België draait onder MiCA met gelaagde cryptoregels

België draait sinds januari 2026 onder een live MiCA-regime, met toezichtstaken verdeeld tussen de FSMA en de Nationale Bank van België. Voor cryptogebruikers verandert daardoor vooral de controle op aanbieders en reclame: toegang tot crypto wordt niet verboden, maar wel steeds sterker gekoppeld aan vergunningen, registers en duidelijke risico-informatie.

De FSMA schrijft dat de Belgische wet van 11 december 2025 de bevoegdheden voor autorisatie en toezicht verdeelt tussen de FSMA en de Nationale Bank van België. Voor crypto-asset service providers somt de FSMA diensten op zoals custody, handelsplatformen, crypto-fiatwissel, crypto-crypto-exchange, orderuitvoering, plaatsing, advies, portefeuillebeheer en transfers namens klanten.

Dat MiCA in België draait, betekent niet dat de markt al netjes is uitgekristalliseerd. Op de FSMA-pagina met geautoriseerde Belgische crypto-asset service providers staat voor Belgische CASP’s “Nihil”. De FSMA verwijst daarbij naar ESMA’s register voor alle geautoriseerde of genotificeerde CASP’s, inclusief partijen onder toezicht van de Nationale Bank van België.

Dat is een belangrijk onderscheid. “Nihil” betekent niet dat Belgische gebruikers geen cryptodiensten kunnen gebruiken. Onder MiCA kan een aanbieder met een vergunning in een andere EU-lidstaat via paspoorting diensten aanbieden in België.

Het betekent wel dat gebruikers scherper moeten kijken naar de juridische entiteit achter een platform. Een grote merknaam is niet genoeg. De vraag is welke EU-entiteit de klant bedient en of die entiteit in een officieel register staat.

België zit dus midden in de overgang van zichtbare cryptomarkt naar vergunde cryptomarkt.

België was al vóór MiCA streng op cryptoreclame. De FSMA voerde in 2023 regels in voor advertenties rond virtual currencies richting consumenten. Volgens de toezichthouder moeten risico’s duidelijk en prominent worden vermeld, en houdt de FSMA toezicht op naleving.

Die regels gelden breed. De FSMA-FAQ beschrijft “distribution” als het presenteren van een product of virtual currency op welke manier dan ook, met als doel een bestaande of potentiële klant aan te zetten tot aankoop, inschrijving of deelname.

Dat raakt meer dan banners van exchanges. Social media, websites, fysieke dragers, influencers en tussenpersonen kunnen binnen het Belgische reclamekader relevant worden, afhankelijk van de concrete situatie.

Voor consumenten is dat belangrijk omdat fraude en misleiding vaak via reclame beginnen. Een gelikte campagne zegt niets over vergunningstatus, risico of betrouwbaarheid.

MiCA heeft het Belgische reclameregime niet simpelweg vervangen. De FSMA schrijft in haar FAQ dat MiCA voorrang heeft voor advertenties die binnen MiCA vallen, zoals advertenties rond openbare aanbiedingen, toelating tot de handel en reclame door CASP’s.

Maar advertenties die buiten MiCA vallen, blijven onder de Belgische FSMA-regels vallen. De FSMA noemt daarbij onder meer situaties met influencers of tussenpersonen en advertenties voor crypto-assets zonder identificeerbare uitgever, zoals bitcoin in bepaalde contexten.

Daarmee ontstaat een gelaagd regime. Sommige reclame valt rechtstreeks onder MiCA. Andere reclame blijft onder Belgische regels. En CASP’s die nog onder een overgangsregime actief zijn, kunnen in België nog steeds met nationale reclameregels te maken krijgen.

Voor aanbieders maakt dat compliance zwaarder. Voor gebruikers betekent het dat reclame kritischer moet worden gelezen: onder welk regime valt deze boodschap, en wie is juridisch verantwoordelijk?

MiCA brengt meer regels rond informatieverstrekking, governance, marktgedrag en cliëntbescherming. Dat is een duidelijke verbetering tegenover de oude lappendeken van nationale regimes.

Maar ESMA waarschuwt dat consumenten na 1 juli 2026 niet moeten aannemen dat iedere aanbieder automatisch onder MiCA valt. De toezichthouder stelt dat de overgangsperiode op die datum in de hele EU afloopt en dat aanbieders zonder MiCA-licentie hun diensten aan EU-klanten moeten stoppen.

ESMA benadrukt ook dat gebruikers moeten controleren met welke entiteit zij zaken doen. Bescherming geldt voor de specifieke vergunde EU-entiteit, niet automatisch voor een merknaam als geheel of voor niet-EU-groepsmaatschappijen.

Dat is cruciaal voor Belgische gebruikers. Een platform kan internationaal bekend zijn, maar de juridische bescherming hangt af van de entiteit waarmee de klant contracteert.

De eerste controle is de aanbieder. Staat de juridische entiteit in ESMA’s register of op een relevante nationale lijst? Zo niet, valt de partij nog onder overgang, of ontbreekt er duidelijke status?

De tweede controle is de reclame. Wordt er een rendement gesuggereerd? Zijn risico’s duidelijk zichtbaar? Wordt een bekende persoon, influencer of tussenpersoon gebruikt? Is duidelijk wie de aanbieder is?

De derde controle is de klantrelatie. Onder welke entiteit valt de gebruiker, in welk land is die entiteit vergund en welke diensten worden precies geleverd?

Die vragen klinken juridisch, maar worden in 2026 gewone gebruikersvragen. De markt draait niet langer alleen om toegang tot crypto, maar om toegelaten toegang.

De komende datum is 1 juli 2026. ESMA heeft duidelijk gemaakt dat de MiCA-overgangsperiode dan in de hele EU afloopt. Na die datum moeten niet-geautoriseerde aanbieders hun activiteiten richting EU-klanten stopzetten en hun wind-down plan hebben uitgevoerd.

Dat kan praktische gevolgen hebben. Platforms kunnen klanten migreren, diensten beperken of accounts afbouwen als zij niet tijdig onder MiCA kunnen opereren.

Voor Belgische gebruikers is juni daarom een logisch controlemoment. Niet uit paniek, maar om te weten welke partij na 1 juli nog onder welk regime actief is.

Een platform dat “MiCA-ready” zegt te zijn, is niet hetzelfde als een platform dat aantoonbaar geautoriseerd of genotificeerd is.

België draait nu echt onder MiCA, maar het regime maakt de markt niet automatisch eenvoudiger. Het combineert Europees toezicht, nationale implementatie, FSMA-reclameregels, ESMA-registercontrole en overgangsregels.

Voor aanbieders betekent dat meer vergunningendruk, strengere marketingcontrole en minder ruimte voor vage claims. Voor consumenten betekent het meer bescherming op papier, maar ook meer noodzaak om zelf te controleren met wie zij zaken doen.

De hoofdles is duidelijk. Belgische crypto draait in 2026 niet meer alleen om beschikbaarheid. Het draait om toegelaten toegang, duidelijke entiteiten en reclame die onder toezicht kan worden geplaatst.