Charles Hoskinson stelt de verkeerde vraag: waarom is Cardano pas een succes als ADA ‘naar de maan’ gaat?
Charles Hoskinson wil dat critici uitleggen hoe Cardano zonder hem “to the moon” gaat. Daarmee trekt hij ADA opnieuw een discussie in die eigenlijk over bestuur, gebruik en de toekomst van het netwerk gaat.
Dat is opvallend. Ruim drie maanden geleden zette Hoskinson zelf juist een harde grens tussen het succes van Cardano en de koers van ADA.
De vraag is daarom groter dan één ruzie op X: wanneer wordt een beter Cardano ook economisch beter voor ADA-houders?
Hoskinson daagt zijn critici uit
De aanleiding is een aanval op zijn rol binnen Cardano.
Een criticus stelde dat het ecosysteem beter zou presteren wanneer Hoskinson verdwijnt. Hoskinson draaide dat argument om en vroeg om een concrete route voor een Cardano na Charles.
“I’d love someone to explain, step by step, how a post-Charles goes to the moon.”
Hij vroeg ook welke onderdelen van Cardano hij vandaag nog rechtstreeks controleert. Dat is geen onbelangrijke tegenvraag.
Cardano heeft zijn formele bestuur de afgelopen jaren juist verder verspreid. Sinds de Plomin-hardfork kunnen ADA-houders via DReps deelnemen aan besluiten over onder meer protocolwijzigingen, treasury-uitgaven en toekomstige hardforks.
Maar de formulering “to the moon” legt iets anders bloot.
Waarom moet succes uiteindelijk weer op een koersgrafiek verschijnen?
Drie maanden geleden wilde Hoskinson juist weg van prijs
Op 4 juni koos Hoskinson zelf bijna het tegenovergestelde uitgangspunt.
Tijdens zijn uitzending No I'm not leaving sprak hij over financiële inclusie, programmeerbare Bitcoin, privacy, proofs en technisch moeilijke problemen.
ADA omhoog krijgen zodat speculanten kunnen verkopen, zag hij niet als zijn taak. Hetzelfde gold volgens hem voor het persoonlijk najagen van hogere TVL of meer transacties. Zijn aandacht lag bij onderzoek en techniek.
Dat standpunt is verdedigbaar.
Een oprichter van een blockchain hoeft geen fondsmanager voor tokenhouders te zijn. Sterker nog: een netwerk dat alleen bestaansrecht heeft wanneer de munt stijgt, heeft waarschijnlijk een groter probleem.
Maar Cardano kan die redenering niet halverwege stoppen.
Als prijs niet de maatstaf is wanneer ADA slecht presteert, kan “naar de maan” ook niet plotseling het bewijs worden dat een toekomst zonder Hoskinson mislukt of slaagt.
Een goed protocol is niet hetzelfde als een goede token
Crypto gooit drie dingen voortdurend op één hoop.
Een protocol kan technisch sterk zijn. Een ecosysteem kan veel gebruikers en toepassingen krijgen. En een token kan een goede belegging blijken.
Die drie kunnen elkaar versterken. Ze zijn niet automatisch hetzelfde.
Een netwerk kan sneller en goedkoper worden terwijl de token nauwelijks beweegt. Een token kan verdubbelen terwijl vrijwel niets aan het onderliggende netwerk verandert.
Daar tussenin zit de vraag waar tokenhouders uiteindelijk voor betalen.
Bij ADA bestaat wel degelijk een economische koppeling met Cardano.
Transactiekosten worden in ADA betaald en komen terecht in de pot waaruit netwerkbeloningen worden gefinancierd. Staking gebruikt ADA voor de beveiliging van het netwerk. ADA geeft houders daarnaast stemgewicht binnen het DRep-systeem.
Dat zijn echte functies.
Maar geen enkele daarvan schrijft voor hoeveel één ADA in dollars waard moet zijn.
Cardano moet uitleggen waar waarde naar ADA stroomt
Daar begint de moeilijkere discussie.
Cardano wil meer capaciteit, meerdere node-implementaties, Layer 2-oplossingen en toepassingen voor veel grotere groepen gebruikers.
Ouroboros Leios moet bijvoorbeeld veel meer transacties mogelijk maken. De bredere Cardano 2030-plannen richten zich op adoptie, bestuur en langdurige economische houdbaarheid.
Technisch is het doel logisch: meer doen tegen lagere kosten.
Voor ADA-houders ontstaat juist daar een paradox.
Stel dat Cardano honderd keer meer activiteit kan verwerken terwijl transacties veel goedkoper worden. Dan kan gebruik sterk toenemen zonder dat de totale hoeveelheid betaalde fees even hard groeit.
Dat hoeft geen probleem te zijn voor het netwerk.
Het is wel een vraag voor de waardering van ADA.
Hoeveel ADA moet worden vastgezet voor staking? Hoeveel transactiekosten levert daadwerkelijke activiteit op? Hoe sterk groeit de vraag naar ADA voor governance? En hoeveel economische waarde blijft bij apps en bedrijven die bovenop Cardano bouwen?
Dat is de koppeling die uiteindelijk telt.
Goedkoper en sneller is niet automatisch beter voor ADA
Deze spanning bestaat bij vrijwel iedere blockchain.
Gebruikers willen lage fees. Developers willen veel capaciteit. Bedrijven willen dat gebruikers zo weinig mogelijk gedoe met tokens ervaren.
Tokenhouders willen tegelijk dat groei extra vraag naar de basismunt veroorzaakt.
Die belangen lopen niet altijd gelijk.
Een blockchain die extreem goedkoop wordt, kan als product beter worden. Maar wanneer daardoor nauwelijks meer tokens nodig zijn om veel meer activiteit af te handelen, moet economische waarde ergens anders ontstaan.
Bij Cardano speelt nog iets.
Een deel van de stakingbeloningen komt uit transactiekosten en een deel uit de resterende ADA-reserves. Naarmate die reserves afnemen, wordt de economische bijdrage van daadwerkelijk netwerkgebruik belangrijker voor het beloningsmodel.
Meer gebruik is daardoor relevant.
Maar “meer gebruik” en “hogere ADA-koers” blijven twee verschillende beweringen.
Institutionele gebruikers stellen een andere vraag
Ook voor grote bedrijven is dat onderscheid nuttig.
Een onderneming die Cardano overweegt, begint niet bij de vraag hoe hoog ADA volgend jaar kan staan.
Ze kijkt naar veiligheid, capaciteit, voorspelbare kosten, betrouwbaarheid en de mogelijkheid om toepassingen te bouwen die beter werken dan alternatieven.
Cardano zelf positioneert zijn langetermijnvisie rond toepassingen waarbij betrouwbaarheid en veiligheid zwaar wegen.
Dat verhaal moet ook overeind blijven wanneer ADA twaalf maanden zijwaarts beweegt.
Sterker nog: juist dan wordt duidelijk of er werkelijk vraag naar het netwerk bestaat of vooral vraag naar de munt.
Cardano heeft een hardere definitie van succes nodig
Hoskinson heeft een punt wanneer hij critici vraagt om meer dan “Charles moet weg”.
Het verdwijnen van één persoon laat Leios niet sneller draaien. Het creëert geen gebruikers. Het verhoogt geen fees en maakt Cardano niet automatisch aantrekkelijker voor developers.
Maar dezelfde discipline geldt voor zijn eigen argument.
“Daarna gaat Cardano naar de maan” is ook geen strategie.
Een volwassen definitie van succes begint elders: meer daadwerkelijk gebruik, een veilig netwerk, houdbaar bestuur, voldoende inkomsten en een duidelijke reden waarom economische groei structurele vraag naar ADA veroorzaakt.
Pas daarna komt de koers.
Misschien vertaalt die groei zich uiteindelijk in een veel hogere marktwaarde. Misschien betaalt de markt minder dan ADA-houders verwachten.
Dat oordeel ligt niet bij Hoskinson.
De maan is geen roadmap. De echte opdracht voor Cardano is aantonen waar netwerkwaarde ontstaat — en waarom ADA daar economisch recht op heeft.
Stop met te veel betalen voor je crypto. Bij de Amsterdamse exchange Finst handel je tegen de laagste tarieven van Nederland, zonder verborgen kosten.
👀 Bekijk Finst nu ›Let op: Beleggen in crypto brengt risico’s met zich mee. Handel alleen met geld dat u kunt missen.
Ga verder met lezen
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten
Lees ook
Populair Nieuws
Loading
