Is XRP te gecentraliseerd? Voormalig Ripple-CTO weerlegt claims

De discussie over echte decentralisatie in crypto laait weer op – en XRP staat centraal in het vuur. Terwijl netwerken vechten om institutionele adoptie én ideologische zuiverheid, botsen critici en architecten hard over wat "permissionless" nou eigenlijk betekent.

De vonk sloeg recent over op X, waar Justin Bons (oprichter van Cyber Capital) een draadje begon waarin hij Ripple, Canton, Stellar, Hedera en Algorand wegzet als gecentraliseerde systemen.

Bons richt zijn pijlen vooral op de Unique Node List (UNL) van de XRP Ledger: een aanbevolen lijst met vertrouwde validators die de meeste nodes volgen.

Volgens hem maakt dat de validators in feite permissioned. Als je afwijkt van die centrale lijst, riskeer je een fork – en dus zou Ripple (of de Foundation) in de praktijk absolute macht hebben over de chain.

Bons gaat verder: hoewel XRP geen nieuwe munten kan minten of funds stelen, zou geconcentreerde invloed theoretisch dubbele uitgaven of censuur mogelijk maken.

Hij vergelijkt het met een 51%-aanval op Bitcoin via mining power. Zijn conclusie is scherp: dit is geen echte decentralisatie, maar Proof of Authority (PoA). En dat past niet bij de crypto-revolutie – permissionless of niets.

David Schwartz (CTO Emeritus bij Ripple en een van de oorspronkelijke architecten van XRPL, online bekend als @JoelKatz) reageerde direct en fel.

Hij noemt de claim dat Ripple "absolute macht" heeft "objectief nonsensical" – net zo absurd als beweren dat een Bitcoin-miner met meerderheid nieuwe miljarden BTC kan printen.

Schwartz legt uit waarom de vergelijking mank gaat: XRPL werkt niet als proof-of-work. Elke node-operator kiest zelf zijn vertrouwde validators. Consensus draait om een Byzantijns fouttolerant protocol met een supermeerderheid (meestal 80%).

Validators stemmen over of een transactie in deze ronde meegaat of doorschuift naar de volgende – puur om double-spends op te lossen. De rest? Elke node handhaaft de regels zelf. Een validator die probeert te censureren of te dubbelspenden, wordt gewoon als één afwijkende stem geteld door eerlijke nodes.

Belangrijk punt: niemand kan eenzijdig consensus forceren. Als er onenigheid is, fork je gewoon – net als bij Bitcoin/BCH. Schwartz benadrukt dat Ripple bewust ontwierp zodat het bedrijf de ledger niet kan controleren. Hij stelt:

In de praktijk? Nog nooit is een XRPL-transactie gecensureerd of oneerlijk behandeld – iets wat bij BTC (miner-censuur) en ETH (reordering op DEXes) wel voorkomt.

Deze clash legt een oude breuk bloot: puristen eisen maximale permissionlessness (PoW of PoS zonder shortcuts), terwijl utility-gerichte netwerken zoals XRPL kiezen voor efficiëntie, snelheid en compliance-vriendelijkheid.

Bons ziet het binair: of je bent volledig trustless, of je bent gecentraliseerd. Schwartz countert dat praktische resultaten tellen: XRPL is stabiel, censuurbestendig in de praktijk en ontworpen om niemand (inclusief Ripple) macht te geven.

De discussie is nog lang niet klaar – Bons nodigde Schwartz zelfs uit voor een podcast of Spaces. Maar één ding is duidelijk: naarmate instituties instappen en adoptie groeit, worden dit soort debatten alleen maar feller.

Voor XRP-houders en -critici blijft de vraag hangen: is dit een feature of een bug? Voor nu houdt Schwartz vol dat de architectuur de ledger beschermt tegen centrale controle – en de praktijk lijkt hem gelijk te geven.

Wat denk jij? Is de XRPL te gedecentraliseerder dan critici beweren, of blijft permissionless de heilige graal? Laat het ons vooral weten op onze socials!