Opnemen lukt niet zonder nieuwe betaling. Er verschijnt ineens belasting, borg, commissie of een andere vergoeding die eerst voldaan moet worden.
-
De partij bepaalt wat jij tegen anderen zegt. Je krijgt instructies voor vragen van je bank of wordt gevraagd een andere bankrekening te openen.
De AFM noemt juist dit soort gedrag als duidelijke waarschuwingssignalen. Ook veelvuldig contact via verschillende telefoonnummers en steeds opnieuw aansporen om méér geld over te maken horen daarbij.
Een echte belegging kan verlies opleveren. Dat is iets anders dan een platform dat jouw eigen geld alleen teruggeeft wanneer je eerst opnieuw betaalt.
Crypto maakt de truc voor beginners geloofwaardiger
Bij cryptofraude krijgen slachtoffers vaak een extra technische laag voorgeschoteld.
Fraudeurs praten over een
wallet,
blockchain, mining, arbitrage of AI-handel. Die woorden kunnen een simpel betaalverzoek laten klinken als een ingewikkelde financiële strategie.
Dat maakt controle lastiger voor iemand die net met crypto begint.
Ook het verschil tussen een echte
crypto-exchange en een nagebouwde handelswebsite is voor beginners niet altijd duidelijk.
Een scherm met een Bitcoin-saldo bewijst bijvoorbeeld niet dat die
Bitcoin daadwerkelijk bestaat of ergens voor het slachtoffer wordt bewaard.
Het kan simpelweg een getal in een dashboard zijn.
Een AFM-logo zegt vrijwel niets
Fraudeurs proberen steeds vaker vertrouwen te lenen van echte bedrijven en toezichthouders.
Daarbij worden logo's, namen van bekende personen en vermeende vergunningen gebruikt. De AFM waarschuwt expliciet voor partijen die doen alsof een belegging door de toezichthouder is goedgekeurd.
Dat is een zware rode vlag.
De AFM geeft geen persoonlijk keurmerk waarmee een specifieke belegging als veilig of winstgevend wordt aanbevolen.
Controleer daarom altijd de daadwerkelijke identiteit en registratie van een aanbieder. Kijk daarnaast naar waarschuwingen van toezichthouders en controleer of contactgegevens en vergunninginformatie overeenkomen.
Geen waarschuwing vinden is nog geen bewijs van betrouwbaarheid. Een nieuwe fraudenaam kan simpelweg nog niet bekend zijn.
De tweede oplichter weet vaak al dat je geld kwijt bent
Na de eerste
fraude kan een nieuwe partij opduiken.
Die beweert bijvoorbeeld advocaat, herstelbedrijf of medewerker van een financiële instantie te zijn. Het verhaal: het verdwenen geld is gevonden en kan worden teruggestort.
Daarvoor moet alleen eerst belasting, administratiekosten of een borg worden betaald.
De Fraudehelpdesk registreerde in 2025 162 cryptogerelateerde meldingen van recoveryfraude, met ruim €533.000 aan gemelde schade.
Voor iemand die net veel geld verloor, is zo'n aanbod psychologisch krachtig. De fraudeur verkoopt geen rendement meer, maar hoop.
De betaalstructuur verraadt de truc meestal. Wie eerst geld eist om gestolen geld terug te halen, moet met extreem veel argwaan worden bekeken.
Al betaald? Maak niet nóg een bedrag over
Het gevaarlijkste moment ligt vaak vlak na de ontdekking.
Een slachtoffer probeert zijn geld terug te krijgen en de zogenaamde adviseur komt met een laatste oplossing: nog één storting, daarna wordt alles vrijgegeven.
Juist dan moet de geldstroom stoppen.
De AFM adviseert slachtoffers hun bank te informeren, aangifte bij de politie te doen en de fraude bij de toezichthouder te melden. De Fraudehelpdesk roept gedupeerden eveneens op meldingen te doen, omdat patronen daarmee sneller zichtbaar worden.
Bewaar daarnaast gesprekken, walletadressen, transactiegegevens, e-mails, telefoonnummers en screenshots. Bij cryptotransacties kan zulke informatie later nodig zijn om de route van het geld te reconstrueren.
Dat garandeert niet dat het geld terugkomt.
Wel voorkomt stoppen met betalen dat één fraudeverhaal verandert in drie.
De €23,1 miljoen uit de cijfers van 2025 is daarom vooral een ondergrens van wat bij één meldpunt zichtbaar werd. De belangrijkste waarschuwing zit niet in crypto zelf, maar in het gedrag eromheen: druk, schijnwinst en de eis om steeds opnieuw geld te sturen.