Bitcoin (
BTC) zou het geld van de toekomst moeten zijn, maar in de praktijk blijft het vooral een store of value of investeringsmiddel.
Een verse enquête van miningplatform GoMining onder meer dan 5.700
Bitcoin-houders bevestigt dat beeld: 55% zegt crypto zelden of nooit in te zetten voor alledaagse betalingen in de echte wereld.
Ondanks deze cijfers, geloven de meesten nog steeds heilig in crypto: ze zien de privacy-voordelen en verwachten dat acceptatie groeit. Maar waarom laten ze het dan links liggen? Vijf duidelijke redenen springen eruit.
1. Winkels accepteren het gewoon niet
De nummer één klacht (49%, ruim 2.660 respondenten): de meeste winkeliers nemen geen crypto aan. GoMining CEO Mark Zalan vat het treffend samen:
"Mensen bouwen geen nieuwe gewoonte op als ze eerst moeten speuren naar plekken die het accepteren."
2. Te dure transacties
44,7% (zo'n 2.400 mensen) noemt hoge kosten als blokkade.
Bitcoin's proof-of-work-netwerk staat bekend om trage bevestigingen en piekkosten – soms duurder dan met pin of creditcard.
3. Te traag
26,8% (1.440 respondenten) ergert zich aan lange verwerkingstijden. Voor een koffie wil je niet minutenlang wachten op confirmaties.
4. Prijsvolatiliteit schrikt af
43% (2.330 stemmen) wijst op de wilde schommelingen van
BTC. Niemand wil 's ochtends betalen voor een broodje en 's middags zien dat het nu twee keer zoveel waard is – of juist minder.
5. Angst voor scams
36,2% (1.942 mensen) noemt mogelijke oplichting als reden om het niet te proberen. Het is echter moeilijk te achterhalen wat hier precies mee bedoelt wordt.
Stablecoins winnen terrein – en terecht?
Zalan erkent dat stablecoins veel drempels wegnemen: snelle confirmaties, voorspelbare waarde, vertrouwd kaart-achtig gevoel en lage kosten. Hij geeft aan:
"Daarom trekken betaalsystemen met stablecoins en kaartsystemen zoveel aandacht; ze verlagen de drempel voor handelaren en zorgen tegelijkertijd voor een vertrouwd proces."
Toch is er een nog groter struikelblok, volgens Pierre Rochard (bestuurslid bij
Bitcoin-treasurybedrijf Strive): niet de tech, maar het belastingbeleid.
Hij stelt:
"Elke BTC-betaling triggert een belastinggebeurtenis. Het is alsof de beste atleet niet mag meedoen – dan wint de zwakste altijd."
De minimis-vrijstelling: De sleutel?
In december 2025 sloeg het
Bitcoin Policy Institute alarm: zonder de minimis-vrijstelling (kleine transacties belastingvrij) blijft
BTC vastzitten als speculatief asset.
Amerikaanse wetgevers overwegen zo'n vrijstelling nu vooral voor overgecollateraliseerde stablecoins (1:1 gedekt door dollars of treasuries) – wat
Bitcoin-fans woest maakt.
In juli 2025 diende senator Cynthia Lummis (Wyoming, crypto-vriendelijk)
een wetsvoorstel in: vrijstelling voor transacties tot $300 (jaarlijks max $5.000), plus vrijstellingen voor staking/mining-inkomsten tot verkoop en crypto-donaties aan goede doelen.
Stablecoins groeien hard – maar nog niet mainstream
Tot slot toont een recent rapport van Artemis en McKinsey (2025-data) dat stablecoins $35 biljoen aan transacties verwerken, maar slechts ~1% ($390 miljard) ging naar betalingen in de echte wereld. De rest? Crypto-handel, speculatie, interne shifts.
Wereldwijd betalingsvolume: $2 quadriljoen per jaar. Stablecoins pakken daarvan 0,02%. Groei is er echter wel: B2B stablecoin-betalingen explodeerden met 733% YoY naar $226 miljard, kaartuitgaven met stablecoins +673%. P2P ($77 miljard) en C2B ($76 miljard) volgen, B2C (zoals salarissen) blijft achter met $10 miljard.
Toch: het rapport voorspelt dat stablecoins traditionele systemen binnen tien jaar kunnen inhalen dankzij lagere kosten en snelheid.
Kortom:
Bitcoin als dagelijks betaalmiddel hapert niet door tech alleen – infrastructuur, volatiliteit en vooral belastingen spelen een grotere rol.
Stablecoins lijken de praktische winnaar voor nu. Maar met politieke beweging kan
BTC nog een comeback maken als echt geld. Wat denk jij – lost belastingvrijstelling het op, of blijft het een hodl-asset?