Luxemburg heeft onder
MiCA een sterke positie gekregen als Europese cryptopoort, nadat
Coinbase zijn vergunning bij de CSSF binnenhaalde. Die licentie geeft Coinbase toegang tot alle 27 EU-lidstaten, terwijl Nederlandse klanten volgens de AFM ook bediend kunnen worden door aanbieders met een vergunning van een andere Europese toezichthouder.
Dat is de kern van de nieuwe Europese cryptomarkt. De gebruiker zit overal, maar de juridische thuisbasis zit vaak op één plek.
Voor Amsterdam is dat ongemakkelijk.
Nederland kan een actieve cryptomarkt blijven, met gebruikers, fintechs, banken en toezichthouders. Maar onder
MiCA ligt de strategische macht steeds vaker bij de lidstaat waar de Europese vergunning wordt afgegeven.
Coinbase maakt Luxemburg zichtbaar als MiCA-poort
Coinbase maakte op 20 juni 2025 bekend dat het een MiCA-licentie heeft gekregen van de Luxemburgse toezichthouder CSSF. Volgens Coinbase maakt die vergunning het mogelijk om de volledige productset aan te bieden in alle 27 EU-lidstaten.
De eigen hulppagina van Coinbase bevestigt dat Europese dienstverlening via Coinbase Luxembourg verloopt, de MiCA-geautoriseerde entiteit in Luxemburg. Daarmee wordt Luxemburg voor Coinbase de juridische basis voor Europese markttoegang.
Dat is belangrijker dan een vestigingsdetail. Onder MiCA kan één nationale vergunning via passporting toegang geven tot de hele Europese markt. De lidstaat van vergunningverlening wordt daardoor een strategisch knooppunt voor toezicht, compliance, productuitrol en juridische besluitvorming.
Luxemburg hoeft daarvoor geen luidruchtige cryptoscène te bouwen. Het land heeft al een lange reputatie in fondsen, grensoverschrijdende financiële distributie en institutioneel toezicht. Voor een grote Amerikaanse exchange is dat precies het soort omgeving dat vertrouwen en schaal combineert.
MiCA beloont hubs, niet elke nationale markt
MiCA werd gebouwd om versnippering te verminderen. Cryptoaanbieders hoeven niet langer per lidstaat volledig andere regimes te volgen. In theorie is dat goed voor de markt: één vergunning, één Europees kader en toegang tot alle lidstaten.
Maar die uniformering verdeelt de economische winst niet gelijk. Zij maakt vergunningenhubs belangrijker.
Kraken koos Ierland en kreeg zijn MiCA-licentie van de Central Bank of Ireland. Crypto.com kreeg zijn MiCA-licentie via Malta. Gemini kreeg eveneens een MiCA-licentie in Malta. Daarmee tekent de Europese cryptokaart zich af rond een beperkt aantal hubs, niet rond elke grote consumentenmarkt.
Reuters meldde dat bedrijven onder MiCA een licentie in één EU-land kunnen gebruiken als paspoort naar de hele 27-landenmarkt. Dat is precies de reden waarom de keuze voor Luxemburg, Ierland of Malta strategisch zwaarder weegt dan lokale merkbekendheid in Nederland of België.
Amsterdam kan dus veel gebruikers en marktactiviteit hebben, maar alsnog niet de plek zijn waar de Europese entiteit, het bestuur, het compliancebudget en de toezichtsrelatie samenkomen.
AFM bevestigt grensoverschrijdende markttoegang
De AFM bevestigt die nieuwe realiteit expliciet. Cryptoaanbieders die diensten willen leveren, moeten een vergunning of notificatie hebben van de AFM óf van een andere Europese toezichthouder. Ook het AFM-register bevat partijen die een autorisatie of notificatie hebben van de AFM of van de toezichthouder van een andere EU-lidstaat.
Dat is logisch binnen MiCA, maar economisch groot. Een Nederlandse klant hoeft niet per se te worden bediend door een Nederlandse vergunninghouder. De juridische kern van de dienstverlening kan in Luxemburg, Ierland of Malta liggen.
De AFM blijft belangrijk voor Nederlandse vergunningen, notificaties en lokaal toezicht. DNB speelt daarnaast een rol bij onder meer prudentiële en specifieke crypto- en betalingsvraagstukken. Maar het systeem draait niet om nationale exclusiviteit. Het draait om Europese markttoegang.
Daarom is het verschil tussen marktactiviteit en marktmacht zo belangrijk. De app is lokaal zichtbaar. De entiteit achter de app kan elders zitten.
Amsterdam blijft relevant, maar minder dominant
Nederland heeft duidelijke voordelen. Amsterdam heeft financiële infrastructuur, internationale oriëntatie, sterke fintechkennis, betaalexpertise en een toezichthouder die MiCA serieus uitvoert. Dat maakt Nederland geen bijzaak.
Maar MiCA beloont niet automatisch de grootste of meest zichtbare nationale cryptomarkt. Het beloont landen die voor grote partijen de beste combinatie bieden van vergunningstraject, institutionele reputatie, juridische voorspelbaarheid en Europese schaal.
Luxemburg is daarin sterk. Ierland is sterk voor internationale tech- en financiële bedrijven. Malta is actief als cryptovergunningenhub, al heeft dat ook discussie opgeleverd.
Reuters meldde dat de Franse toezichthouder AMF zorgen heeft over verschillen in MiCA-toepassing tussen lidstaten en specifiek wees op het tempo van vergunningverlening in Malta. Frankrijk houdt zelfs de mogelijkheid open om passporting uit andere landen te blokkeren als het die beoordeling niet vertrouwt.
Dat laat zien dat de hubstrijd gevoelig is. MiCA belooft één markt, maar nationale toezichthouders blijven strijden over de kwaliteit van toegangspoorten.
Vergunningen trekken meer mee dan papierwerk
Een MiCA-licentie is geen los document. Rond zo’n vergunning ontstaan functies, budgetten en invloed.
Denk aan compliance-teams, juridische structuren, board seats, treasuryfuncties, interne rapportagelijnen, contacten met toezichthouders, risicomanagement en lobbykracht. Waar de vergunning zit, ontstaat vaak ook de institutionele zwaarte.
Voor gebruikers in Rotterdam, Antwerpen of Brussel voelt dat misschien abstract. Zij openen dezelfde app en zien dezelfde handelsinterface. Maar in de sector verschuift waarde naar de entiteit die de Europese markt juridisch bedient.
Dat is het stille effect van MiCA. De EU maakt één markt, maar die ene markt krijgt een hiërarchie van hubs.
Landen die dat goed begrijpen, trekken niet alleen bedrijven aan. Ze krijgen ook meer invloed op interpretatie, marktpraktijk en de volgende toezichtsrondes.
Luxemburg spreekt de taal van financiële distributie
Luxemburg is voor crypto geen vanzelfsprekende hypehoofdstad. Juist dat maakt het sterk.
Het land is gewend aan grensoverschrijdende fondsen, custody, financiële holdings en gereguleerde distributie. Crypto schuift onder MiCA dichter naar die wereld toe. Niet de luidste community wint, maar de jurisdictie die vertrouwen efficiënt kan omzetten in toegang tot 27 markten.
Coinbase gebruikt Luxemburg precies op die manier: als Europees gereguleerd kader voor de volledige productset. Dat past bij een markt waarin crypto minder als losse internetdienst en meer als financiële dienstverlening wordt behandeld.
Voor Amsterdam is de les scherp. Een sterke lokale markt is niet genoeg als Europese schaal elders juridisch wordt georganiseerd.
De MiCA-deadline maakt hubkeuzes urgenter
De tijd van overgangsregimes loopt af. ESMA stelt dat bestaande aanbieders onder nationale overgangsregimes nog tot 1 juli 2026 kunnen doorwerken, of tot hun MiCA-aanvraag wordt goedgekeurd of afgewezen. Daarna moeten aanbieders zonder MiCA-autorisatie hun EU-dienstverlening staken.
Reuters meldde dat Frankrijk aanbieders zonder EU-licentie waarschuwt voor blacklisting en vervolging als zij na eind juni doorgaan met het bedienen van EU-klanten.
Dat maakt hubkeuzes niet langer theoretisch. Voor internationale platforms is de vraag nu concreet: waar zit de Europese vergunning, welke entiteit bedient klanten en hoe verloopt migratie naar MiCA?
Voor gebruikers wordt dezelfde vraag praktisch. Niet alleen het merk telt, maar de juridische entiteit en vergunningstatus daarachter.
Nederland organiseert toezicht, Luxemburg verkoopt schaal
De conclusie is niet dat Amsterdam buitenspel staat. Nederland blijft belangrijk als markt, betaalinfrastructuur, fintechomgeving en toezichtslocatie. Ook kunnen Nederlandse partijen onder MiCA zelf een sterke positie bouwen.
Maar het zwaartepunt verschuift. De grootste internationale cryptomerken kiezen hun Europese thuisbasis niet op basis van lokale retailcultuur, maar op basis van licentie-efficiëntie, toezichtrelatie en schaal.
Luxemburg heeft met Coinbase een zichtbaar symbool van die nieuwe fase. Ierland heeft Kraken. Malta heeft onder meer Crypto.com en Gemini. De Europese cryptomarkt wordt dus niet één vlak speelveld, maar een netwerk van vergunningenhubs.
Amsterdam kan blijven handelen, bouwen en toezicht houden. Maar wie onder MiCA de Europese poort beheert, zit vaker elders.
Dat is geen nederlaag in één klap. Het is een stille herverdeling van cryptomacht. In finance is marktactiviteit zichtbaar. Juridische macht is vaak minder zichtbaar, maar uiteindelijk bepalender.