Kan XRP een ‘BIS Tier-1 asset’ worden? Waarom de populaire claim Basel-termen door elkaar haalt

Eén XRP-claim loopt weer warm: de BIS zou XRP ooit als “Tier-1 asset” kunnen erkennen. Dat klinkt als institutionele promotie, maar de Basel-regels gebruiken die woorden anders.

De kern is scherper dan de hype. XRP kan best een grotere rol in settlement ambiëren, maar “Tier 1” is binnen Basel geen keurmerk voor losse cryptoassets.

De uitspraak komt uit de hoek van crypto-ondernemer Jake Claver. Zijn eerdere scenario werd maandag 10 augustus opnieuw gedeeld in XRP-kringen. Hij ziet XRP mogelijk uitgroeien tot mondiale bridge asset en later tot iets dat hij een BIS Tier-1 asset noemt.

Het eerste deel is een visie op gebruik. Het tweede deel botst met de officiële terminologie.

In het Basel Framework verwijst Tier 1 naar het kapitaal van een bank. Dat kapitaal moet verliezen kunnen opvangen wanneer het misgaat.

Tier 1 bestaat onder meer uit Common Equity Tier 1 en Additional Tier 1. Denk aan gewone aandelen, ingehouden winsten en bepaalde bankinstrumenten.

Dat is iets anders dan een ranglijst voor assets. Goud, staatsobligaties, Bitcoin of XRP krijgen niet simpelweg een Tier-1-sticker opgeplakt.

Daar gaat de populaire claim scheef. Zij gebruikt een kapitaalbegrip alsof het een assetclassificatie is.

Voor crypto gebruikt Basel een ander systeem. In SCO60: Cryptoasset exposures staan groepen als Group 1a, Group 1b, Group 2a en Group 2b.

Group 1a gaat over tokenized traditional assets die aan voorwaarden voldoen. Dat zijn digitale vormen van bestaande financiële activa.

Group 1b is bedoeld voor cryptoassets met werkende stabilisatiemechanismen. Daar kunnen bepaalde stablecoins onder vallen, mits zij aan strikte eisen voldoen.

Cryptoassets die niet door de Group 1-test komen, vallen in Group 2. Daar zitten ook unbacked cryptoassets. Dat zijn tokens zonder directe claim op een onderliggende traditionele asset.

Voor banken is dát de taal die telt. Niet “BIS Tier-1 asset”, maar Group 1 of Group 2, met bijbehorende kapitaaleisen.

Het woord Tier 1 staat wel degelijk in de cryptoregels. Alleen niet op de manier waarop de XRP-theorie het gebruikt.

Basel zegt dat banken hun totale blootstelling aan Group 2-cryptoassets normaal onder 1% van hun Tier 1-kapitaal moeten houden. Boven 2% wordt de behandeling zwaarder.

Dat betekent: de crypto-exposure wordt gemeten tegen het bankkapitaal.

Het betekent niet: de cryptoasset wordt zelf Tier 1.

Tier 1 is hier de meetlat van de bank. Niet de medaille van het token.

Dat verschil bepaalt of een claim informatief is of misleidend wordt.

In het publieke Basel Framework staat geen aanwijzing dat XRP door de BIS of het Basel Committee is aangewezen als Tier-1 asset. Er staat ook geen procedure waarin een losse cryptocurrency zo’n label krijgt.

Dat maakt Clavers scenario speculatief. Niet verboden, niet onmogelijk als toekomstvisie, maar geen beschrijving van de huidige regels.

Ook de rol van het XRP Ledger verandert dat niet automatisch. Een netwerk kan technisch geschikt zijn voor snelle betalingen, terwijl banken nog steeds zware regels krijgen voor blootstelling aan het token.

Dat onderscheid is belangrijk voor beleggers. Settlementnut is niet hetzelfde als lagere kapitaalkosten.

De serieuze vraag is dus niet of XRP morgen een niet-bestaande Basel-badge krijgt.

De vraag is hoe banken XRP onder SCO60 moeten behandelen. Hoeveel kapitaal moeten zij aanhouden? Welke limieten gelden voor exposure? En kan toekomstige regelgeving die kosten verlagen?

Dat zijn de punten die institutioneel gebruik echt raken.

Een bank kan geïnteresseerd zijn in een blockchain voor afwikkeling, maar nog steeds afhaken als de balansbehandeling te duur is. Regulering bepaalt dan niet alleen wat mag, maar ook wat economisch logisch blijft.

Daarom is de “BIS Tier-1”-claim zo aantrekkelijk. Hij klinkt alsof de grootste horde al een naam heeft. In werkelijkheid zit de horde in regels, percentages en kapitaalwegingen.

XRP kan nog steeds mikken op een grotere rol in settlement. Maar wie Basel-termen gebruikt, moet ze precies gebruiken. Anders wordt institutionele analyse gewoon engagementvoer met een duur pak aan.