Charles Hoskinson laat digitale wezens hun eigen broncode voortplanten
Charles Hoskinson laat software eruitzien alsof ze leeft. Zijn project Quinelings koppelt bewegende wiskundige lichamen aan programma’s die hun eigen broncode opnieuw kunnen voortbrengen.
Dat klinkt al snel als digitale organismen die zichzelf vermenigvuldigen. De openbare code laat iets preciezers zien: lokale programma’s met afgebakende taken, controleerbare reproductie en een visuele vorm die onderdelen van die berekeningen zichtbaar maakt.
Achter ieder wezen zit een echt programma
Hoskinson verwijst in zijn bericht over Quinelings naar de openbare toepassing en broncode.
De GitHub-repository beschrijft Quinelings als uitvoerbare programma’s met wiskundige lichamen en zogenoemde constructor quines.
Die programma’s doen niet allemaal hetzelfde.
Wayfinder berekent bijvoorbeeld een kortste route wanneer bepaalde straten zijn afgesloten.
Swarmwarden verdeelt beschikbare middelen zonder meer toe te wijzen dan aanwezig is.
Raincatcher combineert sensorgegevens en past daar een begrensd waterbudget op toe.
Andere voorbeelden richten zich op planning, informatiebeoordeling, filtering en prioritering.
De digitale vorm is dus geen los figuurtje dat alleen beweegt.
Onder ieder exemplaar ligt geschreven software met een specifieke taak.
Een quine maakt opnieuw zijn eigen broncode
De naam Quinelings verwijst naar een oud concept uit de informatica.
Een quine is een programma dat bij uitvoering zijn eigen broncode kan produceren.
Dat verschilt van simpelweg een bestand openen en kopiëren.
De reproductie volgt uit de constructie van het programma zelf.
Quinelings gaat daar visueel verder mee.
De repository beschrijft een routevoorbeeld dat niet alleen zijn taak uitvoert, maar ook zijn volledige taak- en lichaamsbron opnieuw kan produceren en daar een verse uitvoerbare kopie van kan maken.
Dat is wat hier met voortplanting wordt bedoeld.
Geen biologische voortplanting en geen zelfstandig bewust wezen, maar reproduceerbare software.
De kopie kan tegen het origineel worden gehouden
Juist dat maakt de claim controleerbaar.
Wanneer een nieuw exemplaar ontstaat, kan de geproduceerde broncode worden vergeleken met het origineel.
De repository bevat tests die nieuwe constructor-quinegeneraties controleren.
Ook worden bronherstel, invoergrenzen en mislukte uitvoeringen getest.
Dat onderscheid is belangrijk.
Een animatie die op zijn voorganger lijkt, bewijst niets over de onderliggende software.
Twee digitale lichamen kunnen visueel bijna gelijk zijn terwijl hun instructies verschillen.
Bij Quinelings kan de bron zelf worden gecontroleerd.
De vorm vertaalt programmadelen naar beeld
De visuele laag probeert software tastbaar te maken.
Quinelings gebruikt wiskundige vormen, beweging en kleur om eigenschappen van het programma weer te geven.
De repository beschrijft bijvoorbeeld vaste kleurgebieden voor verschillende programmarollen.
Ook kunnen opgenomen resultaten op het lichaam worden weergegeven.
Daardoor kan een gebruiker schakelen tussen broncode, berekening en visualisatie.
De vorm is alleen geen magische decoder.
Het project zegt zelf dat een silhouet een structurele projectie is en dat een screenshot niet genoeg is om de oorspronkelijke broncode exact terug te halen.
Voor volledig herstel zijn de onderliggende numerieke gegevens nodig.
De wezens blijven binnen een harde rekengrens
Hier stopt de biologische metafoor vrij snel.
De taken zijn volgens de projectdocumentatie eindige datastroomgrafen.
Iedere stap wacht op zijn invoer, voert zijn bewerking uit en vuurt maximaal één keer per cyclus.
Ook herhaling is begrensd.
De buitenste herhaalstap mag één tot acht cycli uitvoeren.
Dat is iets totaal anders dan een autonoom proces dat eindeloos zelf nieuwe doelen bedenkt.
De software krijgt invoer, voert een beschreven taak uit en stopt binnen vooraf bepaalde grenzen.
Ook de animatie denkt niet zelfstandig verder
Een bewegend Quineling kan daardoor slimmer ogen dan wat technisch gebeurt.
De repository maakt expliciet onderscheid tussen tekenen en uitvoeren.
Een animatie afspelen, een stap markeren of een eerder resultaat terugkijken start geen nieuwe berekening.
De taak moet afzonderlijk worden uitgevoerd.
Ook zogenoemde action receipts zijn lokale simulaties.
Het project stelt expliciet dat deze proef geen verborgen redeneerproces van een taalmodel blootlegt en niet zelfstandig een externe agent nabootst.
De gebruiker ziet dus een programmeermodel met een sterke visuele presentatie.
Niet een onbekende digitale levensvorm die buiten beeld eigen beslissingen neemt.
Dit draait niet op Cardano
Quinelings is geen nieuwe functie die op de Cardano-blockchain is geactiveerd.
De README beschrijft lokale software en lokale simulaties.
Er staat geen claim dat de wezens consensus op Cardano gebruiken, ADA nodig hebben of zelfstandig transacties op een blockchain uitvoeren.
Hoskinsons betrokkenheid maakt het project dus nog geen Cardano-upgrade.
Dat voorkomt dat een programmeerexperiment meteen als nieuw crypto-usecase wordt verkocht.
De routeplanner laat zien wat het project wél probeert
Het duidelijkste voorbeeld is Wayfinder.
Een gebruiker laat het programma een route berekenen.
Daarna kan bijvoorbeeld een brug worden afgesloten.
De route verandert op basis van die nieuwe invoer, terwijl de onderliggende instructies hetzelfde kunnen blijven.
Vervolgens kan het programma zijn taak- en lichaamsbron reproduceren en een verse kopie daarvan uitvoeren.
Daar komen drie lagen samen.
De berekening lost een probleem op.
Het lichaam maakt onderdelen daarvan zichtbaar.
En de bron kan opnieuw worden opgebouwd en gecontroleerd.
Dat is technisch interessanter dan alleen een digitale animatie laten rondzwemmen.
Geen bewustzijn nodig om het idee interessant te maken
De verleiding is groot om woorden als leven, nakomelingen en organismen letterlijk te nemen.
De repository gebruikt die beeldspraak zelf ook volop.
Maar de software hoeft niet bewust te zijn om een interessant experiment op te leveren.
Zelfreproducerende code bestaat al veel langer dan moderne AI.
Quinelings koppelt dat principe aan wiskundige visualisatie, eindige rekentaken en controles waarmee kan worden vastgesteld of broninformatie intact blijft.
Daardoor wordt abstracte software letterlijk zichtbaar.
De sterkste claim zit dan ook niet in een digitaal wezen dat eruitziet alsof het leeft.
Hij zit in iets veel beter testbaars: de code kan een nieuwe versie van zichzelf voortbrengen, en je kunt daarna controleren of die reproductie werkelijk klopt.
Stop met te veel betalen voor je crypto. Bij de Amsterdamse exchange Finst handel je tegen de laagste tarieven van Nederland, zonder verborgen kosten.
👀 Bekijk Finst nu ›Let op: Beleggen in crypto brengt risico’s met zich mee. Handel alleen met geld dat u kunt missen.
Ga verder met lezen
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten
Lees ook
Populair Nieuws
Loading
