De CLARITY Act gaat helemaal niet meer over crypto — banken vechten voor hun deposito's

De felste strijd rond de CLARITY Act gaat niet meer over welke munt onder de SEC valt. Banken vechten nu om deposito’s, terwijl cryptobedrijven rendement op stablecoins als vrije concurrentie verkopen.

Daarmee schuift de Amerikaanse cryptowet naar ouder terrein. Wie mag geld van klanten aantrekken, wie mag erop verdienen en wie krijgt bescherming van Washington?

De Digital Asset Market Clarity Act moet bepalen hoe digitale activa federaal worden gereguleerd. Denk aan toezicht door de SEC, de CFTC en regels voor handelsplatformen.

Maar rond 10 augustus zat de echte spanning ergens anders. Reuters meldde dat de Senaat zonder definitieve stemming met reces ging. Senaatsleider John Thune zette wel een procedurele stap richting september.

Het twistpunt is opvallend concreet: mogen cryptoplatformen klanten belonen voor het aanhouden van dollar-stablecoins?

De GENIUS Act beperkte eerder het rechtstreeks betalen van rente door uitgevers van betalingsstablecoins. Banken vrezen dat een omweg openblijft wanneer een exchange of broker de beloning betaalt.

Dat is precies waar de banklobby op duwt. De American Bankers Association en ICBA vroegen samen met 76 staatsverenigingen om strengere taal in de CLARITY Act.

Hun waarschuwing is simpel. Als stablecoins deposito’s gaan vervangen, raken banken een goedkope bron voor leningen kwijt.

Deposito’s zijn geen bijzaak. Banken gebruiken ze voor hypotheken, krediet aan kleine bedrijven en lokale leningen. Vooral communitybanken hebben minder alternatieve geldbronnen dan Wall Street-reuzen.

Stablecoins begonnen als digitale dollars voor cryptohandel. Handelaren gebruikten USDT en USDC om snel tussen tokens en exchanges te bewegen.

Dat verandert wanneer gewone gebruikers stablecoins in een gereguleerde app kunnen houden, ermee betalen en daar ook nog een beloning voor krijgen.

Dan is de vergelijking niet langer Bitcoin.

Dan is de vergelijking een spaarrekening.

De oorlog gaat niet om een token. De oorlog gaat om geld dat vroeger stil bij de bank bleef staan.

Dat verklaart de felheid. Een klant met 10.000 dollar op een rekening levert een bank economische ruimte op. Als een stablecoinapp die klant een hoger deel van het onderliggende rendement geeft, ontstaat prijsoorlog rond stilstaand geld.

De officiële CLARITY-tekst maakt dat conflict zichtbaar. De wet zegt dat partijen geen rente of yield mogen betalen puur voor het aanhouden van betalingsstablecoins.

Tegelijk laat de tekst ruimte voor activity-based of transaction-based rewards. Denk aan beloningen die horen bij betalingen, transfers, omzettingen of settlement.

Dat is precies het grijze gebied. Banken vrezen dat een beloning formeel aan activiteit wordt gekoppeld, maar economisch toch op spaarrente lijkt.

Cryptobedrijven zeggen het omgekeerde. Zij zien zulke beloningen als productkorting, gebruikersgroei of vergoeding voor echte handelingen.

Beide kampen hebben een belang. Banken verdedigen kredietverlening, maar ook hun goedkope deposito’s. Cryptoplatformen praten over innovatie, maar willen klantensaldi vasthouden.

De technologie verandert. De strijd om andermans geld niet.

De ABA stelt dat stablecoins betaalmiddelen moeten blijven, geen store-of-value-product met rendement. De organisatie wil dat het verbod op rente en yield ook brokers, dealers, exchanges en affiliates raakt.

ICBA gebruikt dezelfde lijn. Communitybanken vrezen dat geld uit lokale rekeningen wegloopt naar digitale dollarapps.

Dat punt is niet onzin. Als geld snel uit regionale banken stroomt, kan dat krediet raken. Zeker bij banken die leunen op relatiebankieren in kleinere gemeenschappen.

Maar de vraag blijft politiek pijnlijk. Beschermt Washington lokale kredietverlening, of beschermt het ook bankmarges tegen betere concurrentie?

Waarschijnlijk allebei.

Voor Nederland en België is dit geen ver weg Amerikaans debat.

ING, KBC, BNP Paribas, UniCredit en andere banken zitten achter Qivalis, een in Amsterdam gevestigd initiatief voor een gereguleerde euro-stablecoin. ING schreef op 19 mei dat het project in de tweede helft van 2026 wil lanceren, onder voorbehoud van goedkeuring.

Dat maakt het Europese antwoord anders. Amerikaanse banken proberen stablecoin-beloningen te begrenzen. Europese banken bouwen zelf mee aan de stablecoin.

Strategisch is dat logischer. Wanneer digitaal geld richting normaal betaalverkeer kruipt, kun je beter aan tafel zitten dan alleen blokkeren.

Onder MiCA moet Europa alsnog dezelfde vraag oplossen. Wat gebeurt er wanneer een eurostablecoin sneller voelt dan een bankoverschrijving en economisch aantrekkelijker wordt dan geld op een rekening?

De eerste Amerikaanse cryptostrijd draaide om labels. Is een token een effect, commodity of iets ertussenin?

De volgende strijd gaat over functies. Mogen cryptobedrijven diensten aanbieden die economisch steeds meer op bankieren lijken?

Zodra dat gebeurt, verandert het speelveld. Niet alleen SEC versus crypto. Maar banken versus platformen. Deposito’s versus stablecoins. Kredietverlening versus digitale liquiditeit.

Dat maakt de CLARITY Act belangrijker dan een gewone marktstructuurwet. De tekst laat zien dat stablecoins groot genoeg zijn geworden om de balans van banken in het debat te trekken.

Blockchain hoeft het banksysteem niet in één klap te vervangen. Het is al genoeg als stablecoins banken dwingen meer te betalen om klantengeld vast te houden.