Is Bitcoin echt democratisch? Adam Back reageert op BIP-110-debat

Het debat rond Bitcoin's governance laait weer op, en Adam Back (Blockstream-CEO en cryptografie-pionier) neemt stelling: Bitcoin is niet democratisch.

De trigger? Interpretaties van de zin "one CPU, one vote" uit Satoshi Nakamoto's whitepaper uit 2008, die sommigen zien als bewijs van een meerderheidsregel (democratie via hashkracht).

Back veegt dat resoluut van tafel, juist nu Bitcoin Improvement Proposal 110 (BIP-110) de balans tussen miners en nodes op scherp zet. Laten we het verder ontleden!

In recente posts en interviews benadrukt Back dat proof-of-work (PoW) geen politiek stemsysteem is, maar een technisch mechanisme om concurrerende blokgeschiedenissen op te lossen in een Byzantijnse omgeving (anonieme deelnemers, mogelijke kwaadwillenden).

Hashkracht fungeert als tie-breaker bij geldige chains – niet als manier om regels eenzijdig te veranderen. De geldigheid van blokken en transacties wordt bepaald door validerende nodes die de protocolregels handhaven.

Miners kunnen geen regels herdefiniëren; blokken die regels schenden, worden afgewezen – hoe sterk de hashkracht ook is. Dat is de kern van Bitcoin's design: nodes beschermen de consensus, miners beveiligen de keten. Back stelt:

Het debat escaleert door BIP-110, een voorstel van developer Dathon Ohm (december 2025) om tijdelijk (1 jaar) de OP_RETURN-limiet aan te scherpen en transaction output data te beperken (bijv. tot 34 bytes voor outputs, 83 bytes voor OP_RETURN).

Doel: "spam" zoals Ordinals-inscripties, BRC-20 tokens en andere non-monetaire data indammen, die de blockchain belasten zonder monetaire nut.

Het is een User-Activated Soft Fork (UASF): node-operators activeren nieuwe validatieregels zelf, zonder dat miners een meerderheid hoeven te signaleren. Dat test Back's punt direct: in Bitcoin ligt de echte macht bij nodes die regels afdwingen, niet bij een simpele hashkracht-meerderheid.

Als genoeg nodes upgraden en afwijken van oude regels, kunnen miners die "spam" blijven includeren een orphan chain creëren – maar de economische meerderheid volgt de nodes met de meeste waarde.

Back is fel tegen BIP-110: hij noemt het een "lynch mob attempt" om veranderingen door te drukken zonder brede consensus. Spam is een "annoyance", geen existentiële dreiging voor Bitcoin als sound money.

Een contentious soft fork riskeert fragmentatie, ondermijnt vertrouwen in Bitcoin als store of value en kan zelfs user funds bevriezen of breken. Hij zegt:

Ondanks kritiek groeit de steun: medio februari 2026 draaien zo'n 2-3% van de nodes (vooral Bitcoin Knots) BIP-110-code, met signalering rond 583 van 24.481 nodes.

Dat is laag, maar het toont de spanning: UASF-mechanismen geven nodes macht, maar zonder consensus kan het leiden tot chain splits.

Het raakt de kern van Bitcoin's ethos: decentralisatie, censuurbestendig en echt geld. Back's visie: PoW is een economisch spel voor beveiliging, geen democratisch stemsysteem.

Nodes handhaven de regels; miners volgen economische incentives. BIP-110 test of nodes echt de baas zijn – of dat miner-hashkracht uiteindelijk wint.

Het debat is technisch én filosofisch: is Bitcoin een protocol dat door code regeert, of een netwerk waar meerderheid (hash of nodes) beslist? Back kiest duidelijk voor code en nodes boven "democratie via hashkracht".

Of BIP-110 slaagt (of faalt) zal tonen hoe resilient dat model is. Voor nu: de discussie houdt Bitcoin levendig – en controversieel. Wat denken jullie? Laat het ons weten!