XRP-repricing is volgens bekende bulls ‘onvermijdelijk’, maar één vraag beslist de theorie
Een grote herwaardering van XRP is volgens een groep bekende voorstanders niet langer alleen mogelijk, maar uiteindelijk onvermijdelijk. Jacob Metzger gooide het verhaal opnieuw op tafel met één boodschap: de “endgame” komt dichterbij.
De theorie klinkt krachtig. Alleen staat of valt ze met één vraag: hoeveel van die toekomstige financiële activiteit heeft XRP zelf werkelijk nodig?
Metzger blaast repricing-verhaal nieuw leven in
Metzger schreef op 4 september op X dat de repricing van XRP volgens hem onvermijdelijk is.
Hij deelde daarbij een video met Versan Aljarrah van Black Swan Capitalist en XRP-commentator Mickle.
Hun gezamenlijke verhaal gaat veel verder dan een normale koersverwachting.
Volgens deze visie wordt het financiële systeem opnieuw opgebouwd rond digitale settlement, tokenized assets en nieuwe vormen van liquiditeit.
Ripple en XRP zouden daar uiteindelijk een veel grotere positie in krijgen dan de huidige marktprijs weerspiegelt.
Liquiditeit vormt de kern van de theorie
De sterkste versie van de repricing-these draait niet om transactiekosten.
Ze draait om liquiditeit.
Stel dat financiële instellingen honderden miljarden of zelfs biljoenen dollars via XRP willen overbruggen tussen verschillende activa en valuta.
Dan moet voldoende XRP tegen voldoende diepe orderboeken beschikbaar zijn.
Een hogere prijs betekent dat voor hetzelfde bedrag minder XRP nodig is.
Dat kan grote transacties makkelijker maken zonder een groot deel van het beschikbare aanbod te moeten kopen.
Daaruit trekken voorstanders de conclusie dat groeiend gebruik vanzelf druk richting een hogere waardering geeft.
Aljarrah noemt hogere waardering mathematisch
Aljarrah gaat daarin bijzonder ver.
Hij stelde in juli dat zelfs een XRP-prijs van $10.000 volgens hem niet absurd hoeft te zijn wanneer biljoenen dollars direct moeten worden afgerekend.
Zijn redenering combineert drie factoren:
vaste voorraad, groeiend gebruik en wereldwijde liquiditeitsvraag.
Volgens hem ontstaat uiteindelijk een situatie waarin de beschikbare XRP-liquiditeit niet meer aansluit op het benodigde settlementvolume.
De prijs zou zich dan moeten aanpassen.
Dat is zijn theorie.
Het is geen mechanisme dat door het XRPL-protocol wordt afgedwongen.
Een lage prijs maakt XRP technisch niet onbruikbaar
Daar zit meteen een belangrijke tegenwerping.
XRP hoeft niet één volledige token tegelijk te worden gebruikt.
Eén XRP bestaat uit één miljoen drops.
De standaardtransactiekosten op XRPL bedragen momenteel slechts 10 drops, oftewel 0,00001 XRP, bij normale netwerkbelasting.
Een lage XRP-prijs blokkeert daardoor technisch geen grote hoeveelheid transacties.
Ook hoeft voor iedere dollar die door een systeem beweegt permanent één dollar aan XRP te worden vastgehouden.
Dezelfde liquiditeit kan meerdere keren worden gebruikt.
Omloopsnelheid telt dus mee.
Marktdepth is belangrijker dan alleen tokenprijs
Voor institutionele settlement draait het uiteindelijk om uitvoerbaarheid.
Kan een partij voor $10 miljoen XRP kopen zonder de markt fors omhoog te duwen?
En daarna weer verkopen zonder zware prijsimpact?
Dat hangt af van orderboeken, market makers, beschikbare liquiditeit en spreads.
Een hogere XRP-prijs kan daarbij helpen.
Maar alleen prijs is niet genoeg.
Een asset van $100 met dunne orderboeken kan slechter bruikbaar zijn dan een asset van $2 met enorme handelsdiepte.
Daarom is “biljoenen aan betalingen vereisen automatisch XRP tegen duizenden dollars” te simpel.
XRP kan wel degelijk als brugasset werken
De functie zelf bestaat wel.
De XRP Ledger ondersteunt autobridging, waarbij XRP automatisch als tussenasset kan worden gebruikt wanneer dat een betere prijs oplevert.
Iemand kan bijvoorbeeld van token A naar XRP en vervolgens naar token B handelen.
Dat kan liquiditeit tussen markten verbinden die rechtstreeks weinig handel hebben.
Hier ligt een concrete economische functie voor XRP.
Hoe vaker XRP daadwerkelijk de goedkoopste route vormt, hoe groter de vraag naar die liquiditeit kan worden.
Maar het protocol verplicht gebruikers niet om iedere asset via XRP te sturen.
Ripple groeit wel degelijk richting institutionele financiën
Dat verklaart waarom het repricing-verhaal blijft terugkomen.
Ripple heeft de afgelopen jaren een veel grotere gereguleerde positie opgebouwd.
Op 6 juli kreeg Ripple volledige MiCA-CASP-autorisatie via Luxemburg.
Daarmee kan het bedrijf gereguleerde cryptoassetdiensten aanbieden binnen de Europese Economische Ruimte.
Ripple zegt daarnaast wereldwijd meer dan 75 vergunningen te hebben.
Die toegang verlaagt een echte drempel voor banken en andere financiële instellingen.
Ripple bouwt veel meer dan alleen XRP-betalingen
De onderneming is ook veel breder geworden, het bestaat momenteel namelijk uit:
- Een prime brokerage.
- Custody.
- Treasurysoftware.
- Stablecoinbetalingen.
- Tokenization.
- En een eigen stablecoin met RLUSD.
Dat vergroot Ripple's positie rond institutionele geldstromen.
Maar hier ontstaat precies het verschil dat XRP-houders niet mogen overslaan.
Groei van Ripple is niet automatisch groei van de vraag naar XRP.
Ripple Payments is bewust multi-asset
Ripple zegt dat zelf heel duidelijk.
Ripple Payments ondersteunt settlement via RLUSD, USDC, USDT en fiat.
Het systeem is juist ontworpen zonder afhankelijkheid van één specifieke token.
Dat geeft een klant keuze.
Een financiële instelling kan dus Ripple-technologie gebruiken zonder iedere betaling eerst door XRP te sturen.
Voor Ripple als bedrijf is dat aantrekkelijk.
Voor een XRP-repricingmodel maakt het de rekensom ingewikkelder.
Stablecoins kunnen settlementvraag afvangen
Neem stablecoins.
Wanneer een bedrijf dollars wil versturen en ontvangen, kan RLUSD of USDC een eenvoudige oplossing bieden.
Er hoeft dan geen tussentijdse prijsblootstelling aan XRP te ontstaan.
Dat betekent niet dat XRP geen functie heeft.
Een brugasset wordt vooral interessant wanneer twee verschillende activa of markten efficiënt met elkaar verbonden moeten worden.
Daar kan XRP concurreren op snelheid, liquiditeit en kosten.
Maar het moet die route economisch winnen.
Ook XRPL-groei betekent niet automatisch grote XRP-vraag
Hetzelfde geldt voor groei van de blockchain.
Meer tokenized assets op XRPL betekenen meer activiteit.
Meer activiteit betekent ook meer transactiekosten in XRP.
Accounts moeten daarnaast een kleine XRP-reserve aanhouden.
Maar de bedragen daarvoor zijn relatief klein.
De huidige basisreserve bedraagt 1 XRP per account.
En de standaardfee is 0,00001 XRP.
Zelfs enorme netwerkactiviteit creëert via fees alleen dus niet vanzelf de vraag die voor extreem hoge koersmodellen nodig zou zijn.
Grote repricing vraagt om een zwaardere rol
Voor de meest agressieve repricing-these moet XRP daarom meer doen.
Niet alleen fees betalen.
Niet alleen accounts activeren.
Maar daadwerkelijk grote hoeveelheden liquiditeit tussen markten overbruggen.
Daar wordt de theorie economisch interessanter.
Wanneer banken, brokers, stablecoinmarkten en tokenized assets XRP als tijdelijke settlementasset zouden gebruiken, ontstaat veel grotere handelsvraag.
Dan telt marktdepth.
Dan telt beschikbare supply op handelsplaatsen.
En dan kan een hogere marktwaarde grotere flows makkelijker absorberen.
Dat gebruik is nog niet bewezen op de benodigde schaal
Daar ontbreekt voorlopig de beslissende stap.
Ripple heeft institutionele producten.
XRPL krijgt nieuwe functies.
XRP heeft gereguleerde handelsproducten gekregen.
Maar dat bewijst nog niet dat biljoenen aan financiële transacties straks XRP als verplichte brug gebruiken.
Andere routes bestaan eveneens.
Stablecoins kunnen rechtstreeks worden gewisseld.
Banken kunnen tokenized deposits gebruiken.
Andere blockchains concurreren om settlement.
En traditionele financiële rails verdwijnen niet simpelweg omdat XRPL bestaat.
Bewuste prijscontrole blijft onbewezen
Een deel van het endgame-verhaal gaat nog verder.
Aljarrah en andere communityleden hebben eerder gesuggereerd dat de XRP-prijs kunstmatig werd tegengehouden terwijl financiële partijen zich voorbereidden.
Voor een gecoördineerd systeem dat XRP bewust goedkoop houdt tot een vooraf bepaald moment bestaat geen openbaar verifieerbaar bewijs.
Regelgevingsproblemen kunnen een prijs wel degelijk raken.
De jarenlange SEC-zaak beperkte bijvoorbeeld de Amerikaanse handel en creëerde onzekerheid.
Dat is iets anders dan aantonen dat marktpartijen gezamenlijk een koers onder controle houden.
Die stap vraagt bewijs dat er niet ligt.
Mickle koppelt repricing aan regelduidelijkheid
Mickle heeft het verhaal eveneens langere tijd gekoppeld aan institutionele toegang.
In januari publiceerde hij bijvoorbeeld een video onder de titel XRP Repriced With CLARITY.
De gedachte daarachter is herkenbaar.
Wanneer juridische onzekerheid verdwijnt, kunnen partijen die eerder niet wilden instappen alsnog toegang krijgen.
Dat kan vraag toevoegen.
Maar ook hier geldt: toegang is niet hetzelfde als gebruik.
Een bank die XRP mág gebruiken heeft nog geen XRP gekocht.
De endgame heeft dus geen automatische knop
Dat maakt het woord “onvermijdelijk” het zwakste onderdeel van de theorie.
Er bestaat geen protocolregel waarbij XRP bij een bepaald transactievolume automatisch naar een nieuwe prijs springt.
Er bestaat geen aangekondigde datum waarop financiële instellingen gedwongen worden XRP als mondiale settlementasset te gebruiken.
En Ripple kan groeien met producten die XRP slechts beperkt of helemaal niet nodig hebben.
Een repricing kan dus ontstaan.
Maar hij moet door echte koop- en liquiditeitsvraag worden gedragen.
De institutionele puzzel wordt wel steeds interessanter
Daar zit tegelijk de reden waarom de discussie niet zomaar verdwijnt.
Ripple heeft meer gereguleerde toegang dan enkele jaren geleden.
Het bedrijf beweegt richting prime brokerage, treasury, custody en betalingen.
XRPL voegt institutionele handels- en kredietfuncties toe.
Tokenized assets en stablecoins groeien.
XRP heeft binnen de ledger een ingebouwde mogelijkheid om markten met elkaar te verbinden.
Alle losse onderdelen bestaan dus.
De vraag is welke daarvan uiteindelijk economische druk op XRP zelf zetten.
Dat is de echte endgame voor XRP
Niet een verborgen prijs.
Niet één magisch koersniveau.
En niet simpelweg het aantal Ripple-klanten.
Voor XRP-houders draait de rekensom uiteindelijk om betaalde liquiditeit.
Hoeveel financiële partijen moeten XRP kopen of tijdelijk aanhouden?
Hoe groot zijn die posities?
Hoe vaak wordt dezelfde liquiditeit opnieuw gebruikt?
En hoeveel concurrerende routes bestaan er?
Daaruit komt uiteindelijk de marktprijs.
Als XRP een belangrijke brug wordt tussen grote financiële markten, kan de liquiditeitsvraag de waardering sterk veranderen. Als Ripple vooral groeit via stablecoins, fiat en andere assets, kan het bedrijf tegelijk winnen zonder dat dezelfde waardesprong voor XRP volgt.
Dat is de scheidslijn tussen de endgame als verhaal en repricing als economisch mechanisme.
Stop met te veel betalen voor je crypto. Bij de Amsterdamse exchange Finst handel je tegen de laagste tarieven van Nederland, zonder verborgen kosten.
👀 Bekijk Finst nu ›Let op: Beleggen in crypto brengt risico’s met zich mee. Handel alleen met geld dat u kunt missen.
Ga verder met lezen
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten
Lees ook
Populair Nieuws
Loading
