De
Bank of England lijkt dichter bij een mildere lijn voor pond-stablecoins te komen, net nu de House of Lords haar strengste voorstellen onder vuur neemt. De kritiek richt zich vooral op holding limits voor gebruikers en op de eis dat stablecoinuitgevers een groot deel van hun reserves als niet-renderende deposito’s bij de centrale bank parkeren.
Dat is geen volledige draai. Nog niet. De centrale bank publiceert later in juni haar definitieve beleidsstandpunt en conceptregels voor systemische
stablecoins. Juist daarom weegt de politieke druk nu zwaar. De vraag is niet meer óf het
VK stablecoins wil reguleren, maar hoeveel ruimte een jonge pondmarkt krijgt voordat het toezicht haar dichtknijpt.
De Lords prikken in twee gevoelige punten
De House of Lords-commissie wil dat de BoE opnieuw kijkt naar twee onderdelen van haar plan. Het eerste punt zijn de holding limits. Het tweede punt is de reserve-eis.
Onder het voorstel van de BoE zouden particulieren maximaal £20.000 per stablecoin mogen aanhouden. Voor bedrijven ligt de grens op £10 miljoen. De centrale bank koppelt die grenzen aan stablecoins die breed in dagelijks betalingsverkeer kunnen worden gebruikt.
Dat is streng. De Lords vinden dat zulke limieten de groei van sterling-stablecoins kunnen remmen voordat de markt goed bestaat. Reuters citeert de commissie met de oproep dat de BoE, FCA en HM Treasury moeten erkennen dat de stablecoinmarkt nog pril is en het regime moeten aanpassen terwijl die markt groeit.
Dat is de kern van het rapport. Niet geen toezicht. Wel minder regels vooraf.
40% bij de BoE raakt het verdienmodel
De reserve-eis ligt minstens zo gevoelig. De BoE stelde in november 2025 voor dat uitgevers van breed gebruikte stablecoins 40% van hun backing bij de centrale bank moeten aanhouden. Maximaal 60% mag in kortlopend Brits staatspapier zitten.
Dat was al een versoepeling ten opzichte van een oudere lijn. De sector had zich verzet tegen het idee dat alle reserves in niet-renderende rekeningen bij de centrale bank moesten staan. Volgens Reuters zei de sector dat zo’n eis brede Britse stablecoinadoptie praktisch zou blokkeren, omdat uitgevers juist inkomsten halen uit de reserves achter hun tokens.
Daar zit het conflict.
De BoE wil veilige, liquide backing. Stablecoinuitgevers willen een model dat commercieel werkt. Als reserves te veel vaststaan bij de centrale bank zonder rente, wordt een Britse pond-stablecoin duurder en minder aantrekkelijk dan dollarvarianten of buitenlandse modellen.
Een nette regel kan dan alsnog een markt doden.
Breeden zet deur op een kier
De BoE verdedigt haar zorgen nog steeds. De centrale bank vreest dat een succesvolle stablecoin op termijn bankdeposito’s wegtrekt. Dat kan kredietverlening raken en financiële stabiliteit onder druk zetten. Reuters schrijft dat de BoE dit risico eerder koppelde aan een mogelijke credit crunch.
Die zorg is niet verzonnen.
Banken lenen geld uit op basis van deposito’s. Als consumenten en bedrijven snel naar stablecoins schuiven, kan dat gevolgen hebben voor funding. Vooral in stress kan dat hard gaan.
Alleen is de BoE niet meer zo star als eerder. Deputy Governor Sarah Breeden zei op 19 mei dat de Bank alternatieven voor holding limits bekijkt. Een mogelijke optie is een tijdelijke guardrail op de totale uitgifte van een stablecoin, in plaats van directe limieten per gebruiker. Volgens Reuters kan zo’n uitgifteplafond dezelfde zorgen rond bankkrediet aanpakken tegen lagere kosten voor de sector.
Dat is een belangrijke verschuiving.
Niet omdat de BoE stablecoins vrijlaat. Wel omdat zij erkent dat dezelfde stabiliteitsdoelen misschien met minder lompe middelen te bereiken zijn.
Het VK wil niet te laat komen
Het Britse probleem is groter dan één technische regel. Dollarstablecoins domineren de wereldmarkt. Sterling-stablecoins spelen nog nauwelijks mee. Reuters noemt de markt voor pond-stablecoins een kleine fractie van het totaal.
Dat maakt timing politiek.
De VS beweegt sneller met federale stablecoinregels. De EU heeft MiCA al staan. Het VK wil na Brexit een eigen financiële technologiepositie houden, maar kan zich geen regime veroorloven dat uitgevers naar dollarrails, de EU of offshore structuren duwt.
Precies daar waarschuwen de Lords voor.
Een te soepel regime kan later schade geven. Een te streng regime kan ervoor zorgen dat er nooit een Britse markt ontstaat. Dat is de afweging waar de BoE nu in vastzit.
De toekomstige markt bepaalt de strengheid
De BoE kijkt niet alleen naar het stablecoingebruik van vandaag. Zij kijkt naar het scenario waarin stablecoins breed in betalingen doorbreken. Dat verklaart de zware toon.
Systemische stablecoins zijn volgens de BoE niet de tokens die alleen op exchanges rondgaan. Het gaat om stablecoins die op termijn breed genoeg zijn voor dagelijks betalingsverkeer. Daar horen hogere eisen bij, zeker als gebruikers verwachten dat één digitale pond altijd één echte pond waard blijft.
Daar heeft de centrale bank een punt.
Een stablecoin die dagelijks door miljoenen mensen wordt gebruikt, mag niet steunen op broze reserves of trage terugbetalingen. Redemption moet werken. Liquidity moet er zijn. Vertrouwen moet niet alleen marketing zijn.
Maar de Lords wijzen op de andere kant. Je kunt een markt niet behandelen alsof zij al systemisch is, terwijl zij nog moet ontstaan.
Die spanning bepaalt nu het Britse debat.
De meest waarschijnlijke uitkomst is een tussenweg
Een volledige draai lijkt onwaarschijnlijk. De Bank of England zal haar stabiliteitsmandaat niet opzijschuiven omdat de sector klaagt. Holding limits kunnen nog steeds terugkomen. Reserve-eisen ook.
Maar de richting verandert.
De kans groeit op minder rigide gebruikslimieten, meer ruimte voor alternatieven rond totale uitgifte en een flexibeler pad tussen het FCA-regime voor niet-systemische stablecoins en het zwaardere BoE-regime voor systemische varianten. Dat past bij de signalen van Breeden en bij de druk uit het Lords-rapport.
Dat is geen overwinning voor crypto. Het is beleid dat schuurt tegen de werkelijkheid.
Het VK wil een pond-stablecoinmarkt, maar wil geen run op bankdeposito’s. Het wil innovatie, maar niet de rekening van een mislukte betaalmunt. Het wil concurreren met de VS en EU, maar niet blind kopiëren.
Later in juni moet de BoE kleur bekennen.
De centrale bank verdedigt haar strenge basis nog steeds. Alleen doet zij dat minder stellig dan een paar maanden geleden. Dat is al nieuws.