Wat verandert de CLARITY Act voor BTC, ETH, XRP en cryptobeurzen?

De Amerikaanse cryptosector wacht nog altijd op iets wat er al jaren niet echt is: een werkbaar en voorspelbaar regelgevend kader. Juist daarom staat de Clarity Act opnieuw centraal. De wet was op 12 april 2026 nog niet aangenomen, maar de politieke druk nam deze week weer toe nadat minister van Financiën Scott Bessent het Congres op 9 april opnieuw opriep om door te pakken.

Dat verzoek kwam niet uit het niets. Het Huis van Afgevaardigden nam in juli 2025 al een versie van het voorstel aan, maar in de Senaat liep het traject daarna vast. Discussies over stablecoin-regels en beloningen bleken daarbij een belangrijk struikelblok.

Dat maakt de Clarity Act meer dan een technisch wetsvoorstel. In de kern gaat het om een vraag die boven de hele Amerikaanse cryptomarkt hangt: onder welk regime vallen tokens, wie krijgt welk toezicht, en welke spelregels gelden straks voor handelsplatformen, brokers en custodians?

De Clarity Act moet vooral duidelijker afbakenen wanneer een crypto-token onder een commodity-regime valt, hoeveel bevoegdheden de CFTC krijgt en hoe een federaal toezichtskader voor de sector eruit moet zien.

In de versie uit het Huis staat onder meer dat de CFTC binnen 180 dagen na inwerkingtreding een versneld registratieproces moet opzetten voor digital commodity exchanges, brokers en dealers. Daarnaast moeten de SEC en CFTC in principe binnen 360 dagen de benodigde regels verder uitwerken.

Dat is relevant omdat de Amerikaanse aanpak tot nu toe juist op dat punt wringt. De sector kreeg vaak wel handhaving, maar lang niet altijd vooraf heldere regels. Voor grote marktpartijen is dat een structureel probleem: zolang onduidelijk blijft welk juridisch regime geldt, blijven noteringen, dienstverlening en infrastructuurprojecten gevoeliger voor risico’s die moeilijk in te prijzen zijn.

Als de wet er in een werkbare vorm komt, kan dat die onzekerheid merkbaar verkleinen. Voor beleggers betekent dat niet automatisch een directe koersstijging, maar wel dat de regelgevingskorting op bepaalde crypto-assets kleiner kan worden.

Voor bitcoin lijkt de Clarity Act vooral bevestigend te werken. BTC staat juridisch al het dichtst bij een commodity-behandeling en hoeft op dat punt minder te worden “gerepareerd” dan veel andere crypto’s.

De winst voor bitcoin zit daarom waarschijnlijk niet in een fundamenteel nieuw juridisch profiel, maar in een steviger federaal kader rond spotmarkten, bewaring en distributie. Dat kan institutionele partijen meer comfort geven om BTC-producten aan te bieden of uit te breiden.

Dat belang werd eerder ook al zichtbaar in signalen uit de markt: Citi wees in maart erop dat vertraging van Amerikaanse marktstructuurwetgeving een rem kan zetten op de bredere cryptosector.

Bitcoin profiteert dus vermoedelijk vooral via vertrouwen, schaal en toegankelijkheid. Dat is belangrijk, maar minder ingrijpend dan bij assets waar de juridische discussie nog veel opener ligt.

Bij ether ligt dat anders. Daar raakt de Clarity Act precies aan de punten waar de markt al langer duidelijkheid over zoekt. In de samenvatting van de House-versie staat expliciet dat secundaire transacties in digitale commodities die ooit onderdeel waren van een investment contract, niet automatisch moeten worden behandeld als onderdeel van dat oorspronkelijke effectenaanbod.

Daarnaast wordt ook expliciet genoemd dat end user distributions, waaronder staking rewards, niet gelden als het aanbieden of verkopen van een effect.

Voor ether is dat relevant, omdat de discussie rond Ethereum nooit alleen over de tokenprijs gaat. Ethereum is tegelijk een belegging, een netwerk en een basislaag voor stablecoins, tokenization en staking. Juist daarom kan juridische duidelijkheid daar meer economische gevolgen hebben dan bij bitcoin alleen.

Waar bitcoin vooral profiteert van minder frictie, zou ether kunnen profiteren van twee bewegingen tegelijk: een helderder juridisch kader én meer activiteit op het netwerk zelf. Dat maakt ETH, in relatieve zin, een logische kandidaat om sterker op deze wet te reageren dan BTC.

Bij stablecoins ligt het genuanceerder. De uitgifte van payment stablecoins wordt in de Verenigde Staten al grotendeels afgedekt door de GENIUS Act, die in juli 2025 werd ondertekend. De Clarity Act is dus niet primair de wet die stablecoins mogelijk maakt, maar eerder de wet die de marktstructuur eromheen verder moet verduidelijken.

In de House-samenvatting staat dat permitted payment stablecoins, samen met digital commodities, buiten de securities-definitie vallen. Ook wordt beschreven dat handelsplatformen niet alleen vanwege de handel in zulke assets van deelname zouden moeten worden uitgesloten.

Tegelijk zit hier ook een politieke breuklijn. De behandeling van stablecoin-related rewards speelde eerder al mee in het vastlopen van het traject in Washington. Dat maakt stablecoins indirect een van de gevoeligste onderdelen van het dossier: niet omdat de Clarity Act hun bestaan bepaalt, maar omdat juist de precieze afbakening van rechten, beloningen en toezicht politiek lastig blijkt.

Voor exchanges, brokers en dealers is de wet mogelijk het meest direct van belang. Het voorstel bouwt namelijk een federaal registratie- en toezichtskader op voor partijen die handelen in of bemiddelen bij digital commodities.

In de House-samenvatting staan onder meer eisen rond registratie, klantbescherming, scheiding van klantmiddelen, surveillance en systeembeveiliging. Ook wordt beschreven dat klantactiva onder voorwaarden bij een qualified digital asset custodian moeten worden aangehouden.

Dat is wezenlijk, omdat juist op dit punt de Amerikaanse markt jarenlang gefragmenteerd was. Voor beursbedrijven gaat het daarom niet alleen om compliance, maar ook om schaalbaarheid. Met duidelijkere regels wordt het eenvoudiger om producten uit te breiden, diensten juridisch beter in te richten en institutionele klanten meer zekerheid te geven.

Voor de sector als geheel is dat misschien wel het meest praktische effect van de wet: niet alleen minder onzekerheid over wat wel en niet mag, maar ook een bruikbaarder kader om daadwerkelijk op verder te bouwen.

Als de Clarity Act in een werkbare vorm wordt aangenomen, ligt het voor de hand dat ether een van de grootste relatieve winnaars kan zijn. Dat heeft vooral te maken met drie factoren: meer duidelijkheid rond secundaire handel, expliciet meer ruimte rond staking in de House-samenvatting en de centrale rol van Ethereum in stablecoin- en tokenization-activiteit.

Daarachter komen SOL en XRP logisch in beeld, al blijft dat nadrukkelijk een markttechnische inschatting en geen juridisch oordeel. Netwerken met veel handelsvolume op Amerikaanse platformen kunnen relatief veel voordeel hebben van duidelijkere regels rond listings, spotmarkten en netwerkgerelateerde diensten.

Voor XRP speelt bovendien mee dat een scherper onderscheid tussen het oorspronkelijke investment contract en de secundaire handel in de token zelf ook voor het marktsentiment zwaar kan wegen.

Daarna zijn ADA en AVAX voor de hand liggende meelifters. UNI en AAVE worden vooral interessanter als de uiteindelijke wet ruimte laat voor delen van de DeFi-markt. Juist daar is nog meer politieke en juridische gevoeligheid, waardoor die categorie speculatiever blijft dan ETH of BTC.

De Clarity Act is nog geen wet, maar wel het voorstel dat de Amerikaanse cryptomarkt op dit moment misschien het duidelijkst kan herschikken. Voor bitcoin draait dat vooral om extra institutioneel vertrouwen en een steviger kader rond spotmarkten en bewaring. Voor ether kan de impact groter zijn, omdat de wet raakt aan secundaire handel, staking en de infrastructuurlaag onder stablecoins en tokenization.

Voor crypto-beurzen is het belang misschien nog concreter: eindelijk zou er een federaal kader kunnen ontstaan waar de sector al jaren op wacht. En precies daarom kijken beleggers niet alleen naar Washington als politiek toneel, maar ook als mogelijke bron van een nieuwe herwaardering binnen de cryptomarkt.