Solana verloor 29% van stake, maar netwerk bleef gewoon draaien
Bijna 29% van alle gestakete SOL verdween op 12 augustus tijdelijk uit het consensusproces. Solana bleef desondanks blokken produceren en transacties verwerken zonder netwerkonderbreking.
Dat klinkt als een spectaculaire stresstest. De technisch interessantere verklaring zit alleen één niveau dieper: de uitval bleef onder de grens van ongeveer 33,33% van de stake waarbij het consensusproces in problemen kan komen.
Juist daar blijkt waarom Solana eerder ingreep bij een gevaarlijke concentratie rond één provider.
Routingstoring raakt bijna 29% van Solana-stake
De Solana Foundation maakte op 14 september nieuwe details bekend over het incident van 12 augustus.
Een routingprobleem bij TeraSwitch trof de locatie in Frankfurt waar meerdere Solana-validators draaiden.
Daardoor ging bijna 29% van de stake tijdelijk offline.
Blokken bleven echter verschijnen en transacties werden volgens de Foundation gewoon verwerkt. Voor normale gebruikers was de storing daardoor waarschijnlijk nauwelijks zichtbaar.
TeraSwitch was iets meer dan dertig minuten later volledig hersteld.
29% zat nog onder belangrijke consensusgrens
Dat Solana bleef draaien was niet magisch.
Het netwerk kan uitval verwerken zolang voldoende stake beschikbaar blijft om consensus te bereiken.
De Foundation noemt in zijn technische changelog een grens van ongeveer 33,33% offline stake. De TeraSwitch-storing bleef daar met bijna 29% onder.
Bijna 29% offline stake is zwaar, maar mainnet verloor niet genoeg validators om de consensusgrens van ongeveer een derde te doorbreken.
Dat onderscheid voorkomt een te sterke conclusie.
Het incident bewijst dat Solana een grote storing bij één provider kon opvangen. Het bewijst niet dat mainnet zonder gevolgen kan blijven draaien wanneer meer dan een derde van de stake tegelijk verdwijnt.
TeraSwitch had eerder 38% van alle stake
Juist daarom is de voorgeschiedenis interessant.
De Solana Foundation zag vorig jaar dat ongeveer 38% van alle stake via TeraSwitch draaide.
Dat werd als risico behandeld.
De organisatie werkte vervolgens met validators aan een betere spreiding over andere providers en regio's. Het aandeel van TeraSwitch werd daardoor teruggebracht tot minder dan 30%.
Een jaar later werd precies dat risico werkelijkheid.
Als tijdens de storing nog steeds 38% van de stake bij dezelfde partij had gezeten en die volledige groep was uitgevallen, had de situatie technisch veel gevoeliger kunnen worden.
De spreiding was dus geen theoretische decentralisatiemaatstaf.
Ze kreeg op 12 augustus praktisch nut.
Decentralisatie draait niet alleen om aantal validators
Daar zit de bredere les.
Een blockchain kan honderden of duizenden validators hebben en toch kwetsbaar blijven wanneer een groot deel daarvan afhankelijk is van dezelfde datacenters, netwerkproviders of geografische locaties.
Op papier zijn het verschillende validators.
Operationeel kunnen ze alsnog hetzelfde storingspunt delen.
Solana's incident maakt dat verschil zichtbaar.
Niet alleen het aantal validators telt, maar ook waar ze draaien en van welke externe partijen ze afhankelijk zijn.
Devnet verloor zelfs ongeveer driekwart van stake
Op Devnet was het incident veel zwaarder.
Daar ging volgens de Foundation ongeveer driekwart van de stake offline.
Devnet wist zich later zelf te herstellen zonder een gecoördineerde herstart.
Dat is technisch opvallend, maar moet niet worden verward met mainnet.
Devnet is een testomgeving en heeft een andere rol dan het productienetwerk waarop echt geld beweegt.
De nuttige observatie is vooral dat de software na herstel van validators weer zelfstandig tot een werkende toestand kon komen.
Voor mainnet was geen herstelprocedure nodig omdat de consensus zelf niet stopte.
Solana meldt sinds februari 2024 geen downtime meer
De Foundation gebruikt het incident ook om een groter punt te maken.
Solana heeft volgens de organisatie sinds februari 2024 100% uptime behouden.
Dat is relevant door de geschiedenis van het netwerk.
In eerdere jaren kreeg Solana meerdere keren te maken met stilstand, onder meer tijdens perioden met extreem netwerkverkeer.
Daarna werden verschillende onderdelen aangepast.
Stake-weighted quality of service moest inkomend verkeer beter verdelen. Ook de transactieverwerking werd veranderd zodat het voortdurend opnieuw versturen van dezelfde transacties minder voordeel oplevert.
De storing van augustus was daardoor een ander type test.
Niet te veel verkeer, maar plotseling veel validatorstake die verdween.
Die uptimeclaim komt wel van Solana zelf
Daar hoort bronkritiek bij.
De claim van 100% uptime sinds februari 2024 wordt hier door de Solana Foundation zelf gedaan.
Ook de interpretatie dat de storing de weerbaarheid van het netwerk bewijst, komt uit een artikel van Jacob Creech, VP of Technology bij de Foundation.
De onderliggende storing is afzonderlijk gedocumenteerd in het technische changelog en in het incidentrapport van TeraSwitch.
Maar Solana heeft uiteraard belang bij de conclusie dat zijn netwerk betrouwbaarder is geworden.
De cijfers zijn interessant genoeg zonder die promotionele laag over te nemen.
Solana maakt bloktijd steeds korter
De storing kwam bovendien tijdens een periode waarin Solana de prestaties agressief opvoert.
De beoogde slottijd werd eind augustus verlaagd naar ongeveer 300 milliseconden.
De volgende stap moet 200 milliseconden worden.
Snellere blokproductie legt extra druk op validators.
Ze hebben minder tijd om data te ontvangen, te verwerken en door te sturen.
Daarom is betrouwbaarheid minstens zo relevant als pure snelheid.
Een netwerk dat enorm snel is maar bij een storing stopt, heeft weinig aan die extra milliseconden winst.
Alpenglow moet consensus verder veranderen
Later dit jaar wacht bovendien een veel grotere technische stap.
Solana werkt aan Alpenglow, het nieuwe consensusprotocol dat TowerBFT moet vervangen.
De huidige planning mikt op ongeveer 150 milliseconden finaliteit.
Opvallend is dat Alpenglow expliciet rekening houdt met een combinatie van kwaadwillende en offline stake.
Het ontwerp mikt op het kunnen omgaan met 20% kwaadwillende stake plus 20% offline stake onder het beschreven model.
Dat maakt de gebeurtenissen bij TeraSwitch extra relevant.
Provideruitval is precies het soort operationeel risico waarmee een consensusprotocol in de echte wereld moet kunnen omgaan.
De belangrijkste winst kwam vóór de storing
Het verleidelijkste cijfer uit het incident is 29%.
Maar het interessantere cijfer is eigenlijk 38%.
Dat was het eerdere aandeel van TeraSwitch.
De Foundation zag dat als te geconcentreerd en bracht het terug tot onder 30%.
Pas daarna kwam de storing.
Dat is een zeldzaam geval waarin een decentralisatiemaatregel vrijwel direct aantoonbaar nut kreeg.
Solana hoefde op 12 augustus niet te bewijzen dat het met iedere mogelijke storing kan omgaan.
Het hoefde alleen te bewijzen dat één grote provider niet langer genoeg stake beheerste om het hele netwerk mee naar beneden te trekken.
Dat lukte.
De volgende stresstest kan alleen zwaarder zijn. En juist daarom blijft de vraag hoeveel stake zich achter dezelfde providers, regio's en technische afhankelijkheden verzamelt belangrijker dan het totale aantal validators op een dashboard.
Stop met te veel betalen voor je crypto. Bij de Amsterdamse exchange Finst handel je tegen de laagste tarieven van Nederland, zonder verborgen kosten.
👀 Bekijk Finst nu ›Let op: Beleggen in crypto brengt risico’s met zich mee. Handel alleen met geld dat u kunt missen.
Ga verder met lezen
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten
Lees ook
Populair Nieuws
Loading
