Nieuwe CLARITY-tekst brengt Amerikaanse cryptowet dichter bij commissiestemming

De Amerikaanse Senaat heeft opnieuw een stap gezet richting duidelijkere cryptoregels. De Senate Banking Committee publiceerde op 12 mei een nieuwe tekst van de CLARITY Act die als basis moet dienen voor de markup van H.R. 3633 op donderdag 14 mei om 10:30 uur in Washington. Dat is nog geen eindstemming in de Senaat, maar wel een belangrijk moment omdat de tekst nu concreet genoeg is geworden om echt politiek te worden uitgevochten.

Voor de cryptosector is dit belangrijk omdat de CLARITY Act bedoeld is om de Amerikaanse marktstructuur eindelijk scherper af te bakenen. Reuters schreef eerder al dat het voorstel moet verduidelijken wanneer digitale activa onder effectenregels vallen, wanneer ze als commodity worden behandeld en hoe de SEC en CFTC hun bevoegdheden verdelen. Dat is al jaren een van de grootste frustraties in de Amerikaanse cryptomarkt.

De nieuwe tekst komt bovendien niet uit het niets. Voorzitter Tim Scott, senator Cynthia Lummis en senator Thom Tillis zeggen dat deze versie voortkomt uit maanden van onderhandelingen en input van toezichthouders, wetshandhavers, financiële instellingen, innovators en consumentenorganisaties. Dat maakt deze publicatie relevanter dan een losse discussiedraft: dit is de versie waarmee de commissie nu echt aan de slag gaat.

Een van de opvallendste onderdelen zit aan de uitgiftekant. Volgens de section-by-section samenvatting creëert de wet een weerlegbaar vermoeden dat een netwerktoken een “ancillary asset” is. Daarnaast komt er een vrijstelling onder de naam Regulation Crypto voor ancillary assets die in verband met een investment contract worden aangeboden, verkocht of verspreid.

Die route is niet onbeperkt. De samenvatting zegt dat bedrijven via Regulation Crypto het hoogste van twee drempels mogen ophalen: 50 miljoen dollar per kalenderjaar gedurende vier jaar of 10% van de totale dollarwaarde van uitstaande ancillary assets. Tegelijk geldt een hard plafond van 200 miljoen dollar bruto-opbrengst per originator. Daar blijven wel initiële en halfjaarlijkse openbaarmakingsverplichtingen aan gekoppeld.

Daarmee probeert de Senaat een middenweg te bouwen. Niet het volledige regime van een beursgenoteerde onderneming, maar ook niet een volledig vrijblijvende tokenuitgifte. Voor de markt is dat relevant omdat juist deze laag bepaalt hoe nieuwe projecten in de VS nog kapitaal kunnen ophalen zonder direct vast te lopen in klassiek effectenrecht. Die laatste duiding is een journalistieke gevolgtrekking op basis van de samenvatting van de commissie.

Het politiek meest gevoelige onderdeel zit opnieuw bij stablecoins. Reuters meldde dat de nieuwe compromisregel passieve beloningen op inactieve dollarstablecoin-saldi verbiedt, juist omdat banken die beloningen te veel op rente op deposito’s vinden lijken. In de officiële samenvatting staat dat covered digital asset service providers en hun affiliates geen “passive, deposit-like interest or yield” aan Amerikaanse klanten mogen betalen op payment stablecoin-balansen.

Tegelijk is niet alles dichtgezet. Dezelfde samenvatting en de wetstekst laten ruimte voor echte activiteit- of transactiegebonden beloningen, zolang die niet economisch of functioneel neerkomen op rente op een bankdeposito en zolang daarvoor gezamenlijke regels van SEC, CFTC en Treasury worden opgesteld. Dat betekent dat het verdienmodel rond stablecoins niet volledig wordt gesloopt, maar wel veel strakker wordt afgekaderd.

Precies hier liep de strijd tussen crypto en banken vast. Reuters schreef dat banken vrezen voor uitstroom van deposito’s uit het verzekerde banksysteem, terwijl cryptobedrijven juist zeggen dat een te hard verbod op stablecoin-beloningen anti-competitief uitpakt. Dat maakt deze passage veel meer dan een technisch detail: dit is een machtsstrijd over wie digitaal dollarverkeer straks mag monetiseren.

De nieuwe tekst trekt tegelijk de handhaving aan. Volgens de section-by-section samenvatting vallen digital commodity brokers, dealers en digital commodity exchanges onder de relevante Bank Secrecy Act- en sanctieregels. In de volledige tekst wordt daarvoor expliciet de Amerikaanse definitie van betrokken entiteiten aangepast.

Dat betekent praktisch dat een deel van de cryptosector explicieter als financiële instelling wordt behandeld. Daar horen verplichtingen bij rond klantidentificatie, anti-witwasprogramma’s en sanctienaleving. Politiek is dat belangrijk omdat veel Democraten juist klaagden dat eerdere versies te zwak waren op witwas- en illicit finance-risico’s. Reuters meldde ook dat dit nog steeds een van de gevoeligste punten in het verdere debat is.

Ook DeFi krijgt in de nieuwe tekst een veel concretere plek. De samenvatting zegt dat de wet definieert wanneer een DeFi trading protocol als “non-decentralized” geldt, met nadruk op controle, discretie of de mogelijkheid om protocoloperaties te wijzigen of te censureren. Voor zulke niet-gedecentraliseerde protocollen blijven bestaande securities intermediary-regels gelden, en waar registratie onder de Exchange Act nodig is kunnen ook bestaande Bank Secrecy Act-verplichtingen in beeld komen.

Dat is een belangrijk onderscheid. De Senaat probeert hier niet alle DeFi over één kam te scheren, maar zet wel een duidelijke grens: hoe meer echte controle of ingrijpmacht er achter een protocol zit, hoe moeilijker het wordt om je nog achter “decentralisatie” te verschuilen. Die conclusie volgt logisch uit de commissie-uitleg over non-decentralized protocols.

Tegelijk zitten er ook duidelijke pro-crypto passages in de tekst. Titel VI van de commissie-samenvatting zegt dat softwareontwikkelaars en netwerkdeelnemers in decentralized finance beschermd worden tegen federale en staatsrechtelijke effectenregels voor activiteiten die alleen draaien om softwareontwikkeling, het verwerken van netwerktransacties of het leveren van rekenwerk aan distributed ledgers.

In de volledige tekst staat daarnaast dat geen enkel distributed ledger system of software code zelf in eigen naam hoeft te registreren en dat de lancering of werking van een distributed ledger niet mag worden verboden via deze bepaling. Ook self-custody krijgt een eigen beschermingslaag.

De samenvatting noemt expliciet de Keep Your Coins Act en zegt dat federale instanties het gebruik van self-hosted wallets niet mogen verbieden, beperken of aantasten. In de volledige tekst staat dat een federale instantie de mogelijkheid van een covered user om digitale activa zelf te bewaren via een self-hosted wallet niet mag verbieden of belemmeren, terwijl bestaande bevoegdheden rond witwassen, sancties en terrorismefinanciering overeind blijven.

De stap van deze week is groot, maar niet beslissend. De House-versie van de CLARITY Act werd al in juli 2025 aangenomen, maar Reuters schreef dat de Senaat uiteindelijk steun van minstens zeven Democraten nodig heeft om de wet verder te krijgen. Bovendien loopt de tijd: als de Senaat het voorstel niet in 2026 doorzet, haalt het het Witte Huis niet meer binnen deze congrescyclus.

Toch is de nieuwe tekst wél belangrijk. Voor het eerst ligt er nu een scherpere senaatsversie waarin marktstructuur, stablecoin-yield, AML, DeFi, softwareontwikkeling en self-custody tegelijk in één politiek pakket zijn gegoten. Daardoor kunnen marktpartijen eindelijk beter zien waar de echte grenslijnen komen te liggen — en welke onderdelen nog op het laatste moment kunnen sneuvelen.

Voor bitcoin, ethereum, stablecoin-uitgevers, exchanges en DeFi-projecten zit de relevantie dus niet alleen in de uitkomst, maar ook in de richting. Washington beweegt zichtbaar weg van losse handhaving achteraf en naar een geschreven marktstructuur. Alleen wordt nu ook duidelijk wat daarvoor de prijs kan zijn: strengere witwasregels, minder ruimte voor stablecoin-rente en een hardere toets op wat nog echt gedecentraliseerd is.