Ripple trekt grens in stablecoinmarkt: ‘gereguleerd’ zegt niet genoeg

Een vergunning zegt volgens Ripple steeds minder over wat er écht achter een stablecoin zit. Met RLUSD, NYDFS-toezicht en een nog voorwaardelijke OCC-charter trekt het bedrijf daarom een harde grens rond het woord ‘gereguleerd’.

In een nieuwe publicatie van 11 september stelt Ripple dat verschillende Amerikaanse vergunningen vaak op één hoop worden gegooid. Voor banken en betalingsbedrijven kunnen de verschillen juist bepalen wie de reserves controleert en wat er gebeurt als een uitgever omvalt.

Niet iedere financiële vergunning stelt dezelfde eisen.

Money transmitter-licenties regelen in de Verenigde Staten vooral bedrijven die geld ontvangen en verplaatsen. Ripple gebruikt zulke vergunningen zelf ook voor zijn betalingsactiviteiten.

Volgens het bedrijf zijn deze regels alleen niet specifiek ontworpen voor stablecoins. Eisen voor reservebezittingen, aflossing en terugkerende controles kunnen daardoor per staat verschillen.

Een trust charter van het New York Department of Financial Services gaat verder. Het toezicht richt zich ook op de uitgifte van de stablecoin, de reserves, de scheiding van activa en onafhankelijke attestaties.

Daar zit Ripples aanval.

Een stablecoin kan dus onder financieel toezicht vallen zonder dat iedere laag achter die munt op dezelfde manier wordt gecontroleerd. Het woord ‘gereguleerd’ alleen zegt volgens Ripple te weinig.

RLUSD werd in december 2024 gelanceerd. De munt wordt uitgegeven door Standard Custody & Trust Company, een dochterbedrijf van Ripple.

De NYDFS registreert Standard Custody als limited purpose trust company. Daardoor valt de uitgever onder andere eisen dan ondernemingen die uitsluitend traditionele money transmitter-licenties gebruiken.

De reserves achter RLUSD moeten de uitstaande tokens volledig dekken. Ripple zegt dat de backing bestaat uit liquide activa zoals dollars, kortlopende Amerikaanse staatsobligaties en andere toegestane kasequivalenten.

Die reserves worden gescheiden gehouden van andere activa van de uitgever.

Een onafhankelijke Amerikaanse accountant controleert daarnaast maandelijks de hoeveelheid RLUSD in omloop en de activa die daartegenover staan. Die attestaties volgen standaarden van het American Institute of Certified Public Accountants.

RLUSD draait onder meer op de XRP Ledger en Ethereum. Dat maakt de munt technisch breed inzetbaar, maar Ripple probeert juist de juridische laag tot verkoopargument te maken.

Die positionering krijgt meer gewicht nu RLUSD snel groter wordt.

Op 3 september 2026 stond volgens Ripples transparantiepagina ongeveer 2,396 miljard dollar aan RLUSD uit. Daartegenover stond circa 2,518 miljard dollar aan reserveactiva.

Dat betekent dat de gerapporteerde reserves op dat moment hoger lagen dan de circulerende hoeveelheid RLUSD.

Ripple koos in juli 2025 bovendien BNY als primaire bewaarder van de reserves. De samenwerking met BNY past duidelijk bij de doelgroep die Ripple probeert binnen te halen: banken, betalingsbedrijven en andere grote financiële partijen.

Voor zulke partijen draait de keuze voor een stablecoin niet alleen om handelsvolume.

Ze willen ook weten waar het geld staat, wie er toegang toe heeft en welke toezichthouder kan ingrijpen.

Een tweede toezichtlaag moet komen van Ripple National Trust Bank.

De Amerikaanse Office of the Comptroller of the Currency gaf Ripple op 12 december 2025 een voorlopige voorwaardelijke goedkeuring voor de oprichting van deze nationale trustbank.

Dat is nadrukkelijk nog geen definitieve toestemming om als nationale trustbank te beginnen.

In de beslissing van de OCC staat dat Ripple eerst aan alle eisen voor de opening moet voldoen. Tot de definitieve goedkeuring kan de toezichthouder zijn besluit bovendien aanpassen, opschorten of intrekken.

Dat onderscheid is belangrijk.

Ripple National Trust Bank zou na afronding van het traject een federale toezichtlaag toevoegen naast het bestaande toezicht van de NYDFS. De bank is ook bedoeld om als collateral trustee voor de RLUSD-reserves op te treden.

Daarmee probeert Ripple een model te bouwen waarin staats- en federaal toezicht naast elkaar staan.

Die strategie komt niet uit het niets.

De Verenigde Staten kregen op 18 juli 2025 met de GENIUS Act een federaal raamwerk voor payment stablecoins. De regels stellen onder meer eisen aan reserves en openbare rapportage.

Uitgevers zullen daardoor steeds duidelijker moeten aantonen onder welk toezicht ze vallen en hoe hun reserves zijn ingericht.

Voor Ripple is dat een kans.

Het bedrijf verkoopt RLUSD steeds minder alleen als een digitale dollar voor snelle betalingen. De nadruk verschuift naar reservebeheer, toezicht, custody en bescherming bij financiële problemen.

Dat is een wezenlijk andere wedstrijd dan alleen marktkapitalisatie.

Jarenlang draaide de strijd tussen stablecoins vooral om liquiditeit, beursnoteringen en handelsvolume.

Voor institutionele gebruikers liggen er andere vragen op tafel.

Wie bezit juridisch de reserveactiva? Wie controleert ze? Kan een houder zijn tokens daadwerkelijk tegen dollars inwisselen? En wat gebeurt er met het geld wanneer de uitgever financieel vastloopt?

Precies daar probeert Ripple RLUSD van concurrenten te onderscheiden.

Dat betekent niet dat iedere stablecoin met een ander vergunningstype zwak of slecht beschermd is. Ripple erkent zelf dat meerdere modellen aan hoge standaarden kunnen voldoen.

De inzet is subtieler: twee stablecoins kunnen allebei ‘gereguleerd’ heten, terwijl de regels achter dat woord sterk verschillen.

Met bijna 2,4 miljard dollar aan RLUSD in omloop is dat geen semantische discussie meer. Als banken stablecoins daadwerkelijk op hun balans en in hun betalingsstromen opnemen, kan de vraag wie er precies toezicht houdt net zo belangrijk worden als de munt zelf.