BIS en IMF tonen hoe stablecoins korte rentes raken

Stablecoins zijn niet langer alleen het smeermiddel van cryptohandel. BIS en IMF laten in nieuwe onderzoeken zien dat digitale dollars inmiddels raken aan Amerikaanse Treasury bills, korte rentes en de machtspositie van de dollar.

De markt is groot genoeg voor dat debat. DefiLlama zet de totale stablecoinwaarde op $314,92 miljard, met USDT op $186,14 miljard en USDC op $74,78 miljard. De markt daalde 2,39 procent over 30 dagen, maar blijft een kernlaag voor crypto-liquiditeit.

BIS geeft de harde brug naar traditionele markten. Dollarstablecoins hadden eind 2025 samen meer dan $270 miljard aan assets under management. In 2025 kochten zij bijna $35 miljard aan Amerikaanse Treasury bills.

De reservekant bepaalt het verhaal. Een uitgever die een dollarcoin in omloop brengt, moet die claim kunnen dragen met liquide assets. In de praktijk komen cash, repo’s en kortlopend Amerikaans schuldpapier dan snel in beeld.

Circle schrijft dat USDC volledig is gedekt door liquide cash en cash-equivalenten. Het merendeel van de reserve zit volgens Circle in de Circle Reserve Fund, een SEC-geregistreerd 2a-7 government money market fund. Dat fonds kan short-dated US Treasuries, overnight Treasury repo’s en cash bevatten.

Tether stelt op zijn transparantiepagina dat Tether-tokens 1-op-1 zijn gekoppeld aan fiatvaluta’s en 100 procent worden gedekt door Tether’s reserves. Daarmee blijft de kwaliteit, samenstelling en controleerbaarheid van die reserves een marktvraag, niet alleen een cryptodetail.

De BIS-paper analyseert dagelijkse data van januari 2021 tot maart 2026. De onderzoekers vinden dat een instroom van $3,5 miljard in stablecoins de rente op drie maanden lopende Treasury bills direct met 0,71 basispunt verlaagt. Binnen tien dagen loopt dat effect op tot ongeveer 4 basispunten.

Dat klinkt klein. In rentemarkten is het niet onzichtbaar. Zeker niet als de stablecoinsector verder groeit of als de Treasury-markt onder stress staat.

BIS stelt dat het effect vooral bij kortlopende Treasuries zit en nauwelijks doorwerkt naar langere looptijden. De paper noemt ook dat het kanaal sterker wordt bij stress in de Treasury-markt en naarmate de stablecoinsector groter wordt.

De conclusie vraagt nuance. Stablecoins sturen de Amerikaanse rentemarkt niet alleen. Daarvoor is die markt te groot. Ze zijn wel zichtbaar genoeg geworden om in renteonderzoek van centrale bankiers te belanden.

Het IMF kijkt breder dan alleen T-bills. De Working Paper Stablecoin Shocks combineert stablecoin-specifiek nieuws met veranderingen in de gezamenlijke marktkapitalisatie van USDC en USDT. Daarmee meten de onderzoekers hoe adoptieschokken doorwerken in financiële markten.

De uitkomst past bij het BIS-beeld. Stablecoin-demand shocks gaan volgens het IMF samen met aanhoudende dalingen van kortlopende Treasury-rentes, een verzwakking van de dollar en latere spillovers naar crypto- en aandelenmarkten.

Het bankenpunt is opvallend. Het IMF ziet betalingsbedrijven profiteren van grotere stablecoinadoptie, maar vindt geen bewijs dat markten bij banken, inclusief kleinere banken, disintermediatierisico duidelijk inprijzen.

Dat maakt het debat minder simpel. Banken zijn niet automatisch de verliezers. Betaalbedrijven, reservebeheerders en uitgevers kunnen juist de eerste duidelijke winnaars zijn.

Voor gebruikers voelt een stablecoin vaak als één digitale dollar. Voor uitgevers is die dollar onderdeel van een verdienmodel. Wie reserves beheert, kan inkomen halen uit Treasuries, repo’s of cashproducten.

Daarom draait de volgende fase niet alleen om transactiekosten op Ethereum, Tron, Solana, Base of XRP Ledger. De echte vragen liggen bij reserves, toezicht, transparantie, inwisselbaarheid en wie het rendement op de reserve-assets ontvangt.

MiCA maakt die discussie in Europa concreet. ESMA schrijft dat MiCA uniforme regels brengt voor crypto-assets die niet al onder bestaande financiële wetgeving vallen, met bepalingen over transparantie, openbaarmaking, autorisatie en toezicht. EBA schrijft dat uitgevers van asset-referenced tokens en e-money tokens in de EU relevante autorisatie nodig hebben.

Europa kijkt hier niet neutraal naar. De ECB stelt dat de digitale euro de afhankelijkheid van niet-Europese betaalproviders moet verkleinen. Dat raakt dezelfde machtsvraag: wie beheert digitale betalingen, welke munt domineert en waar liggen de reserves?

Voor crypto-investeerders is stablecoin-market cap niet meer genoeg. Een stijgende supply kan betekenen dat er meer handelsgeld klaarstaat. Het kan ook betekenen dat meer reserves naar korte Amerikaanse staatsobligaties gaan.

De betere vraag is waar de tokens voor dienen. Exchange-liquiditeit vertelt een ander verhaal dan echte betalingen. DeFi-collateral vertelt iets anders dan treasury management bij bedrijven. Een token met hoge supply maar lage omloopsnelheid is niet hetzelfde als een betaalmiddel dat dagelijks stroomt.

BIS en IMF trekken dezelfde grens scherper. Stablecoins zijn niet langer alleen cryptorails. Ze raken aan veilige assets, rentemarkten, betaalbedrijven, dollarvraag en financiële stabiliteit.

Dat maakt de stablecoinrace zwaarder. De winnaar is niet vanzelf de chain met de laagste fee. De winnaar combineert vertrouwen, reservekwaliteit, distributie, toezicht en bruikbaar betalingsverkeer.

Voor beleggers ligt de les daar. Kijk niet alleen naar de token op de blockchain. Kijk naar de obligaties erachter, de regels eromheen en wie het rendement vangt.