Nederlandse cryptobeurs hield stortingen open terwijl beheerders klantcrypto naar eigen wallets stuurden
Klanten konden hun crypto niet meer opnemen. Storten bleef wél mogelijk. Achter de schermen stuurden de beheerders van Coinhouse.eu ondertussen klanttegoeden naar hun eigen wallets.
De Rechtbank Overijssel acht bewezen dat zo voor minimaal ruim €125.000 aan cryptovaluta werd verduisterd. Een van de beheerders kreeg op 22 september een taakstraf van 240 uur voor medeplegen van verduistering en eenvoudig witwassen.
Beheerders bespraken eerst het leeghalen van wallets
Coinhouse.eu was een Nederlandse crypto-exchange waarop gebruikers digitale munten konden storten, verhandelen en opnemen.
De twee beheerders hadden het platform samen opgezet. Uit Skype-gesprekken in het strafdossier blijkt dat zij begin april 2018 bespraken of Coinhouse moest worden gesloten.
Op dat moment spraken zij volgens het vonnis over ongeveer 30.000 klanten.
De gesprekken werden daarna veel concreter.
“Dan moeten we van tevoren de wallets leeghalen.”
De medebeheerder reageerde vervolgens met het voorstel om de withdrawals stil te leggen. De rechtbank gebruikt die berichten als bewijs dat beide mannen bewust samenwerkten.
Opnemen stopte, storten bleef mogelijk
Voor klanten werd het probleem snel zichtbaar.
Twee gebruikers probeerden op 19 april hun ECA-tokens naar een andere exchange te sturen. Beide opnames werden niet uitgevoerd.
Maar de stortingsfunctie bleef beschikbaar.
Volgens de rechtbank was dat geen toevallige technische situatie. De beheerders hielden de mogelijkheid om nieuwe crypto binnen te krijgen bewust open.
Uit hun gesprekken blijkt dat zij elkaar ook op de hoogte hielden wanneer gebruikers nieuwe munten stortten.
De rechtbank concludeert daarom dat zij zoveel mogelijk cryptovaluta wilden binnenhalen voordat Coinhouse werd afgesloten.
Ruim €125.000 verdween naar privéwallets
De ontvangen crypto bleef vervolgens niet op het handelsplatform staan.
Uit het politieonderzoek blijkt dat ongeveer €69.000 aan bitcoin naar een wallet van de ene beheerder ging.
Naar Bitcoinadressen van de verdachte uit het nieuwe vonnis ging in achttien transacties ongeveer 9,82 BTC, destijds ter waarde van €56.406,99.
Samen ging het om minimaal ruim €125.000.
De rechtbank oordeelt dat het geld aan Coinhouse-gebruikers toebehoorde en dat de beheerders het zich wederrechtelijk hebben toegeëigend.
Werkelijke schade kan hoger zijn geweest
Het woord minimaal is hier belangrijk.
In de eerdere strafzaak rond dezelfde Coinhouse-geldstromen stelde de rechtbank dat de financiële berekening van het onderzoek alleen zag op Bitcointransacties.
De omvang van eventueel weggesluisde altcoins kon daardoor niet worden vastgesteld.
Dat betekent dat het bewezen bedrag niet noodzakelijk gelijkstaat aan alles wat via Coinhouse is verdwenen.
Het is het bedrag dat binnen het strafrechtelijk onderzoek voldoende kon worden onderbouwd.
Verdachte: deel was winst en eigen crypto
De verdachte bestreed dat al het geld van klanten afkomstig was.
Volgens hem bestond een groot deel uit handelskosten en cryptovaluta die hij zelf had ingebracht.
De rechtbank gaat daar niet in mee.
Zijn verklaring werd niet aannemelijk en gezien het overige bewijs zelfs ongeloofwaardig genoemd. De chats, geldstromen en geblokkeerde opnames wijzen volgens de rechters juist op gezamenlijke verduistering.
Ook eenvoudig witwassen bewezen
De beheerder is daarnaast veroordeeld voor eenvoudig witwassen.
Daarvoor kijkt de rechtbank naar de €56.406,99 aan crypto die vanaf Coinhouse in zijn eigen wallets terechtkwam.
Die cryptovaluta was volgens de rechter rechtstreeks afkomstig uit de verduistering die hij zelf had gepleegd. Door die opbrengst te verwerven en voorhanden te hebben, maakte hij zich ook schuldig aan eenvoudig witwassen.
Dat hoeft dus geen ingewikkelde constructie met mixers, buitenlandse bedrijven of tientallen tussenrekeningen te betekenen.
In deze zaak was de directe aanwezigheid van opbrengsten uit het eigen misdrijf voldoende voor die bewezenverklaring.
Rechter vond gevangenisstraf passend
De rechtbank oordeelt hard over het gedrag.
Volgens de rechters had de verdachte vooral oog voor zijn eigen financiële gewin en niet voor de gevolgen voor gedupeerde gebruikers.
Een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zou daarom in beginsel passend zijn geweest.
Toch kwam die er niet.
De reden ligt vooral bij de duur van de strafzaak.
Strafzaak duurde ruim vijf jaar
De verdachte werd op 20 mei 2021 in verzekering gesteld.
Vanaf dat moment begon volgens de rechtbank de redelijke termijn waarbinnen de zaak moest worden afgerond. Als uitgangspunt geldt twee jaar.
Het eindvonnis volgde pas op 22 september 2026.
De rechtbank spreekt van een zeer forse overschrijding en zag geen bijzondere omstandigheden die die vertraging konden rechtvaardigen.
Daarom kreeg de verdachte geen onvoorwaardelijke celstraf, maar de maximale taakstraf van 240 uur.
De tijd die hij eerder in verzekering doorbracht wordt daarop in mindering gebracht.
Mercedes en crypto worden afgepakt
Daar blijft het niet bij.
De rechtbank verklaarde ook een in beslag genomen Mercedes en cryptovaluta verbeurd.
De rechters schrijven daarbij expliciet dat misdaad niet mag lonen.
Ook twee klanten krijgen schadevergoeding.
De ene benadeelde krijgt €100 toegewezen. Een tweede ontvangt €837,22. Beide bedragen worden verhoogd met wettelijke rente vanaf 19 april 2018.
De verdachte en zijn mededader zijn daarvoor hoofdelijk aansprakelijk.
Saldo op een exchange is niet hetzelfde als eigen beheer
De zaak legt een oud verschil binnen crypto opvallend hard bloot.
Wie crypto op een centrale handelsplaats bewaart, ziet misschien een saldo in zijn account. Maar de daadwerkelijke mogelijkheid om de munten te verplaatsen is afhankelijk van de beheerder van dat platform.
Bij een eigen wallet beheert de gebruiker zelf de sleutels waarmee een transactie kan worden ondertekend.
Bij een custodial platform doet de exchange dat.
Wanneer zo'n beurs withdrawals blokkeert, kan een klant daardoor op papier nog crypto bezitten terwijl hij deze niet zelfstandig kan verplaatsen.
De blockchain werkte gewoon
Daarmee was Coinhouse geen voorbeeld van een gehackte blockchain.
Het probleem zat bij de centrale beheerlaag erboven.
De Bitcointransacties naar de wallets van de beheerders werden technisch gewoon verwerkt. De vraag was wie juridisch recht had op de munten die werden verstuurd.
Dat maakt de zaak wezenlijk anders dan een aanval op Bitcoin zelf.
Het netwerk deed wat het moest doen.
De rechtbank stelt vast dat de mensen met controle over de klanttegoeden die positie misbruikten.
De stortingsknop maakt de zaak extra hard
Daar zit uiteindelijk het meest opvallende onderdeel van het vonnis.
Coinhouse stopte niet simpelweg met werken.
Klanten verloren de mogelijkheid om hun munten eruit te halen, terwijl nieuwe crypto nog wel naar het platform kon worden gestuurd.
Volgens de rechtbank was juist die asymmetrie bewust.
De beheerders wilden de instroom laten doorgaan terwijl zij geld uit de gezamenlijke wallets naar zichzelf verplaatsten.
Voor klanten bleef er een saldo op het scherm staan. De controle over de munten lag ergens anders.
Stop met te veel betalen voor je crypto. Bij de Amsterdamse exchange Finst handel je tegen de laagste tarieven van Nederland, zonder verborgen kosten.
👀 Bekijk Finst nu ›Let op: Beleggen in crypto brengt risico’s met zich mee. Handel alleen met geld dat u kunt missen.
Ga verder met lezen
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten
Lees ook
Populair Nieuws
Loading
