FSB zet stablecoins en AI op G20-agenda voor grensrisico’s
Ongeveer 300 miljard dollar aan stablecoins kan wereldwijd bewegen terwijl reserves en juridische rechten aan nationale systemen vastzitten. De FSB waarschuwt vlak voor de G20 dat juist die scheiding problemen kan geven wanneer houders massaal hun geld terugvragen.
Tegelijk legt voorzitter Andrew Bailey AI-risico’s op tafel. Zijn boodschap aan ministers en centrale bankiers: digitale financiële diensten bewegen steeds makkelijker over grenzen, maar toezicht en crisisaanpak blijven sterk per land georganiseerd.
Een stablecoin handelt 24/7, de reserves niet
De FSB publiceerde op 12 oktober een nieuwe analyse over wereldwijde stablecoins.
Daarin zit een fundamentele tegenstelling.
Stablecoins kunnen dag en nacht via secundaire markten van eigenaar wisselen. De reserves die hun waarde moeten ondersteunen, zitten vaak in traditionele financiële markten met vaste handels- en afwikkeltijden.
Ook de juridische bescherming van houders blijft aan specifieke rechtsgebieden gekoppeld.
Dat hoeft in rustige handel geen probleem te zijn. Tijdens stress verandert de rekensom.
Wanneer grote aantallen houders tegelijk willen verkopen of inwisselen, kan de vraag sneller oplopen dan reserves kunnen worden vrijgemaakt. Volgens de FSB kan dat druk zetten op de koppeling met bijvoorbeeld de dollar.
Eén token kan over meerdere landen worden verdeeld
Daar komt de bedrijfsstructuur achter een stablecoin bovenop.
Een wereldwijde munt kan worden uitgegeven en beheerd via meerdere ondernemingen. Die partijen kunnen weer onder verschillende nationale toezichthouders vallen.
Geen enkel land hoeft daardoor het volledige beeld te zien.
De FSB wijst specifiek op constructies met meerdere uitgevers. Daarbij kunnen verschillende ondernemingen samen verantwoordelijk zijn voor dezelfde stablecoin, terwijl hun reserves afzonderlijk worden aangehouden.
Tijdens een verkoopgolf kan de vraag naar inwisseling vervolgens vooral bij één onderneming terechtkomen.
Reserves moeten dan mogelijk tussen landen of groepsbedrijven worden verplaatst. Juist tijdens zware marktstress kunnen toegang tot markten, informatie-uitwisseling en onderlinge afstemming haperen.
Faillissement maakt de grensvraag nog harder
Hetzelfde probleem ontstaat wanneer een uitgever omvalt.
Welke nationale faillissementsregels gelden dan? Welke onderneming moet een houder terugbetalen? En welke aanspraak heeft iemand wanneer zijn stablecoin in een ander land werd gekocht dan waar de reserves liggen?
De FSB zegt dat antwoorden daarop in veel rechtsgebieden nog onzeker of niet uitgewerkt zijn.
Daar zit ook ruimte voor partijen om landen met lichter toezicht op te zoeken. Een internationale stablecoin kan immers gebruikers elders bereiken zonder dat alle betrokken landen dezelfde regels hanteren.
Voor Europa bestaat met MiCA al een regionaal regelboek. De FSB kijkt juist naar wat gebeurt wanneer zo’n financieel product meerdere regelgebieden tegelijk raakt.
Een openbare blockchain vertelt niet waar iedereen zit
Meer transactiedata lost dit probleem niet automatisch op.
Een openbare blockchain kan enorme hoeveelheden transacties zichtbaar maken. Toch is vaak niet duidelijk in welk land een walletbeheerder zit of waarvoor een betaling wordt gebruikt.
Adressen zijn doorgaans pseudoniem.
Toezichthouders gebruiken daarnaast commerciële databedrijven om transacties te classificeren. Volgens de FSB gebruiken zulke partijen verschillende methoden, waardoor hun uitkomsten onderling kunnen afwijken.
Veel data is dus niet hetzelfde als volledig zicht.
Dat wordt lastig wanneer toezichthouders willen bepalen hoeveel stablecoins in één land worden gehouden, waar grote inwisselingen ontstaan en in welke landen de reserves liggen.
FSB wil juist die gaten beter volgen
De organisatie noemt daarom meerdere punten voor vervolgwerk.
Toezichthouders moeten beter zicht krijgen op de diepte en liquiditeit van secundaire markten. Ook de geografische verdeling van tegoeden, inwisselingen en reserves verdient meer aandacht.
Daarbovenop wil de FSB betere internationale informatie-uitwisseling.
Een derde punt ligt verder vooruit: landen moeten duidelijker voorbereiden wat er gebeurt wanneer een grote stablecoin in ernstige problemen raakt of volledig faalt.
Dat is geen theoretische administratieve vraag. Bij een wereldwijde stablecoin kunnen houders, reserves, banken en uitgevers allemaal in andere landen zitten.
Wie pas tijdens een crisis bepaalt wie bevoegd is, begint laat.
Bailey legt AI naast hetzelfde grensprobleem
De stablecoinanalyse verscheen tegelijk met de brief van FSB-voorzitter Andrew Bailey aan de G20.
Die brief is gedateerd op 8 oktober en werd op 12 oktober openbaar gemaakt.
Bailey noemt twee afzonderlijke financiële risico’s rond AI.
Het eerste is cyberveiligheid. Steeds krachtigere AI kan volgens hem ook geavanceerdere aanvallen mogelijk maken op banken en partijen die financiële markten draaiende houden.
Het tweede risico zit in prijzen.
Wanneer beleggers AI-gerelateerde bezittingen plotseling veel lager waarderen, kan zo’n herwaardering volgens Bailey uitlopen op een bredere marktcorrectie. Dat is een marktrisico, geen voorspelling dat zo’n correctie daadwerkelijk komt.
Financiële bedrijven krijgen vier aandachtspunten voor AI
De FSB koppelt daar praktische richtlijnen aan.
Financiële bedrijven moeten duidelijk regelen wie binnen de organisatie verantwoordelijk is voor AI. Ook moeten zij systemen gedurende hun volledige levensduur blijven controleren.
Cyberbeveiliging vormt een apart aandachtspunt.
Daarnaast kijkt de FSB naar afhankelijkheid van externe leveranciers. Een bank kan haar eigen AI-gebruik strak controleren en toch afhankelijk zijn van modellen of diensten van andere bedrijven.
De aanpak hoeft volgens Bailey niet voor iedere onderneming even zwaar te zijn. Omvang, type instelling en mate van AI-gebruik mogen meewegen.
De FSB wil dat veilig AI-gebruik ook in 2027 op de internationale agenda blijft.
De FSB maakt hiermee nog geen nieuwe wet
De publicaties van 12 oktober voeren zelf geen nieuwe verplichtingen in.
De FSB coördineert financiële autoriteiten en maakt internationale beleidsafspraken en aanbevelingen. Het stablecoinrapport vermeldt expliciet dat besluiten binnen dit werk niet bindend zijn en zelf geen juridische rechten of verplichtingen creëren.
Nationale en regionale autoriteiten moeten zulke afspraken vervolgens zelf verwerken in hun regels en toezicht.
Dat maakt de G20-bijeenkomst van 15 oktober vooral een volgende politieke en toezichthoudende stap.
Voor stablecoins wil de FSB betere monitoring, meer gegevensdeling en duidelijkere voorbereiding op uitval. Voor AI vraagt Bailey steun voor gezamenlijke werkwijzen rond bestuur, cyberrisico en externe leveranciers.
De overeenkomst tussen beide dossiers is opvallend simpel: technologie kan in seconden een grens oversteken. De toezichthouder aan de andere kant moet dan wel weten wie verantwoordelijk is wanneer het misgaat.
Stop met te veel betalen voor je crypto. Bij de Amsterdamse exchange Finst handel je tegen de laagste tarieven van Nederland, zonder verborgen kosten.
👀 Bekijk Finst nu ›Let op: Beleggen in crypto brengt risico’s met zich mee. Handel alleen met geld dat u kunt missen.
Ga verder met lezen
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten
Lees ook
Populair Nieuws
Loading
