Bitcoin maakt nalatenschap harder dan een vergeten social media-account. Zonder wachtwoord, device of seed phrase kan vermogen simpelweg verdwijnen.
Kamerlid Barbara Kathmann wil daarom meer aandacht voor digitale nalatenschap. Den Haag kijkt daarmee ineens naar een probleem dat crypto al jaren kent.
Een bankrekening heeft procedures. Een wallet zonder toegang heeft vooral stilte.
Kathmann wil een landelijke campagne
Kathmann wil dat het kabinet een grote campagne start over digitale nalatenschap. Ook moeten cursussen digitale vaardigheden dit onderwerp standaard behandelen.
Volgens
de berichtgeving van NOS over wachtwoorden en crypto na overlijden wil zij haar ideeën vandaag bespreken in een debat. Volgende week moet een concreet voorstel volgen.
De reden is simpel. Te veel mensen regelen niets.
Volgens de campagne
Data na de Dood heeft 85% van de Nederlanders de digitale nalatenschap niet op orde.
Crypto maakt het probleem direct financieel
Bij foto’s, mails en berichten gaat het vaak om emotionele waarde. Bij crypto komt daar harde financiële schade bij.
Een wallet vraagt geen overlijdensakte. Een hardware wallet opent niet omdat een notaris dat vraagt.
Wie de toegang niet heeft, komt niet bij de munten. Dat geldt voor
bitcoin, ether en andere cryptoactiva.
Voor nabestaanden is dat wrang. Zij weten soms dat er bezit is, maar kunnen er niets mee.
Digitale nalatenschap is breder dan social media
Het debat gaat niet alleen over Facebook, Instagram of cloudfoto’s. Het gaat ook over telefoons, mail, wachtwoordmanagers, abonnementen en beleggingsaccounts.
De Alliantie Digitaal Samenleven biedt met
Data na de Dood een stappenplan om die nalatenschap vast te leggen. Daarin staan onder meer accounts, apparaten en toegang centraal.
Dat klinkt administratief. In de praktijk is het vaak intiem.
Nabestaanden kunnen moeten nadenken over Face ID, vingerafdrukken of onbekende wachtwoorden. Dat gebeurt juist tijdens rouw.
Platforms maken het nodeloos moeilijk
Josanne Ganzevles van de Alliantie Digitaal Samenleven wil verder kijken dan bewustwording. Zij pleit voor duidelijkere keuzes bij platforms.
Nu verschilt de aanpak per dienst. Sommige platforms bieden een herdenkingsstatus, andere vooral verwijderprocedures.
Dat is voor gebruikers al onduidelijk. Voor nabestaanden wordt het nog zwaarder.
Bij crypto is de situatie vaak nog scherper. Zelfbeheer geeft vrijheid, maar schuift ook verantwoordelijkheid naar de eigenaar.
De seed phrase hoort niet in een lade
Crypto-eigenaren moeten hier nuchter naar kijken. Een seed phrase op een briefje in huis is riskant.
Maar niets vastleggen is nog riskanter. Dan kan bezit na overlijden buiten bereik blijven.
Een praktische route is een wachtwoordmanager, een noodtoegang, een notaris of een goed beschreven stappenplan. De inhoud hoeft niet overal zichtbaar te zijn.
Wel moet duidelijk zijn waar toegang bestaat, wie mag handelen en welke wensen gelden.
Den Haag ontdekt een oud cryptoprobleem
Voor crypto is dit debat laat, maar nuttig. Zelfbeheer is alleen sterk als overdracht ook is geregeld.
Een wallet zonder plan is geen vrijheid. Het is een gesloten kluis zonder sleutel.
Kathmann zet digitale nalatenschap nu politiek op de kaart. Voor de cryptosector is dat geen bijzaak.
Het gaat om de vraag wie na je dood nog bij je waarde kan. En misschien nog harder: of iemand überhaupt weet dat die waarde bestaat.