$250.000 voor
Bitcoin klinkt als een overwinning. Arthur Hayes ziet er vooral een waarschuwing in. Zijn koersdoel rust op de verwachting dat de Amerikaanse Treasury, de Fed en andere beleidsmakers steeds opnieuw geldstromen moeten losmaken wanneer obligatierentes te pijnlijk worden.
Geen plotselinge technische doorbraak. Geen magische adoptiegolf.
Hayes gokt erop dat het financiële systeem uiteindelijk meer liquiditeit nodig heeft dan beleidsmakers vandaag willen toegeven.
Hayes verwacht ingrijpen vóór een nieuwe 2008
Hayes legde zijn redenering op 25 augustus uit in
The Pomp Podcast.
De medeoprichter van BitMEX en CIO van Maelstrom verwacht geen nieuwe kredietschok van het formaat 2008 voordat overheden reageren.
Hij denkt dat zij eerder ingrijpen.
Zijn idee is simpel: wanneer financieringsmarkten beginnen te kraken, voegen beleidsmakers liquiditeit toe voordat de schade systeemwijd wordt.
Daar koppelt Hayes zijn doel van $250.000 voor
Bitcoin aan.
Niet omdat
BTC ineens door honderden miljoenen extra mensen wordt gebruikt.
Wel omdat meer geld en krediet tegenover een beperkt aanbod van schaarse bezittingen kunnen komen te staan.
De Treasury-markt staat centraal in zijn weddenschap
Hayes kijkt daarvoor vooral naar Amerikaanse staatsobligaties.
Op 19 augustus
kondigde het Amerikaanse ministerie van Financiën aan bepaalde terugkoopoperaties voor langlopende staatsleningen te vergroten.
Voor de looptijdsegmenten van tien tot twintig en twintig tot dertig jaar stijgt het maximum vanaf 9 september van $2 miljard naar minstens $4 miljard per operatie.
Treasury geeft daar zelf een technische reden voor.
De buybacks moeten de handel in die delen van de obligatiemarkt ondersteunen.
Hayes leest er meer in.
Hij ziet het als bewijs dat hoge lange rentes uiteindelijk politieke weerstand oproepen.
$40 biljoen schuld verandert de rekensom
Dat idee komt niet uit het niets.
De Amerikaanse federale schuld is boven $40 biljoen uitgekomen. Tegelijk moet Washington ieder jaar enorme tekorten financieren en bestaande schuld opnieuw uitgeven.
Het
Congressional Budget Office verwacht voor begrotingsjaar 2026 een tekort van ongeveer $1,9 biljoen.
Dat is 5,8% van het Amerikaanse bbp.
De schuld in handen van het publiek komt volgens dezelfde raming dit jaar uit op ongeveer 101% van het bbp.
Daar wordt rente steeds belangrijker.
Rentelasten gaan boven $1 biljoen
CBO verwacht voor 2026 ongeveer $1 biljoen aan netto rentelasten.
In 2036 loopt dat in de raming op naar $2,1 biljoen.
Dat betekent niet dat de Verenigde Staten plotseling hun schuld niet meer kunnen betalen.
Het betekent wel dat hoge rentes steeds grotere bedragen uit de begroting trekken.
Hoe meer schuld moet worden hergefinancierd tegen hogere tarieven, hoe sterker dat effect wordt.
Daar zit Hayes bovenop.
Hij denkt dat beleidsmakers op een gegeven moment liever financiële condities versoepelen dan langdurig accepteren dat rentelasten, hypotheken en bedrijfsfinanciering steeds duurder worden.
Treasury-buybacks zijn geen QE
Hier moet wel een streep door een populaire cryptoslogan.
Treasury-buybacks zijn geen quantitative easing.
Het ministerie creëert niet zelf nieuwe centralebankreserves en start geen gigantisch opkoopprogramma zoals de Federal Reserve dat eerder deed.
Treasury koopt bestaande obligaties terug als onderdeel van schuldbeheer en liquiditeitssteun.
Dat verschil telt.
Een verhoging van $2 miljard naar $4 miljard per operatie heeft niet dezelfde monetaire kracht als honderden miljarden dollars aan Fed-aankopen.
Hayes gebruikt “money printing” veel ruimer dan centrale banken dat begrip zouden gebruiken.
Hayes noemt meer routes naar extra liquiditeit
Dat blijkt ook uit zijn essay
Same Same But Different, gepubliceerd op 24 augustus.
Daar beschrijft hij verschillende manieren waarop Amerikaanse beleidsmakers volgens hem financiële condities kunnen versoepelen.
Hij kijkt naar de samenstelling van Treasury-uitgifte, buybacks, de Treasury General Account, Fed-faciliteiten en bankreserves.
Hayes gooit die mechanismen vaak onder dezelfde noemer: geld printen.
Technisch zijn het verschillende processen.
Economisch zoekt hij steeds naar hetzelfde resultaat: meer beschikbare dollars en minder druk op financiële markten.
Dat is de motor achter zijn Bitcointhese.
Hayes ziet 5% op de tienjaarsrente als pijnpunt
In zijn essay richt Hayes zich opvallend vaak op ongeveer 5% voor de Amerikaanse tienjaarsrente.
Hij beschouwt dat niveau als een grens waar politieke druk snel kan toenemen.
Niet omdat 5% een officiële limiet van de Amerikaanse overheid is.
Die bestaat niet.
Maar de tienjaarsrente werkt door in hypotheken, bedrijfsleningen en waarderingen van andere bezittingen.
Langdurig hoge rentes maken krediet duurder.
Hayes denkt daarom dat de markt beleidsmakers kan dwingen steeds verder te gaan wanneer obligatierentes opnieuw oplopen.
Dat blijft zijn interpretatie.
Treasury heeft geen renteplafond van 5% aangekondigd.
Bitcoin wordt bij Hayes een liquiditeitsmeter
Daarmee verandert zijn verhaal over BTC.
Bitcoin is voor Hayes niet alleen digitaal goud of technologie.
Hij behandelt het als een soort rookmelder voor mondiale liquiditeit.
Wanneer er meer dollars beschikbaar komen, verwacht hij dat een deel daarvan naar schaarse bezittingen stroomt.
Bitcoin reageert daar volgens hem sterk op vanwege zijn vaste monetaire uitgifte.
Dat maakt BTC in zijn model extreem gevoelig voor beleidswijzigingen.
Het verklaart ook waarom Hayes zowel $250.000 als enorme tussentijdse verliezen mogelijk acht.
Hij waarschuwt tegelijk voor 75% daling
In hetzelfde podcastgesprek kwam namelijk een uitspraak voorbij die minder lekker op een koersposter past.
Hayes zei dat Bitcoin ook 75% zou kunnen dalen.
Dat is geen klein voorbehoud.
Het laat zien hoe hij zelf naar risico kijkt.
Wanneer BTC sterk reageert op liquiditeit die binnenkomt, kan het tegenovergestelde gebeuren wanneer geld duurder wordt of krediet verdwijnt.
Zijn $250.000 is dus geen rechte lijn omhoog.
Het is een scenario waarin hij onderweg zeer zware dalingen mogelijk acht.
Zijn eigen portefeuille zit zwaar in Bitcoin
Hayes praat ook vanuit een duidelijke positie.
Gevraagd naar Bitcoin tegenover goud zei hij dat zijn BTC-blootstelling ongeveer tien keer zo groot is als zijn blootstelling aan goud.
Hij heeft dus financieel belang bij een stijging.
Dat maakt zijn macroanalyse niet automatisch verkeerd.
Het betekent wel dat hij geen neutrale toeschouwer is.
Wie zijn doel van $250.000 overneemt, neemt feitelijk ook zijn liquiditeitsmodel over.
De vreemde paradox achter $250.000
Daar wordt zijn
voorspelling interessanter.
Een Bitcoin van $250.000 klinkt voor bezitters geweldig.
Maar Hayes beschrijft geen bijzonder prettige wereld om daar te komen.
Hij rekent op grote tekorten.
Hoge staatsschulden.
Druk op obligatierentes.
En beleidsmakers die steeds opnieuw manieren zoeken om financieringsproblemen te verzachten.
In nominale dollars wordt de Bitcoinhouder dan rijker.
De vraag is alleen wat er tegelijkertijd met de koopkracht en financiële discipline van die dollar gebeurt.
AI slokt volgens Hayes eerst het marginale geld op
Hayes voegt daar tegenwoordig kunstmatige intelligentie aan toe.
Hij denkt dat enorme investeringen in chips, datacenters en energie veel geld hebben weggetrokken dat anders richting crypto had kunnen bewegen.
Dat verklaart volgens hem waarom Bitcoin een tijdlang achterbleef.
De
AI-bouwgolf wordt bovendien steeds vaker met schuld gefinancierd.
Hayes verwacht dat problemen in die kredietcyclus uiteindelijk weer een beleidsreactie uitlokken.
Ook hier wint Bitcoin in zijn scenario dus pas nadat ergens anders spanning ontstaat.
Dat is een veel minder vrolijk verhaal dan “AI is goed voor crypto”.
Het tegenargument is sterk
Er bestaat geen vaste regel die zegt dat stijgende staatsschuld BTC automatisch naar $250.000 stuurt.
De Amerikaanse economie kan harder groeien.
AI kan daadwerkelijk grote productiviteitswinsten opleveren.
Inflatie kan verder zakken.
Beleggers kunnen grote hoeveelheden nieuwe staatsleningen blijven kopen zonder dat de overheid de markt hoeft te ondersteunen.
En beleidsmakers kunnen hogere rentes langer verdragen dan Hayes verwacht.
In dat geval ontbreekt precies de geldstroom waarop zijn voorspelling leunt.
Ook nieuwe vraag via
Bitcoin-ETF's kan de
koers beïnvloeden zonder dat daar eerst een nieuwe beleidsingreep voor nodig is.
$250.000 is vooral een macro-weddenschap
Daarom is het koersdoel zelf eigenlijk het minst interessante onderdeel van Hayes’ verhaal.
$250.000 is een uitkomst.
Zijn echte weddenschap zit onder de motorkap.
Hij verwacht dat grote schulden en hoge financieringskosten beleidsmakers uiteindelijk dwingen financiële condities steeds opnieuw te versoepelen.
Bitcoin moet daar vervolgens disproportioneel van profiteren.
Dat kan gebeuren.
Het kan ook mislukken.
Hayes zegt zelf dat BTC onderweg driekwart van zijn waarde kan verliezen.
Wie alleen $250.000 onthoudt, mist dus de helft van zijn voorspelling.
Als Hayes gelijk krijgt, stijgt Bitcoin niet alleen omdat BTC sterker wordt. De koers kan juist stijgen omdat de financiële systemen waartegen Bitcoin wordt geprijsd steeds meer steun nodig hebben.