Brad Garlinghouse wilde laten zien hoe dicht
Ripple bij de afgrond stond. Hij maakte tegelijk iets anders zichtbaar:
Ripple’s
XRP-voorraad werkte economisch ook als ondernemingsvermogen.
Dat is een ongemakkelijke boodschap voor XRP-houders. Zij bezitten geen stukje Ripple, maar Ripple-aandeelhouders hadden in een extreem scenario mogelijk wel een deel van Ripple’s XRP gekregen.
Volgens Garlinghouse overwogen hij en Chris Larsen na de SEC-aanklacht uit december 2020 serieus om Ripple te ontbinden. De XRP-voorraad van het bedrijf zou dan naar rato onder aandeelhouders zijn verdeeld.
Dat scenario kwam er niet. Ripple vocht door. Maar de optie zegt veel over de machtsverhouding rond XRP.
XRP-houders hadden geen claim op Ripple
Een aandeelhouder bezit een juridisch belang in Ripple. Een XRP-houder bezit XRP.
Dat lijkt simpel, maar het verschil is groot.
Een XRP-houder krijgt geen stemrecht in Ripple. Geen recht op winst. Geen aanspraak op inkomsten uit custody, stablecoins, overnames, licenties of zakelijke software.
Garlinghouse’ liquidatiescenario liep precies andersom. XRP-houders zouden geen Ripple-aandelen ontvangen, maar Ripple-aandeelhouders zouden mogelijk wel XRP krijgen.
Dat maakt de asymmetrie hard.
Ripple had een claim op een enorme voorraad XRP. Aandeelhouders hadden een claim op Ripple. XRP-houders hadden geen claim op Ripple.
De voorraad is nog altijd groot
Ripple vermeldt op zijn eigen
XRP-pagina dat het per 30 juni 2026 37.656.053.914 XRP onder controle had.
Daarvan zat 32,6 miljard XRP in on-chain escrow.
Escrow beperkt wanneer Ripple bij de munten kan. Het haalt de economische link niet weg. Ripple blijft de partij voor wie de vrijgave uiteindelijk bedoeld is.
Dat geeft het bedrijf een bijzondere positie. Een groot technologiebedrijf bezit meestal cash, aandelen, contracten, merken of patenten. Ripple bezit daarnaast een groot deel van het digitale activum dat historisch met zijn naam is verbonden.
Die voorraad geeft ruimte. Ze kan ook druk geven.
De markt kijkt naar toekomstig aanbod, verkoopbeleid en de vraag of groei van Ripple werkelijk waarde naar XRP-houders doorzet.
Het SEC-vonnis maakte het juridisch smaller
Dit maakt XRP nog geen aandeel. Dat onderscheid moet strak blijven.
In het
SEC-vonnis uit juli 2023 keek rechter Analisa Torres naar verschillende soorten verkopen.
Institutionele XRP-verkopen onder contract vielen volgens de rechtbank onder ongeregistreerde effectenverkopen. Programmatische verkopen op handelsplatformen werden anders beoordeeld.
De rechtbank schreef ook dat XRP als digitaal token niet op zichzelf het beleggingscontract vormt dat onder de Howey-test valt.
De zaak eindigde later met een boete en een verbod op nieuwe overtredingen. De
SEC meldde in 2025 dat de final judgment in stand bleef na het intrekken van de beroepen.
Dus nee: Garlinghouse’ uitspraak bewijst niet dat XRP juridisch een aandeel is.
Maar economisch legt zij wel een gevoelige laag bloot.
Ripple zag XRP als realiseerbaar vermogen
Bij een liquidatie verdwijnen schuldeisers, contracten en procedures niet. Een bedrijf kan niet simpelweg “alles uitdelen” zonder juridische afwikkeling.
Toch blijft het onderliggende punt staan.
Als bestuurders serieus praten over het verdelen van XRP onder aandeelhouders, dan behandelen zij die voorraad als bedrijfsvermogen. Niet alleen als neutrale reserve voor een open netwerk.
Dat past ook bij de geschiedenis van de zaak. Het vonnis noemt dat Ripple opbrengsten uit XRP-verkopen gebruikte om activiteiten te financieren.
XRP was dus niet alleen een los digitaal activum rond een netwerk. Het was ook een bron waarmee Ripple kon bouwen, betalen en overleven.
XRP-houders bezitten de munt. Ripple bezat de voorraad die aandeelhouderswaarde kon dragen.
Dat is het verschil dat vaak onder de juridische discussie verdwijnt.
Geen aandeel, wel andere rechten
XRP-voorstanders hebben gelijk wanneer zij zeggen dat bezit door Ripple de munt niet automatisch in een aandeel verandert.
Een bedrijf kan goud bezitten. Dat maakt goud geen aandeel. Een bedrijf kan
Bitcoin bezitten. Dat maakt bitcoin geen claim op dat bedrijf.
Maar juist omdat XRP geen aandeel is, wordt de economische kloof groter.
Ripple-aandeelhouders kunnen profiteren van de waarde van het bedrijf én van activa die het bedrijf bezit. XRP-houders profiteren alleen als XRP zelf stijgt of bruikbaarder wordt.
Ripple kan groeien zonder dat dezelfde waarde automatisch naar XRP stroomt.
Nieuwe klanten, vergunningen, stablecoininkomsten of overnames kunnen goed zijn voor Ripple. Ze zijn niet vanzelf een financiële overdracht naar XRP-houders.
De community moet de vraag niet wegduwen
Binnen de XRP-community wordt kritiek op Ripple’s voorraad snel teruggetrokken naar de oude vraag: is XRP een effect?
Die vraag is juridisch belangrijk, maar hier te smal.
De betere vraag is: wie profiteert economisch van Ripple’s XRP-voorraad?
Het antwoord is niet hetzelfde voor iedereen.
Ripple kan over de voorraad beschikken binnen de grenzen van escrow, bedrijfsbeleid en regels. Aandeelhouders hebben belang bij Ripple. XRP-houders hebben dat niet.
Garlinghouse maakte die keten onbedoeld helder.
Europa moet dit verschil zichtbaar maken
Voor Europese beleggers wordt dit onderscheid belangrijker onder MiCA.
Cryptodienstverleners moeten klanten informatie geven die eerlijk, duidelijk en niet misleidend is. Dat staat onder meer in
artikel 66 van MiCA.
Dat principe geldt ook voor de manier waarop platforms uitleggen wat iemand koopt.
Een munt die bij een bedrijf hoort, is niet hetzelfde als een aandeel in dat bedrijf. Een ecosysteemverhaal is geen aandeelhoudersrecht.
Bij XRP is dat verschil extra gevoelig. Ripple is commercieel actief, gereguleerd ambitieus en bezit nog altijd miljarden tokens.
Wie Ripple-exposure wil, zoekt eigenlijk Ripple-aandelen. Wie XRP koopt, koopt een andere positie met andere rechten, andere risico’s en andere mogelijke opbrengsten.
De onbedoelde bekentenis
Garlinghouse wilde laten zien dat Ripple moed toonde door de SEC niet uit de weg te gaan. Dat verhaal klopt deels.
Maar zijn anekdote vertelt meer.
XRP was voor Ripple niet alleen een open digitaal activum. Het was ook een enorme voorraad waarde die in een noodscenario bij de aandeelhouders kon eindigen.
Dat maakt XRP juridisch nog geen aandeel. Het toont wel waar de sterkste economische positie zat.
XRP-houders bezitten geen deel van Ripple. Ripple-aandeelhouders hadden bijna wel een deel van Ripple’s XRP gekregen.