Nederlandse banken omarmen stablecoins, maar ECB blijft sceptisch

Nederlandse banken stappen dieper in euro-stablecoins, terwijl de ECB juist waarschuwt voor de risico’s van private digitale munten. Daardoor draait Qivalis niet alleen om fintech, maar om de vraag wie straks de ruggengraat van Europees digitaal geld bouwt.

De directe aanleiding is de uitbreiding van Qivalis. Wij meldde op 20 mei dat het Amsterdamse stablecoinconsortium 25 extra banken heeft toegevoegd en nu uitkomt op 37 financiële instellingen uit 15 landen. Onder de nieuwe deelnemers zitten ABN AMRO en Rabobank, naast eerder aangesloten partijen als ING, BNP Paribas en BBVA.

Het project wil later dit jaar een gereguleerde euro-stablecoin lanceren, afhankelijk van goedkeuring. ING schrijft dat meer deelnemende banken moeten helpen bij liquiditeit, distributie en adoptie.

Voor de betrokken banken is de inzet duidelijk. Een gereguleerde euro-stablecoin kan nuttig worden voor grensoverschrijdende betalingen, treasurybeheer en settlement van tokenized assets. Dat zijn markten waar klassieke bankrails vaak traag, duur of beperkt beschikbaar zijn.

Daarom is Qivalis meer dan een cryptoproject. Het is een poging om Europese banken een eigen rol te geven in digitale settlement.

Reuters schrijft dat traditionele banken door de groei van crypto onder druk staan om zelf blockchain-toepassingen te ontwikkelen. Tegelijk wijst Qivalis op de dominantie van Amerikaanse spelers in digitale betalingen en stablecoins.

Dat maakt de Nederlandse rol opvallend. Amsterdam is de thuisbasis van het project, terwijl ING, ABN AMRO en Rabobank allemaal in het consortium zitten.

Frankfurt kijkt anders naar dezelfde ontwikkeling. ECB-president Christine Lagarde uitte op 8 mei scepsis over euro-stablecoins. Reuters schrijft dat zij risico’s ziet voor financiële stabiliteit en monetair beleid, en tokenized commercial bank deposits als veiliger blockchain-compatibel alternatief ziet.

Dat is geen kleine nuance. De ECB is niet tegen digitale financiële infrastructuur. Integendeel. De centrale bank wil juist voorkomen dat tokenized finance in Europa afhankelijk wordt van buitenlandse of private geldvormen.

Maar de ECB wil dat centralebankgeld het anker blijft. Daarom is de vraag niet simpelweg: stablecoins of geen stablecoins? De echte vraag is: welke vorm van geld krijgt de belangrijkste rol in de nieuwe infrastructuur?

De ECB bouwt zelf aan dat antwoord. Onder de naam Pontes werkt het Eurosysteem aan tokenised central bank money settlement voor DLT-transacties. Volgens de ECB moet Pontes vanaf september beschikbaar worden en een veilig, vertrouwd anker bieden voor tokenized markten.

Piero Cipollone, ECB-bestuurder, beschreef Pontes eerder als een brug tussen markt-DLT-platforms en de bestaande TARGET Services. Daardoor kunnen partijen tokenized assets afwikkelen in centralebankgeld.

Dat is precies de laag waar de ECB om geeft. Private stablecoins kunnen handig zijn. Tokenized deposits kunnen handig zijn. Maar de basislaag moet volgens Frankfurt niet afhangen van een private uitgever en diens reserves. Daar zit de spanning met bankeninitiatieven als Qivalis.

Opvallend genoeg klinkt DNB opener over commerciële vormen van digitaal geld. In haar betalingsstrategie 2026-2028 schrijft de Nederlandse centrale bank dat Europese stablecoins en andere commerciële vormen van digitaal geld ruimte moeten krijgen om zich in de markt te bewijzen.

DNB ziet naast centralebankgeld dus ruimte voor andere digitale geldvormen die kunnen bijdragen aan beter betalingsverkeer. Maar ook DNB laat het centrale punt staan: centralebankgeld blijft het vertrouwensanker.

Dat maakt de Nederlandse positie pragmatischer dan revolutionair. DNB lijkt te zeggen: laat euro-stablecoins proberen waarde toe te voegen, maar niet ten koste van de publieke basis onder het geldsysteem.

Daarom is “botsing” niet helemaal het juiste woord als het klinkt als open conflict. De banken en de ECB willen allebei Europese digitale infrastructuur. Ze willen allebei voorkomen dat de euro achterblijft bij dollarstablecoins. Ze zien allebei tokenized finance aankomen.

Het verschil zit in de architectuur. Banken zetten in op een private, gereguleerde euro-stablecoin die snel kan worden gebruikt in zakelijke en institutionele toepassingen.

De ECB zet in op centralebankgeld op DLT, tokenized deposits en uiteindelijk ook de digitale euro als veilig fundament. Qivalis wil laten zien dat private bankgedragen infrastructuur kan werken. De ECB wil voorkomen dat private geldvormen het systeem gaan dragen.

Daar komt nog een praktisch probleem bij. Euro-stablecoins bestaan al, maar ze worden nauwelijks gebruikt vergeleken met dollarstablecoins. Reuters meldde dat de euro-stablecoin van Société Générale’s cryptoarm slechts 105,6 miljoen euro in omloop had.

Dat is klein naast USDT en USDC. Qivalis moet dus niet alleen een munt lanceren. Het moet een markt creëren.

Dat vraagt liquiditeit, wallets, handelsparen, zakelijke processen, treasuryintegratie en gebruik in tokenized settlement. Banksteun helpt. Maar echte adoptie ontstaat pas als bedrijven en instellingen de stablecoin dagelijks nodig hebben.

Voor Nederlandse gebruikers verandert er voorlopig weinig aan de voorkant. Qivalis zit nog in het vergunningstraject en de eerste toepassingen zullen waarschijnlijk niet bij winkelbetalingen liggen.

De logische eerste markt zit aan de achterkant van finance: settlement van tokenized obligaties, internationale treasury-betalingen, zakelijke betalingsstromen en institutionele afwikkeling.

Daar kan een euro-stablecoin nuttig zijn zonder meteen de betaalpas of iDEAL te vervangen. Dat maakt het onderwerp minder zichtbaar voor consumenten, maar juist belangrijker voor de financiële infrastructuur.

De conclusie is nuchter. Nederlandse banken omarmen euro-stablecoins, maar de ECB blijft sceptisch over private digitale munten als fundament van het geldsysteem.

Dat is geen simpele ruzie. Het is een strijd over vertrouwen. Wie levert de basislaag? Een bankconsortium met gereguleerde reserves? Tokenized deposits bij banken? Of centralebankgeld via Pontes en uiteindelijk de digitale euro?

Qivalis zet Amsterdam midden in dat debat. En precies daarom is deze stablecoin veel meer dan een nieuw cryptoproduct. Het is een vroege test van wie de digitale euro-economie straks mag vormgeven.