Een
AI-agent die zelf crypto verstuurt, krijgt al snel één gevaarlijk probleem: wie geeft software toegang tot het geld?
human.tech probeert dat op te lossen met Squid Mode. De nieuwe walletmodus laat één account transacties ondertekenen op EVM-netwerken, Sui en Solana, terwijl vaste regels bepalen wat een AI-agent wel en niet mag doen.
Eén account bereikt drie blockchainwerelden
human.tech
lanceerde Squid Mode op 24 augustus voor zijn WaaP SDK en commandline-tool.
De nieuwe modus ondersteunt bij de start EVM-netwerken, Sui en Solana. Ontwikkelaars kunnen daardoor vanuit één account werken zonder voor iedere chain een volledig los walletsysteem te bouwen.
Dat betekent niet dat hetzelfde adres overal wordt gebruikt.
Squid maakt een EVM-adres via de secp256k1-curve en aparte adressen voor Sui en Solana via ed25519. Ze vallen wel onder dezelfde accountlogin en dezelfde veiligheidsregels.
Voor
Ethereum en andere EVM-netwerken gebruikt Squid dus een andere cryptografische route dan voor Solana en Sui.
De officiële
Squid-documentatie maakt daarnaast duidelijk dat de modus optioneel is. Een gebruiker moet Squid bewust activeren.
AI-agent kan zelf handelen zonder volledige sleutel
Daar zit de interessantste toepassing.
Een handelsbot kan bijvoorbeeld posities op een EVM-netwerk en Solana volgen. Binnen vooraf vastgelegde grenzen kan die bot daarna zelf transacties uitvoeren.
De gebruiker hoeft dan niet iedere order opnieuw handmatig goed te keuren.
Dat klinkt handig, maar onbeperkte wallettoegang voor autonome software is precies waar het mis kan gaan. Een prompt injection, fout modelantwoord of kwaadaardige opdracht kan anders rechtstreeks geld kosten.
human.tech probeert daarom de macht van de agent kleiner te maken dan de macht van het account.
De AI krijgt geen volledige private key.
Private key bestaat niet op één plek
Squid gebruikt daarvoor een systeem dat human.tech 2PC-MPC noemt.
Bij deze aanpak bestaat de ondertekeningsmacht uit cryptografische shares. Eén share zit in de beveiligde enclave van human.tech. De andere kant wordt verzorgd door het validatornetwerk van Ika.
Geen van beide kan volgens human.tech zelfstandig een geldige Squid-handtekening maken.
De twee kanten moeten samenwerken.
Dat verschilt van een traditionele
wallet waarbij één private key uiteindelijk voldoende is om geld te verplaatsen. Bij Squid wordt die volledige sleutel tijdens het ondertekenen niet opnieuw opgebouwd.
Ika gebruikt hiervoor zogenoemde dWallets. Die combineren multiparty computation met regels die via
smart contracts kunnen worden afgedwongen.
De agent zelf bezit geen van beide shares.
Iedere Squid-handtekening loopt via Sui
Die opzet heeft wel een prijs.
Iedere Squid-handtekening wordt via Sui gecoördineerd. Een account heeft daarom SUI nodig voor gas en IKA voor de vergoeding aan het validatornetwerk.
human.tech rekent volgens zijn eigen publicatie geen integratiekosten voor Squid Mode.
Het gebruik zelf is dus niet gratis. Iedere handtekening brengt kosten op de betrokken netwerken mee.
Dat is een belangrijk verschil met de standaardmodus van WaaP. Daar voltooit alleen de beveiligde enclave van human.tech de handtekening en zijn de extra SUI- en IKA-kosten niet nodig.
Squid kiest bewust voor meer partijen aan de ondertekenkant, met extra kosten en hogere vertraging als prijs.
AI krijgt maximaal twee uur vrijheid
De veiligheidslaag wordt vooral zichtbaar bij zogenoemde Privileges, ook wel grants genoemd.
Een gebruiker kan vooraf vastleggen naar welke adressen een agent mag sturen, op welke chain hij actief mag zijn en hoeveel dollar hij maximaal mag uitgeven.
Ook krijgt iedere toestemming een eindtijd.
Volgens de
WaaP-documentatie mag zo'n toestemming maximaal 7.200 seconden geldig blijven. Dat is twee uur.
Binnen die grenzen kan een agent zelfstandig transacties uitvoeren.
Buiten de afgesproken ruimte stopt het systeem de handtekening.
Een agent kan bijvoorbeeld toestemming krijgen om één uur lang maximaal $100 naar drie vooraf goedgekeurde adressen op Base te sturen. Een verzoek om daarna $5.000 naar een onbekend adres te verplaatsen valt buiten die toestemming.
Daar hoeft het AI-model zelf niet verstandig genoeg voor te zijn. De grens wordt buiten het model gecontroleerd.
Transactie wordt gecontroleerd vóór ondertekening
human.tech voegt daar meerdere controles aan toe.
Een transactie kan eerst worden gesimuleerd voordat een handtekening ontstaat. Ook wordt de reputatie van het ontvangende adres gecontroleerd en kan een bekend kwaadaardig domein worden geblokkeerd.
Bij een hoger risico kan het systeem aanvullende verificatie eisen.
Denk aan een tweede factor voordat een grotere betaling wordt goedgekeurd.
De belangrijkste veiligheidskeuze zit niet in een “slimmere” AI-agent. De agent krijgt simpelweg minder macht dan de wallet.
Dat is relevant nu steeds meer software zelfstandig kan handelen, swappen en betalen.
Multichain maakt autonome agents bruikbaarder
Tot nu toe vormt chainfragmentatie daarbij een praktisch probleem.
Een agent die op Ethereum, Base, Solana en Sui werkt, krijgt te maken met verschillende adressystemen, handtekeningen en transactietypes.
Squid probeert daar één controlelaag overheen te leggen.
human.tech noemt zelf een cross-chain portfolio-agent als voorbeeld. Zo'n systeem kan bezit op een EVM-netwerk en Solana volgen en volgens vooraf gekozen regels herschikken.
Ook betalingen aan ontvangers op verschillende chains kunnen vanuit dezelfde accountomgeving worden aangestuurd.
De
blockchain blijft per netwerk anders. De gebruiker hoeft alleen niet voor iedere chain opnieuw zijn veiligheidsbeleid te bouwen.
Squid Mode is nog vroeg
De techniek is pas net live.
human.tech zegt meer chains te willen toevoegen. Ook gedeelde bestedingslimieten over meerdere adressen staan nog op de planning.
Daar zit momenteel een beperking.
Hoewel één beleidsrecord voor het account geldt, wordt verbruik volgens human.tech nog per adres bijgehouden. Er bestaat dus nog geen volledig gedeeld potje waarbij iedere uitgave op iedere chain automatisch van één gezamenlijke limiet afgaat.
Dat moet later veranderen.
Voor
AI-agents is Squid daarom nog geen eindstation. Het laat wel zien waar wallets naartoe bewegen: software krijgt steeds meer zelfstandigheid, terwijl de sleutel juist verder uit handen van die software wordt gehouden.
Een agent die zelf geld mag uitgeven is niet het spannende deel.
De echte vraag is hoeveel schade hij kan aanrichten wanneer hij het verkeerde besluit neemt. Squid Mode probeert dat antwoord vooraf in code vast te leggen.