Bitcoin stijgt nu niet als digitaal goud, maar als risk-on asset

Bitcoin steeg deze week niet in een klassieke vlucht naar veiligheid. CoinShares meldde op 20 april een instroom van $1,4 miljard in digitale-assetproducten en koppelde die expliciet aan herstel van de bereidheid om risico te nemen, optimisme rond een verlenging van het staakt-het-vuren rond Iran en een bitcoin-doorbraak boven $76.000. Twee dagen later noteerde Reuters dat bitcoin 4,13% won tot $78.866,74, terwijl de S&P 500 en Nasdaq op recordslot eindigden.

Dat patroon past eerder bij risk-on dan bij het vertrouwde verhaal van “digitaal goud”. Die lezing blijft een interpretatie, maar ze sluit wel beter aan op de recente flow- en marktdata dan het idee dat beleggers vooral bescherming zochten.

De bredere kapitaalstromen vertellen hetzelfde verhaal. Reuters meldde dat wereldwijde aandelenfondsen in de week tot 22 april $48,72 miljard aantrokken, het hoogste niveau in ruim zeventien maanden. De VS was goed voor $27,98 miljard, Europa voor $18,41 miljard, terwijl geldmarktfondsen juist $20,26 miljard zagen wegstromen. Tech, industrie en metals/mining trokken daarbij het meeste sectorgeld aan.

Dat is lastig te rijmen met een markt die zich vooral wil indekken. Het ziet er eerder uit als een markt die opnieuw groei, cycliciteit en liquiditeit wilde kopen — en bitcoin liep daarin mee. Ook dat is een interpretatie, maar wel een die direct rust op de cross-asset data van deze week.

Daarmee is het lange-termijnverhaal rond bitcoin niet ineens van tafel. In dezelfde Reuters-flowupdate kregen goud- en andere precious-metalsfondsen voor de vierde week op rij vers geld binnen, goed voor $841 miljoen. De markt kocht dus tegelijk aandelen, tech, metals en bitcoin.

Precies daar gaat het vaak mis in crypto-commentaar. Als bitcoin stijgt bij stress, heet het digitaal goud. Stijgt bitcoin mee met tech en andere risicovolle assets, dan geldt dat voor sommigen opnieuw als bewijs voor digitaal goud. Analytisch is dat te makkelijk. De recente data wijzen er eerder op dat bitcoin op korte termijn per regime anders kan handelen, ook als het grotere schaarsteverhaal overeind blijft.

Voor Nederlandse en Belgische beleggers telt dat extra, omdat de Europese cryptomarkt sneller institutioneel en formeler wordt. ESMA stelde op 17 april dat de MiCA-overgangsperiode in de hele EU op 1 juli 2026 afloopt. Vanaf die datum is elke partij die zonder MiCA-licentie crypto-assetdiensten aan EU-klanten aanbiedt in overtreding en moet die dienstverlening stoppen.

In zo’n markt wint niet automatisch de mooiste slogan, maar de vraag welke rol bitcoin krijgt binnen een gereguleerd beleggingskader. Daarbij is de regionale spreiding uit de CoinShares-data veelzeggend: de VS trok $1,5 miljard aan, Duitsland $28 miljoen, terwijl Zwitserland juist $138 miljoen uitstroom zag. Europa beweegt dus niet als één blok.

Het sterkste tegenargument blijft dat bitcoin op langere termijn alsnog richting digitaal goud kan schuiven. Dat is verdedigbaar. Alleen zegt dat weinig over deze rally. De recente combinatie van crypto-instroom, recordstanden op Wall Street en uitstroom uit geldmarktfondsen wijst voor nu duidelijker op risk-on dan op angst.

Dat maakt bitcoin niet zwakker, maar eerlijker te duiden. Op dit moment oogt bitcoin minder als een digitale goudstaaf en meer als een schaarse macro-asset die per marktfase anders wordt geprijsd. Dat is minder mooi als slogan, maar wel nuttiger voor iedereen die wil begrijpen wat hij bezit.