De Amerikaanse cryptosector krijgt opnieuw geen schone routekaart. De
CLARITY Act leeft nog, maar de Senaat schuift haar opnieuw naar een krapper tijdvak.
Dat is geen inhoudelijke nederlaag. Het is een politiek probleem dat snel groter wordt.
Volgens
Congress.gov is H.R.3633, de Digital Asset Market Clarity Act of 2025, al door het Huis aangenomen. De Senaat heeft nog geen definitieve tekst goedgekeurd.
Voor
Bitcoin, stablecoins, exchanges en tokenuitgevers blijft daarmee de oude Amerikaanse mist hangen: wie is waar precies de baas?
Uitstel klinkt klein, timing is groot
Washington kan een wet na het zomerreces opnieuw oppakken. Op papier is dat geen ramp.
In de praktijk werkt het anders.
Na het reces schuift de aandacht richting de tussentijdse verkiezingen. Grote financiële regels worden dan moeilijker, zeker wanneer de details nog niet zijn opgelost.
De Senaat moet bovendien niet alleen stemmen. Eventuele verschillen met de Huisversie moeten daarna nog worden gladgestreken. Pas daarna kan de tekst naar de president.
Elke verloren week maakt dat pad smaller.
Rusland-sancties pakken de vloer
De CLARITY Act wordt niet weggedrukt door één cryptodetail. Ze botst met hardere geopolitiek.
De Senaat richt zich deze week op een omvangrijk Rusland-sanctiepakket. Dat dossier heeft brede steun en directe politieke lading.
Voor Senaatsleiders is dat makkelijker te verdedigen dan een complexe
cryptowet waar banken, exchanges, toezichthouders en Democraten nog over botsen.
Dat is de les voor de markt. Crypto heeft lobbykracht, maar geen vaste voorrang.
Wanneer oorlog, sancties, begroting of verkiezingen op tafel liggen, kan digitale activa snel van de agenda glijden.
Wat CLARITY moet regelen
De kern van de CLARITY Act is de machtsverdeling tussen de SEC en CFTC.
Jarenlang trokken beide toezichthouders aan digitale activa. De SEC keek vooral door de bril van effectenrecht. De CFTC wilde meer ruimte rond digitale commodities en spotmarkten.
De
Senate Banking Committee zegt dat de CLARITY Act duidelijke regels voor digitale activa moet vastleggen. De
Senate Agriculture Committee schoof daarnaast een kader door dat de CFTC nieuwe macht geeft over digitale commodities.
Dat moet voorkomen dat bedrijven pas na een rechtszaak weten onder welke regels zij vallen.
Voor exchanges, brokers en handelaren is dat geen academische vraag. Het bepaalt welke vergunning nodig is, welke klantregels gelden en welke producten kunnen worden aangeboden.
Stablecoinbeloningen blijven gevoelig
Een van de scherpste conflicten draait om beloningen op stablecoins.
De Senate Banking-uitleg over de tekst zegt dat passieve, depositolijkende rente of yield op payment stablecoin-saldi voor Amerikaanse klanten wordt verboden. Bepaalde transactiegebonden voordelen blijven wel mogelijk onder gezamenlijke regels van toezichthouders.
Banken willen geen digitale dollarrekening die geld wegtrekt uit deposito’s. Cryptobedrijven willen geen regel die bankmodellen afschermt tegen concurrentie.
Daar zit de politieke lont.
Voor stablecoins is dit belangrijker dan het klinkt. De vraag is niet alleen of digitale dollars mogen bestaan. De vraag is ook of gebruikers er rendement of voordelen mee mogen krijgen.
DeFi krijgt geen simpele vrijstelling
Ook DeFi blijft in de gevarenzone.
De wet probeert onderscheid te maken tussen echte decentralisatie en platforms met controlepunten. Een protocol dat gebruikers kan blokkeren of speciale beheerrechten heeft, kan nog steeds als tussenpartij worden behandeld.
Dat raakt teams die zichzelf graag “decentralized” noemen, maar in de praktijk admin keys, front-endcontrole of speciale toegangsrechten behouden.
Voor DeFi is dat de pijnlijke lijn. Code alleen maakt een dienst niet automatisch vrij van toezicht.
De Amerikaanse discussie draait dus niet alleen om tokens. Ze draait om macht over systemen.
De markt vraagt om duidelijkheid. Washington levert voorlopig vooral procedure.
Dat is precies waarom de vertraging zwaarder weegt dan één gemiste stemweek.
Democratische bezwaren zijn niet weg
De politieke ruzie is nog niet opgelost. Democraten blijven onder meer vragen stellen over ethiek, handhaving en bescherming van beleggers.
Senator Elizabeth Warren stelde dat de nieuwe tekst volgens haar grote mazen laat rond politieke belangen en dat het ministerie van Justitie te veel bepaalt bij handhaving.
Dat standpunt hoeft de wet niet te doden. Het maakt de rekensom wel moeilijker.
Voor een groot wetsvoorstel is brede steun nodig. Als Democraten het gevoel houden dat ethiek en handhaving onvoldoende dichtgetimmerd zijn, blijft elk vloerproces kwetsbaar.
Meer tijd kan helpen. Meer tijd kan ook nieuwe bezwaren geven.
Waarom beleggers het risico kunnen missen
De CLARITY Act is geen rentebesluit. Ze zet de
Bitcoin-koers niet direct om 20.00 uur in beweging.
Toch kan uitstel zwaar wegen.
Zonder helder Amerikaans kader blijven bedrijven afhankelijk van interpretaties, rechtszaken en toezichthouderbrieven. Dat verhoogt kosten en remt nieuwe producten.
Institutionele partijen kunnen tokenisatieprojecten, custodydiensten of handelsproducten uitstellen totdat de regels harder zijn.
Dat werkt traag. Geen candle van 10%. Wel minder snelheid in productbouw, minder zekerheid voor kapitaalallocatie en meer juridische marge.
De markt kijkt vaak alleen of de wet uiteindelijk wordt aangenomen. De kalender is net zo belangrijk.
Europa heeft minder mist
Europa is hier verder, hoe rommelig de uitvoering soms ook voelt.
MiCA is sinds eind 2024 van toepassing. ESMA beschrijft dat bestaande cryptodienstverleners onder overgangsregels tot uiterlijk 1 juli 2026 mochten doorgaan, of tot zij een vergunning kregen of geweigerd werden.
Na die datum moeten aanbieders zonder CASP-vergunning hun diensten stoppen of afbouwen.
Dat maakt Europa niet perfect. Maar het geeft bedrijven wel een duidelijker vergunningpad.
Nederlandse en Belgische gebruikers zien dat nu al bij exchanges, stablecoins en appbeschikbaarheid. Regels worden tastbaar aan de poort.
CLARITY leeft, maar het raam sluit
De CLARITY Act is niet dood. De Huisversie ligt er. Senaatscommissies hebben tekstwerk gedaan. De sector blijft druk zetten.
Maar de ruimte voor optimisme krimpt.
Eerst bleef discussie hangen rond stablecoinbeloningen en ethiek. Daarna werd het pre-recesvenster onzeker. Nu krijgen sancties en andere politieke dossiers de vloer.
Dat is de echte dreiging. Niet dat Washington plotseling stopt met praten over crypto.
De dreiging is dat een wet met genoeg steun toch blijft hangen door timing, conflictdetails en een Senaatsagenda waar crypto nooit bovenaan staat.
Voor de markt is dat minder spectaculair dan een koersval. Maar soms is vertraging de duurste vorm van onzekerheid.