Privacycoins Monero en Zcash verboden in Europa? EU-wet zegt iets anders
10 juli 2027 wordt een harde datum voor privacycoins in Europa. Alleen betekent dat niet dat bezit van Monero of Zcash vanaf die dag illegaal wordt.
De Europese AMLR richt zijn zwaarste verbod op banken, financiële instellingen en gereguleerde cryptodienstverleners. Zelf XMR of ZEC bewaren in een wallet wordt door deze regel niet strafbaar gesteld.
De praktische gevolgen kunnen toch fors zijn. Europese exchanges en custodians krijgen veel minder ruimte om diensten aan te bieden waarbij transacties via privacycoins worden geanonimiseerd of sterker versluierd.
De juiste datum is 10 juli 2027
Veel berichten over het vermeende Europese privacycoinverbod noemen 1 juli 2027.
Dat is niet wat in de definitieve verordening staat.
De officiële AMLR-verordening op EUR-Lex bepaalt in artikel 90 dat de regels in beginsel gelden vanaf 10 juli 2027.
Het gaat om Verordening (EU) 2024/1624.
Dat is belangrijk omdat deze maatregel regelmatig als een MiCA-regel wordt omschreven.
Dat klopt juridisch niet.
MiCA regelt onder meer vergunningen en eisen voor cryptodienstverleners. De regel tegen anonieme cryptoaccounts komt uit de Europese Anti-Money Laundering Regulation, kortweg AMLR.
Artikel 79 noemt Monero en Zcash nergens
Artikel 79 werkt anders.
Kredietinstellingen, financiële instellingen en aanbieders van cryptoactivadiensten mogen geen anonieme cryptoaccounts aanhouden. Ook accounts die anonimiteit van de klant of extra versluiering van transacties mogelijk maken, vallen onder het verbod.
De wet noemt daarbij expliciet het gebruik van anonimiseringsmunten.
Welke tokens daaronder vallen, wordt vervolgens bepaald door hun eigenschappen.
Niet door een lijst met tickers.
De definitie is breder dan alleen Monero
Daar zit een belangrijk detail.
De AMLR definieert een anonimiseringsmunt als een crypto-asset met ingebouwde functies die informatie over een transfer anoniem kunnen maken.
Dat mag volgens de tekst systematisch of optioneel gebeuren.
Monero is daardoor het makkelijke voorbeeld.
Het Monero-project legt zelf uit dat transacties standaard privé zijn. Ring signatures verbergen de afzender, RingCT beschermt bedragen en stealth addresses schermen ontvangers af.
Bij Zcash ligt het anders.
ZEC ondersteunt zowel transparante als shielded transacties. De officiële Zcash-documentatie bevestigt dat gebruikers tussen openbare en afgeschermde adressen kunnen bewegen.
Juist het woord “optioneel” in de Europese definitie maakt die nuance relevant.
Zcash hoeft niet altijd privé te worden gebruikt om kenmerken te hebben die binnen de wettelijke definitie kunnen vallen.
Dat betekent nog steeds niet dat Brussel een officiële lijst heeft gepubliceerd waarop “XMR verboden” en “ZEC verboden” staat.
Wat verbiedt Europa dan werkelijk?
De doelgroep van artikel 79 staat vrij precies omschreven.
Het gaat om kredietinstellingen, financiële instellingen en crypto-asset service providers, oftewel CASP’s.
Denk bij die laatste groep aan gereguleerde exchanges en bewaardiensten.
Zij mogen geen accounts onderhouden die de klant anonimiseren of transacties anoniem maken of sterker versluieren, waaronder via anonimiseringsmunten.
Overweging 160 maakt de bedoeling nog duidelijker.
De EU wil voorkomen dat CASP’s anonieme cryptoaccounts aanbieden of bewaren waarbij transacties moeilijk traceerbaar zijn. Privacybevorderende coins worden daarbij expliciet genoemd.
Voor privacycoins kan dit de toegang tot gereguleerde Europese handels- en bewaardiensten sterk beperken.
Dat is niet hetzelfde als een verbod op bezit
Hier gaat de populaire headline mis.
Artikel 79 zegt niet dat een natuurlijke persoon geen XMR of ZEC mag bezitten.
Het zegt ook niet dat bezit van private keys voor een privacycoin strafbaar wordt.
En er staat geen algemene opdracht om bestaande Monero uit persoonlijke wallets te verwijderen.
Het verbod richt zich op de gereguleerde partijen die financiële diensten voor klanten aanbieden.
Dat verschil is groot.
Een munt kan technisch blijven bestaan en door gebruikers zelf worden beheerd, terwijl banken en gereguleerde platforms er nauwelijks nog diensten rond kunnen aanbieden.
Dat is geen algemeen bezitverbod.
Het kan economisch wel bijna net zo voelbaar worden voor gebruikers die afhankelijk zijn van exchanges.
Self-custody krijgt expliciet ruimte
Overweging 160 bevat zelfs een opvallende uitzondering.
Het verbod geldt niet voor aanbieders van hardware, software of self-hosted wallets zolang zij geen toegang tot of controle over de wallet van de gebruiker hebben.
Daarmee maakt de wet zelf onderscheid tussen custody en eigen beheer.
Een aanbieder die jouw assets of sleutels beheert, zit aan de gereguleerde kant.
Software waarmee jij zelf de controle houdt, wordt niet door hetzelfde verbod geraakt.
Dat sluit aan bij het principe achter een eigen cryptowallet: de gebruiker houdt zelf de private keys.
Europa verbiedt dat model met artikel 79 niet.
Een eigen wallet wordt wel scherper gecontroleerd bij exchanges
Self-custody blijft toegestaan, maar dat betekent niet dat transfers tussen zo'n wallet en een exchange ongemoeid blijven.
Artikel 40 van dezelfde AMLR gaat daar afzonderlijk op in.
Een gereguleerde cryptodienstverlener moet het witwasrisico beoordelen bij transfers naar of vanuit een zelfgehost adres.
Afhankelijk van het risico kan een platform aanvullende stappen nemen.
Het kan informatie vragen over de oorsprong of bestemming van de crypto. Het kan de identiteit van betrokken partijen verder controleren of transacties intensiever volgen.
Dat is iets anders dan een verbod op de wallet zelf.
De controle ontstaat vooral op het moment waarop self-custody de gereguleerde financiële wereld raakt.
AMLA krijgt nog een belangrijke taak
De nieuwe Europese antiwitwasautoriteit AMLA moet dat proces verder invullen.
Uiterlijk op 10 juli 2027 moet AMLA richtlijnen publiceren over de maatregelen rond transfers van en naar self-hosted adressen.
Daarbij moet de toezichthouder onder meer aangeven hoe CASP’s kunnen controleren wie achter zo'n adres zit en of het adres werkelijk door hun klant wordt beheerd.
De praktische uitvoering is dus nog niet volledig ingevuld.
Dat is relevant voor privacycoinhouders.
De AMLR zelf staat vast, maar de manier waarop platforms bepaalde controles uitvoeren krijgt richting 2027 nog verdere uitwerking.
Een delisting is iets anders dan een wettelijk bezitverbod
Voor gebruikers kan het verschil uiteindelijk klein voelen.
Stel dat Europese gereguleerde exchanges besluiten XMR niet meer aan te bieden omdat hun dienstverlening niet verenigbaar is met artikel 79.
Een gebruiker kan zijn Monero dan nog steeds zelf bezitten.
Maar de makkelijke route van euro naar XMR verdwijnt op dat platform.
Hetzelfde kan gelden voor custody, opnames, stortingen of handelsparen.
Daarmee kan liquiditeit verschuiven naar partijen buiten de gereguleerde Europese markt of naar directe transacties tussen gebruikers.
De munt is dan niet verboden.
De toegangspoorten zijn wel smaller geworden.
Bij Zcash kan de uitvoering ingewikkelder worden
Zcash maakt de juridische vraag extra interessant.
Het netwerk heeft immers zowel transparante als afgeschermde transacties.
De Europese definitie kijkt echter niet alleen naar tokens waarvan iedere transactie anoniem is. Ook ingebouwde optionele functies worden genoemd.
Daarmee lijkt alleen zeggen “wij ondersteunen ZEC, maar gebruiken de privacyfunctie niet” geen automatische vrijstelling uit de wettelijke definitie op te leveren.
Hoe toezichthouders en individuele CASP’s dat precies vertalen naar diensten rond ZEC, zal richting 2027 belangrijk worden.
De wet zelf noemt de munt niet.
Claims dat de EU specifiek “Zcash heeft verboden” lopen daarom vooruit op die uitvoering.
Monero zit dichter bij de kern van de regel
Bij Monero is de botsing veel directer.
Privacy is geen afzonderlijke modus die een exchange voor zijn klanten kan uitschakelen.
Volgens de officiële Monero-documentatie zijn alle netwerktransacties standaard privé. Afzender, ontvanger en bedrag worden via verschillende technieken afgeschermd.
Dat sluit veel directer aan op de formulering over verhoogde versluiering van transacties.
Daarom kan de AMLR voor XMR in de praktijk harder uitpakken dan voor assets waarbij privacyfunctionaliteit makkelijker van een dienstverlening kan worden gescheiden.
Ook daar blijft het juridische onderscheid echter staan.
De regel treft de gereguleerde dienstverlening. Niet het bestaan van het Monero-netwerk zelf.
Europa heeft privacycoins al langer op de radar
De richting komt niet uit het niets.
De Europese Bankautoriteit beschouwt producten met privacyfuncties al langer als een hogere risicofactor bij witwascontroles.
De EBA noemt in zijn richtlijnen onder meer technieken die de identiteit of transactiestroom moeilijker zichtbaar maken.
AMLA heeft crypto eveneens als belangrijk risicogebied aangemerkt vanwege grensoverschrijdende transacties en anonimiteitsfuncties.
Artikel 79 maakt die koers vanaf 2027 een stuk harder.
Een risicofactor wordt daar een daadwerkelijk verbod voor bepaalde accountdiensten.
Dit is dus geen MiCA-verbod op privacycoins
MiCA en AMLR raken dezelfde bedrijven, maar doen ander werk.
Een exchange kan onder MiCA toestemming hebben om cryptodiensten aan te bieden.
Diezelfde aanbieder moet vervolgens voldoen aan Europese antiwitwasregels.
Artikel 79 komt uit die tweede categorie.
Daarom is “MiCA verbiedt Monero” juridisch slordig.
De nauwkeurigere formulering is dat AMLR gereguleerde financiële partijen vanaf 10 juli 2027 verbiedt accounts aan te houden die anonimiteit of extra transactieversluiering mogelijk maken, waaronder via anonimiseringsmunten.
Dat klinkt minder spectaculair.
Het is voor privacycoins nog steeds een zware maatregel.
De grootste klap komt bij de toegangspoorten
Voor een Nederlandse of Belgische bezitter van XMR of ZEC verandert op 10 juli 2027 dus niet plotseling de legaliteit van de coins in zijn eigen wallet.
De zwakke plek zit ergens anders.
Exchanges, brokers, banken en custodians vormen de brug tussen euro's en crypto. Wanneer privacycoins aan die kant verdwijnen, worden kopen, verkopen en bewaren via gereguleerde bedrijven moeilijker.
Self-custody blijft buiten het specifieke verbod zolang de aanbieder geen controle over de wallet heeft.
Maar zodra die wallet met een gereguleerde dienst communiceert, kan artikel 40 extra controles opleveren.
Europa verbiedt Monero en Zcash dus niet simpelweg uit de wallets van burgers.
Het bouwt vanaf 10 juli 2027 wel een steeds hogere muur tussen privacycoins en het gereguleerde financiële systeem.
Stop met te veel betalen voor je crypto. Bij de Amsterdamse exchange Finst handel je tegen de laagste tarieven van Nederland, zonder verborgen kosten.
👀 Bekijk Finst nu ›Let op: Beleggen in crypto brengt risico’s met zich mee. Handel alleen met geld dat u kunt missen.
Ga verder met lezen
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten
Lees ook
Populair Nieuws
Loading
