BIS waarschuwt: rente op stablecoins kan bankrun uitlokken

Als uitgevers rente gaan betalen op stablecoins, kunnen spaarders in periodes van hoge rente snel geld weghalen bij banken. Volgens de Bank for International Settlements (BIS) is dat geen theoretisch risico, maar een scenario dat financiële markten direct kan raken.

De grootste zorg zit niet alleen in stablecoins zelf, maar in hun rol als alternatief voor spaarrekeningen. Zodra een digitale dollar rendement biedt én tegelijk direct verhandelbaar blijft, ontstaat er een nieuw type concurrent voor banken.

De logica is simpel. Spaarders zoeken rendement, liquiditeit en veiligheid. Als een stablecoin-uitgever rente biedt, terwijl gebruikers ook 24 uur per dag toegang houden en kapitaal direct kunnen verplaatsen, wordt zo’n product voor veel mensen aantrekkelijker dan een klassieke bankrekening. Volgens de BIS kan die verschuiving snel gaan. Juist daar zit het risico.

Dat maakt dit wezenlijk anders dan een normale uitstroom van spaargeld. Bij stablecoins kan geld vrijwel direct worden verplaatst, zonder openingstijden, zonder trage afwikkeling en vaak zonder de frictie van het traditionele banksysteem.

Daardoor kan stress zich sneller verspreiden dan bij eerdere bankencrisissen. Een digitale vlucht uit deposito’s hoeft niet dagen te duren. Dat kan in uren gebeuren. Reuters meldde dat de BIS expliciet waarschuwt dat runs op stablecoins financiële markten onder druk kunnen zetten.

De zorg neemt verder toe als stablecoins op grotere schaal worden gebruikt voor cashbeheer. Dan concurreren ze niet langer alleen met crypto-exchanges of internationale dollarbetalingen, maar rechtstreeks met bankdeposito’s als parkeerplek voor liquiditeit.

In een hoogrenteklimaat kan dat banken dwingen hogere spaarrentes te bieden of duurdere financiering aan te trekken. Dat raakt marges en zet de stabiliteit onder druk. Precies dat maakt toezichthouders nerveus.

De BIS zegt dat sommige risico’s in theorie beperkt kunnen worden, bijvoorbeeld via depositoverzekering of toegang tot centrale bankliquiditeit. Maar juist dat maakt duidelijk hoe serieus de waarschuwing is.

Zodra zulke vangnetten nodig zijn, schuiven private stablecoins op richting publieke financiële infrastructuur. En daar hoort onvermijdelijk zwaarder toezicht bij.

Voor crypto-investeerders is dit opnieuw een signaal waar de strijd echt ligt. Niet alleen bij bitcoin of ETF’s, maar bij de vraag wie digitaal geld mag uitgeven, onder welke regels en met welk rendement.

Zodra stablecoins rente gaan bieden, veranderen ze van neutrale transactielaag in een directe concurrent van banken. Dat maakt hardere regelgeving niet minder, maar waarschijnlijker.

De inzet wordt daarmee groter dan alleen crypto. Het gaat om controle over digitaal geld, spaargeld en financiële stabiliteit.