Brad Garlinghouse probeerde het eind april nog eens
glashelder te zeggen door te stellen dat "alle wegen terug naar
XRP leiden". Hij noemde de munt opnieuw de “North Star” van het bedrijf. Maar precies daar begon de nieuwe irritatie.
Want een deel van de XRP-community neemt steeds minder genoegen met dat soort zinnen alleen. Kort daarna riep cryptofiguur Bitlord
Ripple publiekelijk op tot een XRP-buyback van $100 miljoen, “in good faith”.
De oude frustratie is terug
De kern van de kritiek is niet nieuw. Ripple zegt al jaren dat XRP een centrale rol speelt in zijn bredere strategie. Op de officiële XRP-pagina schrijft het bedrijf ook dat zijn producten XRPL, XRP, RLUSD en andere digitale activa gebruiken, terwijl Ripple zelf tegelijk een grote houder van XRP blijft.
En precies daar wringt het voor critici. Want zolang Ripple zelf zo diep in de tokenstructuur zit, blijft elke discussie over escrow, distributie en verkoopdruk meteen een koersdiscussie. In het laatste officiële XRP Markets Report meldde Ripple op 31 maart 2025 ruim 4,56 miljard XRP direct in bezit te hebben en nog eens 37,13 miljard XRP in escrow.
Waarom een buyback zo gevoelig ligt
Voor veel holders zou een buyback niet alleen financieel tellen, maar vooral symbolisch. Het zou laten zien dat Ripple niet alleen praat over XRP, maar er ook eigen kapitaal achter zet.
Dit idee leeft al langer in de community, juist omdat Ripple maandelijks XRP uit escrow vrij krijgt en het ongebruikte deel weer terug in escrow plaatst. Die systematiek moet voor voorspelbaarheid zorgen, maar voedt tegelijk al jaren het debat over structurele verkoopdruk.
Daarmee gaat deze discussie niet alleen over prijs. Het gaat over alignment. Staan Ripple en de gewone XRP-holder echt aan dezelfde kant, of profiteren bedrijf en token uiteindelijk niet op dezelfde manier van succes?
Het contrast maakt dit verhaal groter
Wat de irritatie nu extra voedt, is dat Ripple eerder dit jaar volgens Bloomberg een aandeleninkoop van maximaal $750 miljoen heeft opgestart tegen een waardering van ongeveer $50 miljard. Reuters nam dat bericht over. En dat contrast springt meteen in het oog.
Geen officiële XRP-buyback. Wel een buyback van eigen aandelen. Voor de community voelt dat al snel als: Ripple koopt zichzelf wel terug, maar niet de token waar het bedrijf publiekelijk zo sterk op leunt. Dat is een interpretatie van de ontstane discussie op X, maar wel precies de reden waarom de roep om een XRP-inkoop nu harder klinkt.
Voorlopig is dit geen bedrijfsnieuws
Daar zit wel een duidelijke grens. Er is op dit moment geen officiële bevestiging dat Ripple een XRP-buyback overweegt. In de officiële Ripple-kanalen en in de publiek zichtbare berichtgeving die nu beschikbaar is, staat geen aankondiging van zo’n plan.
Dus nee, dit is nog geen corporate move. Het is communitydruk. Maar dat maakt het niet onbelangrijk. Juist omdat de discussie terugkomt op het moment dat Garlinghouse XRP weer nadrukkelijk centraal zet, laat ze zien waar de zenuw zit: woorden zijn voor een deel van de XRP Army niet meer genoeg.
De echte vraag achter de buyback-roep
De interessantste vraag is nu niet of Ripple morgen ineens $100 miljoen aan XRP gaat inkopen. De interessantere vraag is waarom deze eis steeds weer terugkomt.
Het antwoord ligt in de rare dubbelrol van Ripple. Het bedrijf bouwt op en rond XRP, zegt dat XRP centraal staat, houdt zelf grote hoeveelheden XRP aan en groeit ondertussen ook als onderneming los van de dagelijkse tokenkoers.
Dat maakt de spanning tussen corporate succes en tokenholder-verwachtingen bijna onvermijdelijk. En precies daarom blijft deze discussie terugkomen zodra Ripple weer extra bullish over XRP praat.
De conclusie
De XRP Army vraagt op dit moment niet om nóg een mooie zin van Brad Garlinghouse. De onderliggende eis is veel simpeler: laat met kapitaal zien dat Ripple’s vertrouwen in XRP meer is dan merktaal.
Voorlopig is er geen bewijs dat Ripple zo’n stap echt voorbereidt. Maar de buyback-roep is wel relevant, omdat die de oude spanning weer blootlegt: Ripple kan blijven zeggen dat XRP de kern is, maar zolang tastbare actie uitblijft, zal een deel van de community zich blijven afvragen voor wie die kern precies het meest waardevol is.