Cardano Foundation zet Europese regelduidelijkheid centraal met DARTE Paris 2.0

De Cardano Foundation heeft DARTE Paris 2.0 gepubliceerd, een rapport over de praktische toepassing van Europese cryptoregels. De boodschap is duidelijk: Europa heeft inmiddels regels genoeg, maar mist volgens de Foundation vooral consistente uitleg wanneer die regels botsen met nieuwe blockchainrealiteit.

Daarmee schuift Cardano een thema naar voren dat in 2026 steeds belangrijker wordt. De Europese cryptosector vraagt niet meer alleen om nieuwe wetgeving, maar vooral om voorspelbaarheid in de manier waarop bestaande regels worden uitgelegd.

DARTE staat voor Digital Assets Regulation and Token Economy. De Parijse editie komt voort uit een rondetafelgesprek met beleidsmakers, toezichthouders, juristen en marktpartijen.

Volgens BlackVogel vond de Paris 2.0-sessie plaats op 14 april 2026 bij BNY in Parijs. De bijeenkomst werd georganiseerd in samenwerking met onder meer Asensi Abogados, de Cardano Foundation en Notabene.

De onderwerpen waren breed, maar draaiden allemaal om hetzelfde probleem: hoe passen Europese regels op digitale activa die zich snel blijven ontwikkelen?

Op de agenda stonden onder meer liquid staking tokens, verplichtingen rond MiCA, PSD3 en PSR voor betalingsdiensten met e-money tokens, stablecoin-uitgifte over meerdere landen en de regulatoire behandeling van self-hosted wallets in de EU.

Dat maakt DARTE Paris 2.0 geen los opiniestuk over crypto, maar een poging om de frictie tussen wetstekst en praktijk zichtbaar te maken.

CEO Frederik Gregaard zette die boodschap nadrukkelijk centraal bij de publicatie. Volgens de Cardano Foundation opende hij de Parijse rondetafel met kritiek op het idee dat meer regeltekst automatisch voor meer duidelijkheid zorgt.

Europa heeft inmiddels regels, stelde de Foundation. Wat ontbreekt, is consistente interpretatie wanneer die regels worden toegepast op nieuwe technologische realiteiten.

Dat is een belangrijke nuance. De grote Europese cryptowet MiCA is inmiddels volledig van toepassing, terwijl DORA sinds januari 2025 geldt voor digitale operationele weerbaarheid binnen de financiële sector.

De discussie verschuift daardoor van “komen er regels?” naar “hoe worden die regels toegepast?”.

Voor cryptobedrijven is dat geen academisch verschil. Het bepaalt hoe toezichthouders tokens classificeren, hoe stablecoins mogen worden aangeboden, welke rol walletproviders krijgen en welke eisen gelden voor operationele risico’s, uitbesteding en compliance.

Juist daarom is DARTE Paris 2.0 nu relevant. Europese cryptobedrijven werken in een markt waarin regels steeds concreter worden, maar waarin nationale interpretaties nog kunnen verschillen.

MiCA moet op papier zorgen voor een uniform Europees kader voor crypto-assets. In de praktijk blijft de toepassing afhankelijk van toezichthouders, technische details en productstructuren.

DORA voegt daar een tweede laag aan toe. Financiële partijen moeten aantonen dat hun digitale systemen weerbaar zijn tegen verstoringen, cyberincidenten en uitval.

Daarbovenop komt de strengere Europese anti-witwasaanpak, inclusief vragen rond self-hosted wallets en de manier waarop transacties tussen gereguleerde partijen en gebruikers buiten platformen worden behandeld.

Voor bedrijven die met digitale activa bouwen, gaat het daardoor niet alleen om juridische naleving. Het gaat ook om productontwerp, markttoegang en investeringszekerheid.

Een onduidelijke uitleg kan betekenen dat een product in het ene land haalbaar lijkt, maar in een ander land veel lastiger wordt.

Voor de Cardano Foundation is de publicatie ook strategisch. De organisatie positioneert zich niet alleen als ondersteuner van een blockchain-ecosysteem, maar ook als gesprekspartner in het Europese beleidsdebat.

Dat past bij een bredere verschuiving in crypto. De volgende groeifase voor publieke blockchains draait minder om grote beloften en meer om de vraag welke infrastructuur binnen bestaande regels kan werken.

Cardano probeert zich in dat speelveld neer te zetten als publieke infrastructuur die geschikt is voor institutioneel gebruik, compliance en controleerbare processen.

DARTE Paris 2.0 verandert zelf geen wet. Het rapport heeft geen formele juridische kracht en bepaalt niet hoe Europese toezichthouders moeten handelen.

Maar het wijst wel op een probleem dat voor de sector steeds urgenter wordt: regels zijn pas bruikbaar als bedrijven redelijk kunnen voorspellen hoe ze worden toegepast.

De kern van DARTE Paris 2.0 is daarom niet dat Europa opnieuw vanaf nul moet beginnen. De kern is dat bestaande regels eenduidiger moeten worden toegepast.

Voor Cardano is dat een logisch terrein om zich op te profileren. Wie publieke blockchaininfrastructuur wil laten landen bij bedrijven, overheden en financiële instellingen, moet niet alleen technologie leveren. Er moet ook vertrouwen zijn dat die technologie past binnen het juridische kader.

Daar zit de bredere betekenis van dit rapport. Cardano Foundation gebruikt DARTE Paris 2.0 om duidelijk te maken dat Europese crypto-adoptie niet alleen afhangt van innovatie, maar ook van interpretatie.

In een markt met MiCA, DORA en strengere AML-regels wordt voorspelbaarheid misschien wel net zo belangrijk als snelheid.

Dat is minder spectaculair dan een nieuwe productlancering, maar voor de toekomst van crypto in Europa waarschijnlijk veel belangrijker.