Solana heeft een open-source programma gelanceerd waarmee een effect en de betaling ervoor in één transactie kunnen worden afgewikkeld.
JPMorgan hielp de eisen van institutionele settlement in kaart brengen, maar bouwde of keurde het systeem niet goed.
Het nieuwe
Solana DvP richt zich op banken, custodians, exchanges en andere financiële partijen die getokeniseerde activa willen verplaatsen.
De inzet verschuift daarmee van alleen activa op een blockchain zetten naar een moeilijkere vraag: hoe wisselen grote partijen die activa veilig tegen geld uit?
Betaling en effect gaan samen over
DvP staat voor delivery-versus-payment.
Het principe voorkomt dat een koper betaalt terwijl het effect niet wordt geleverd, of andersom.
Solana DvP plaatst beide onderdelen in één atomische transactie. De asset en de betaling worden beide uitgevoerd, of geen van beide gaat door.
Daarvoor gebruikt het programma twee afzonderlijke escrowrekeningen.
De verkoper stort het effect in de ene escrow. De koper stort de betaalasset in de andere. Een vooraf aangewezen settlementpartij kan daarna beide zijden gelijktijdig laten afwikkelen.
Volgens de Solana Foundation kan de finaliteit daarmee in seconden worden bereikt.
JPMorgan leverde kennis, geen goedkeuring
De naam JPMorgan geeft de lancering direct gewicht.
Maar de precieze rol van de bank is veel smaller dan een samenwerking waarbij JPMorgan het systeem zelf bouwt of gebruikt.
JPMorgan gaf de Solana Foundation input over bestaande settlementprocessen en eisen van institutionele marktpartijen. Rhodel D'Souza, Head of Markets Digital Assets bij JPMorgan, noemt een gedeelde open DvP-standaard belangrijk voor partijen die tokenized markten op grotere schaal willen gebruiken.
De Solana Foundation zet daar zelf een opvallend uitgebreide disclaimer onder.
JPMorgan heeft Solana DvP niet ontworpen, ontwikkeld, geëxploiteerd, goedgekeurd, gecertificeerd, gegarandeerd of onderschreven.
Een betere formulering is daarom “ontwikkeld met input van JPMorgan”.
Niet: “JPMorgan bouwt settlement op Solana.”
Eén programma moet maatwerk vervangen
Volgens Solana gebruiken institutionele on-chaintransacties nu vaak speciaal gebouwde smart contracts.
Dat werkt voor een pilot.
Het wordt lastiger wanneer iedere bank, effectenuitgifte of transactie een eigen technische constructie nodig heeft.
Solana DvP probeert daarom één herbruikbaar programma te bieden dat verschillende partijen kunnen inzetten. Het programma is uitgebracht onder de MIT-licentie en de broncode staat openbaar op GitHub.
Iedere DvP bevat onder meer de twee partijen, beide tokens, de bedragen, een uiterste settlementtijd en de aangewezen settlement authority.
Die settlementpartij kan bijvoorbeeld een bank, custodian of exchange zijn.
Gereguleerde tokens krijgen extra controles
Het programma ondersteunt zowel gewone SPL-tokens als Token-2022.
Dat laatste maakt functies mogelijk die voor gereguleerde financiële producten relevant kunnen zijn.
Solana noemt onder meer transfer hooks, het pauzeren van tokens en permanente gedelegeerde bevoegdheden.
Een uitgever kan zulke functies bijvoorbeeld gebruiken om overdrachten aan aanvullende voorwaarden te onderwerpen.
De daadwerkelijke naleving van effectenregels volgt daar niet automatisch uit.
Solana waarschuwt zelf dat het gebruik van het programma niet betekent dat een financieel product juridisch is goedgekeurd of aan alle toepasselijke regels voldoet.
Technische mogelijkheden en juridische toestemming blijven twee afzonderlijke zaken.
Partijen kunnen hun geld terughalen vóór settlement
De GitHub-code laat ook zien dat de constructie verder gaat dan alleen “beide tokens tegelijk versturen”.
Beide partijen kunnen hun eigen gestorte bezit vóór settlement terughalen. De settlementpartij kan een transactie annuleren en beide zijden terugsturen. Een van de twee handelspartijen kan de deal eveneens afwijzen.
Daarnaast bevat het programma een vervaldatum.
Na die deadline kan de transactie niet meer worden gesetteld. Ook kan een vroegste settlementmoment worden ingesteld.
Dat soort voorwaarden is belangrijk wanneer een blockchaintransactie onderdeel wordt van een grotere effectenhandel die buiten de keten is afgesproken.
Open aanmaak betekent niet automatisch een geldige deal
Er zit ook een interessante beperking in het ontwerp.
Het aanmaken van een DvP-record is permissionless. Volgens de technische documentatie kan in principe iemand een record creëren waarin twee andere partijen worden genoemd.
Zo'n on-chainrecord vormt daarom geen bewijs dat beide partijen met de transactie hebben ingestemd.
Voordat geld wordt gestort, moeten gebruikers de opgeslagen voorwaarden controleren.
Denk aan bedragen, tegenpartij, settlementadres, deadline en de partij die de uiteindelijke afwikkeling mag uitvoeren.
Voor institutionele gebruikers blijft dus een proces buiten de blockchain nodig waarin partijen daadwerkelijk overeenstemming bereiken en identiteiten worden gecontroleerd.
De blockchain voert daarna de afgesproken levering uit.
Externe audits voltooid, maar bredere productierol volgt nog
De status van Solana DvP vraagt eveneens precisie.
De Solana Foundation zegt dat het programma externe beveiligingsaudits heeft doorlopen en klaar is voor gebruik met echt geld.
Tegelijk zoekt de organisatie nog designpartners en vroege deelnemers voorafgaand aan de production release.
Het systeem is dus verder dan een theoretisch ontwerp.
Maar de aankondiging bewijst nog niet dat banken het programma al voor grote effectenstromen gebruiken.
De volgende stap is juist om instellingen te vinden die de standaard in echte processen opnemen.
Privacy ontbreekt voorlopig nog
Voor banken blijft bovendien één eigenschap belangrijk: vertrouwelijkheid.
Een openbare
blockchain is standaard veel transparanter dan de systemen waarin institutionele effectenhandel nu plaatsvindt.
Solana zegt daarom privacy aan het DvP-programma te willen toevoegen, zodat transactiedetails later vertrouwelijk kunnen worden afgehandeld.
Die functionaliteit wordt als toekomstplan genoemd.
Ze maakt dus nog geen onderdeel uit van de huidige volledige propositie.
Dat kan belangrijk worden voor handelaren die niet willen dat posities, prijzen of tegenpartijen publiek zichtbaar zijn.
Tokenisatie krijgt een settlementprobleem
De lancering raakt daarmee een bredere verschuiving.
Een aandeel, obligatie of fonds tokenizen is één stap.
Een markt bouwen waarin grote partijen die tokens veilig tegen geld kunnen uitwisselen is iets anders.
Daar verschijnen dezelfde vragen die traditionele financiële markten al jaren oplossen.
Wanneer is een transactie definitief?
Wie mag de afwikkeling uitvoeren?
Wat gebeurt er wanneer één partij zich terugtrekt?
En hoe voorkom je dat de betaling aankomt terwijl het effect achterblijft?
Solana DvP probeert vooral dat laatste probleem technisch vast te leggen.
JPMorgan-input is nog geen JPMorgan-adoptie
Voor Solana is de betrokkenheid van JPMorgan waardevol omdat de Foundation haar ontwerp kon toetsen aan eisen uit traditionele effectenmarkten.
Maar de echte test begint pas na deze lancering.
Welke banken gebruiken het programma?
Welke tokenized effecten worden ermee gesetteld?
Hoeveel waarde beweegt erdoorheen?
En wordt de toekomstige privacylaag voldoende voor institutionele handel?
Tot die cijfers verschijnen, is Solana DvP vooral een nieuwe open settlementlaag met institutionele input.
De strijd rond tokenisatie verschuift daarmee wel duidelijk.
Het gaat niet meer alleen om welke blockchain financiële activa kan uitgeven.
Steeds belangrijker wordt welk netwerk ook de regels en techniek levert waarmee twee grote partijen die activa zonder leveringsrisico van eigenaar kunnen laten wisselen.