IMF ziet stablecoins als stressmeter die valutapaniek kan voeden
Dollarstablecoins zoals USDT kunnen verborgen valutastress publiek maken. Dat helpt burgers soms, maar kan volgens een nieuw IMF-paper ook een gezamenlijke vlucht naar dollars versnellen.
Die spanning staat centraal in het IMF Working Paper “Stablecoins and Fragility in Fixed Exchange Rate Regimes”. Het paper verscheen op 10 juli en is geschreven door Brandon Joel Tan.
Belangrijk detail: IMF Working Papers zijn onderzoek in uitvoering. De conclusies zijn van de auteur en vormen niet automatisch het standpunt van het IMF-bestuur of IMF-management.
Stablecoins maken dollarschaarste zichtbaar
In landen met een vaste of streng beheerde wisselkoers is de officiële koers vaak niet de echte straatprijs. Burgers kunnen op papier dollars kopen tegen één koers, maar in de praktijk krijgen zij te maken met wachttijden, limieten of informele prijzen.
Dan ontstaat een parallelle valutamarkt. Die markt is rommelig. De ene handelaar heeft dollars, de andere niet. De ene prijs is uitvoerbaar, de andere alleen een bordje aan de muur.
Stablecoins veranderen dat. Een dollarstablecoin is een token dat de waarde van de dollar probeert te volgen. Wie USDT in lokale valuta koopt, maakt daarmee een digitale parallelkoers zichtbaar.
Het IMF-paper noemt stablecoins daarom niet alleen een toegangstechnologie. Het zijn ook informatietechnologieën. Ze maken het makkelijker om dollarwaarde te kopen én tonen waar de markt de echte prijs ziet.
Meer informatie is niet altijd rustgevend
Normaal klinkt transparantie als winst. In rustige markten is dat ook vaak zo.
Huishoudens en bedrijven kunnen goedkoper bescherming zoeken tegen valutarisico. Ze hoeven minder te leunen op dure cashhandelaren of besloten netwerken. De prijs geeft sneller aan waar spanning zit.
Maar bij zware valutadruk draait het effect. Als iedereen dezelfde stablecoinpremie ziet oplopen, ontstaat één publiek waarschuwingsbord. Dat kan gedrag gelijk trekken.
Het paper spreekt niet over een gewone bankrun. Het gaat om een bredere vlucht naar buitenlandse valuta. Mensen zien dezelfde prijs, trekken dezelfde conclusie en bewegen tegelijk richting dollarachtige assets.
Stablecoins maken de schaduwprijs van dollars zichtbaar. In een zwak valutaregime kan dat tegelijk nuttig en gevaarlijk zijn.
Daar zit de kern. De stablecoinprijs meet stress. Maar die meting kan de stress ook voeden.
Simulatie laat hoger crisisrisico zien
De cijfers in het paper zijn geen landenraming. Het is een modelmatige simulatie. Toch laten ze scherp zien waar het risico zit.
Bij oplopende wisselkoersspanning stijgt de vraag naar buitenlandse valuta in alle scenario’s. Stablecoins nemen dan een groter deel van die vraag voor hun rekening. Daardoor wordt de stablecoinmarkt dieper en wordt de publieke prijs informatiever.
In de simulatie is de gemiddelde crisisblootstelling 3,9% in een economie met alleen contante parallelmarkten. In een economie waar stablecoins alleen goedkopere toegang geven, stijgt dat naar 4,8%.
In de volledige stablecoineconomie loopt het cijfer op naar 7,4%. Daar telt ook het publieke prijssignaal mee.
Bij de hoogste stresswaarde in de simulatie wordt het verschil harder. De crisisblootstelling komt dan uit op 4,8% in de cash-only variant, 7,0% in de access-only variant en 12,9% in de volledige stablecoinvariant.
De boodschap is niet dat stablecoins automatisch slecht zijn. De boodschap is venijniger: hetzelfde instrument helpt in normale tijden en kan schade vergroten wanneer het valutaregime al kraakt.
Welvaart kantelt na een grens
Het paper kijkt ook naar welvaart. Bij lage valutaspanning is het totale effect positief. In de simulatie piekt dat voordeel rond 1,2% consumptie-equivalente welvaart.
Daarna zakt het voordeel snel. Rond een misalignmentwaarde van ongeveer 0,59 slaat het effect om. Bij de hoogste waarde in de simulatie komt het totale effect uit op min 6,3%.
Misalignment betekent hier de kloof tussen de officiële koers en de echte schaduwprijs van buitenlandse valuta. Hoe groter die kloof, hoe zwakker het verhaal achter de vaste koers.
Dat maakt stablecoins tot een soort macrofoon voor valutastress. Bij lichte ruis hoor je beter wat er gebeurt. Bij paniek hoort iedereen tegelijk hetzelfde alarm.
Bolivia toont hoe USDT een parallelkoers wordt
Bolivia dient in het paper als voorbeeld. Het land hield lang een vaste wisselkoers tegenover de dollar aan, terwijl dollartoegang steeds moeilijker werd.
Na het opheffen van beperkingen op virtuele-activatransacties in juni 2024 groeide de activiteit snel. Volgens het paper meldde de Boliviaanse centrale bank dat transacties met virtuele activa in het financiële systeem tussen juli 2024 en mei 2025 twaalf keer zo groot werden.
Daarna werd de USDT/BOB-prijs een publieke referentie voor de parallelle dollarprijs. Niet alleen voor handelaren. Ook bredere prijszetting begon zich daarop te richten.
Dat laat zien waarom crypto-exchanges en peer-to-peerhandel in zwakke valutaregimes meer zijn dan cryptokanalen. Ze kunnen de plek worden waar burgers de echte dollarkoers aflezen.
Voor landen met diepe vrije valutamarkten werkt dat anders. In de eurozone is USDT vooral een digitaal dollarinstrument. In landen met dollarschaarste kan dezelfde token een thermometer voor vertrouwen in de lokale munt worden.
Europa leest dit via MiCA
Voor Nederland en België is de directe valutastress uit het paper beperkt. Beide landen zitten in de eurozone. Er is geen lokale munt die via rantsoenering tegen de dollar moet worden verdedigd.
Toch raakt het paper Europa. De discussie over dollarstablecoins gaat hier niet alleen over crypto, maar ook over toezicht, geldstromen en de rol van de euro.
De Europese Commissie vroeg op 20 mei feedback op de werking van het Europese cryptokader. Die consultatie over MiCA kijkt of de regels nog passen bij de markt en internationale ontwikkelingen.
MiCA bevat aparte regels voor asset-referenced tokens en e-money tokens. ESMA omschrijft het kader als uniforme EU-regels voor crypto-activa, met regels rond transparantie, openbaarmaking, autorisatie en toezicht.
Dat klinkt droog. Maar het IMF-paper maakt duidelijk waarom die regels verder gaan dan consumentenbescherming. Stablecoins kunnen in sommige landen macrodata worden.
Stablecoinvolume is niet altijd adoptie
Voor beleggers is dit de harde les. Meer stablecoinvolume betekent niet automatisch gezonde crypto-adoptie.
Het kan ook wijzen op dollarschaarste. Of op wantrouwen in een lokale munt. Of op huishoudens die hun koopkracht proberen weg te halen uit een zwak regime.
Dat maakt stablecoindata bruikbaar voor meer dan handelsanalyse. Het kan een vroeg signaal zijn van stress buiten de cryptomarkt.
Ook voor blockchain-bedrijven is dat ongemakkelijk. Een product dat wordt verkocht als sneller betaalmiddel kan in een kwetsbare economie een route naar valutavlucht worden.
De technologie blijft dezelfde. De macro-omgeving bepaalt de uitkomst.
Toezicht moet schakelen per marktfase
Het IMF-paper pleit niet voor een algemeen verbod. De auteur stuurt juist op een aanpak die meebeweegt met de staat van de markt.
In normale tijden kan goedkope toegang nuttig zijn. Bij grote, speculatieve of run-achtige stromen kunnen tijdelijke en gerichte fricties nodig zijn.
Dat lost het onderliggende probleem niet op. Een zwakke vaste koers, dollarschaarste en gebrek aan geloofwaardigheid vragen om macrobeleid. Stablecoinregels kunnen dat niet vervangen.
Maar ze kunnen wel voorkomen dat één publieke tokenprijs de hele markt tegelijk dezelfde vluchtweg laat zien.
Stablecoins zijn daarmee geen simpele held of schurk. Ze zijn een spiegel. In rustige tijden maakt die spiegel de markt duidelijker. In gespannen tijden kan iedereen tegelijk zien hoe dicht de barst al bij het breekpunt zit.
Stop met te veel betalen voor je crypto. Bij de Amsterdamse exchange Finst handel je tegen de laagste tarieven van Nederland, zonder verborgen kosten.
👀 Bekijk Finst nu ›Let op: Beleggen in crypto brengt risico’s met zich mee. Handel alleen met geld dat u kunt missen.
Ga verder met lezen
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten
Lees ook
Populair Nieuws
Loading
