Zaterdag kan bepalen welke Amerikaanse banken digitale dollars mogen uitgeven.
De
Fed,
GENIUS Act en
stablecoins komen daarmee in één smal venster samen. De vraag is niet alleen wie tokens mag maken, maar ook hoe hard Washington de reserves dichttimmert.
Fed-voorzitter Kevin Warsh verscheen op 14 juli bij de House Financial Services Committee voor het halfjaarlijkse Monetary Policy Report. Die officiële hoorzitting had Warsh als enige getuige.
Tijdens het vragenuur vroeg congreslid Bryan Steil naar de stablecoin-deadline onder de GENIUS Act. Warsh gaf geen harde belofte, maar maakte duidelijk dat de Fed richting zaterdag werkt.
“We’re racing to put that out by this deadline.”
Steil meldde dezelfde strekking na de hoorzitting. Ook bankmedia noteerden dat Warsh gecoördineerde regels van banktoezichthouders als doel ziet, al kan dat deze ronde anders lopen.
GENIUS Act zet klok op zaterdag
De tijdsdruk komt uit de
GENIUS Act. Die wet werd op 18 juli 2025 ingevoerd en geeft toezichthouders één jaar om regels te maken voor betaalstablecoins.
Een betaalstablecoin is een token die bedoeld is voor betalingen en een vaste monetaire waarde moet houden. In de praktijk gaat het meestal om digitale dollars.
De wet zegt dat alleen erkende uitgevers zulke
stablecoins in de
VS mogen uitgeven. Ook digitale-assetdienstverleners mogen Amerikaanse klanten op termijn alleen stablecoins aanbieden die binnen het kader vallen.
Dat raakt banken, fintechbedrijven en bestaande uitgevers.
USDC en USDT veranderen niet automatisch door één Fed-voorstel. Hun positie hangt af van de gekozen vergunning, de Amerikaanse route en regels voor buitenlandse uitgevers.
Reserves worden het echte gevecht
De hardste strijd zit niet in de naam van de munt. Die zit in de achterkant.
De GENIUS Act eist herkenbare reserves op minimaal 1-op-1 basis. Toegestane reserves zijn onder meer dollars, geld bij de Fed en kortlopende Amerikaanse staatsobligaties. Voor Treasury-papier en bepaalde repo’s noemt de wet een looptijd van maximaal 93 dagen.
Dat klinkt technisch, maar het bepaalt wie kan meedoen.
Strenge reserve- en liquiditeitsregels maken een token veiliger bij grote opnames. Ze kunnen tegelijk kleinere spelers uit de markt duwen, omdat toezicht, rapportages en eigen vermogen duur zijn.
De FDIC gaf daar al een voorproef van. Haar voorstel voor FDIC-supervised issuers gaat over reserve assets, redemption, eigen vermogen en risicobeheer. Ook wil de FDIC duidelijk maken dat bankdeposito’s achter stablecoins niet automatisch als doorgegeven depositoverzekering voor tokenhouders gelden.
Niet iedereen valt onder de Fed
De Fed-regels gelden niet automatisch voor elke stablecoinuitgever.
Het Amerikaanse model verdeelt toezicht over meerdere loketten. De Fed krijgt vooral te maken met stablecoinactiviteiten bij bepaalde bankdochters en partijen die onder haar toezicht vallen.
De OCC heeft weer eigen bevoegdheden voor onder meer nationale banken, federal savings associations, sommige niet-bancaire federale uitgevers en buitenlandse stablecoinuitgevers. Het OCC-voorstel maakt die scheiding expliciet.
De NCUA speelt dezelfde rol bij kredietverenigingen. De FDIC pakt FDIC-supervised partijen.
Dat maakt de komende publicatie belangrijker dan één regeltekst. De markt kijkt of toezichthouders één lijn trekken, of dat banken straks per vergunning een ander pad krijgen.
Identiteit lag al op tafel
Eén deel is al eerder naar buiten gebracht.
De Fed vroeg op 18 juni commentaar op een gezamenlijk voorstel voor klantidentificatie bij bepaalde betaalstablecoinuitgevers. Dat voorstel kwam samen met FinCEN, OCC, FDIC en NCUA.
De
Federal Register-publicatie zegt dat permitted payment stablecoin issuers als financiële instellingen onder de Bank Secrecy Act worden behandeld. Zij moeten rekeninghouders identificeren en verifiëren.
Dat raakt vooral onboarding, compliance en wallets bij gereguleerde partijen.
Voor crypto is het bredere pakket zwaarder. Reservebewaring, terugbetaling, audits, cyberrisico en toezicht bepalen of banken digitale dollars straks echt als betaalmiddel durven gebruiken.
Waarom Europa meekijkt
Voor Nederlandse en Belgische gebruikers blijft
MiCA leidend. ESMA noemt MiCA het uniforme EU-regelboek voor crypto-assets, met regels voor transparantie, toelating en toezicht. De EBA wijst erop dat uitgevers van asset-referenced tokens en e-money tokens in de EU een vergunning nodig hebben.
Toch is de Amerikaanse stap niet ver weg.
Dollarstablecoins draaien wereldwijd door handelsplatforms, betalingen en blockchain-settlement. Als Amerikaanse banken gereguleerde tokens mogen uitgeven, gaan ook Europese platforms en institutionele partijen hun dollaraanbod opnieuw wegen.
Zaterdag is dus niet alleen een deadline voor de Fed.
Het is een machtsmoment voor de digitale dollar. Wie de reserve-eisen schrijft, schrijft straks mee aan de betaalrails van crypto en banken.