Amerikaanse minister van Financiën dringt aan op nieuwe cryptowet

De Amerikaanse minister van Financiën Scott Bessent voert de druk op het Congres op om de CLARITY Act door te voeren, de brede wet die duidelijkere federale spelregels voor digitale assets moet vastleggen. Die oproep deed hij in een opiniebijdrage in The Wall Street Journal op 8 april.

Reuters pakte dat bericht op 9 april verder op. Toch zit de echte nieuwswaarde niet alleen in zijn oproep. In Washington komt er wel beweging in stablecoin-regels, terwijl de bredere cryptowet nog altijd vastzit op één gevoelig punt: rente en beloningen op stablecoins.

Bessent stelt dat de Amerikaanse regels voor digitale assets nog altijd te onduidelijk zijn. Volgens hem heeft die onzekerheid innovatie juist richting rechtsgebieden met helderdere regels geduwd, zoals Abu Dhabi en Singapore.

Daarmee herhaalt hij een bekend punt uit de sector, maar ditmaal gebeurt dat vanuit Treasury zelf. Dat maakt de boodschap zwaarder dan wanneer die alleen van cryptobedrijven of lobbygroepen zou komen.

Tegelijk is de tegencheck belangrijk. Zijn oproep is geen bewijs dat de wet nu snel wordt aangenomen. Reuters meldde juist dat het dossier nog steeds wordt opgehouden door een maandenlange botsing tussen banken en cryptobedrijven. De kern is dus niet dat Washington bijna klaar is met cryptoregulering, maar dat de politieke druk toeneemt terwijl het lastigste conflict nog openligt.

De CLARITY Act is geen smalle wet. In de House-versie uit 2025 staan onder meer definities, tijdelijke registratie voor digitale commodity-beurzen, brokers en dealers, regels rond zogeheten “investment contract assets”, registratie-eisen, custody-bepalingen en toepassing van de Bank Secrecy Act. In de tekst staat ook expliciet dat digitale commodity brokers, dealers en geregistreerde exchanges onder BSA-verplichtingen zouden vallen.

Aan de kant van de Senaat lag begin 2026 bovendien een aangepaste versie op tafel die voortbouwt op de House-tekst en de CFTC nieuwe bevoegdheden zou geven over digitale commodities. De Senaatslandbouwcommissie sprak in januari nadrukkelijk over extra CFTC-bevoegdheden en sterkere consumentenbescherming. Daaruit blijkt waar de inzet werkelijk ligt: niet alleen erkenning van crypto, maar vooral de vraag welke toezichthouder welk deel van de markt in handen krijgt.

De echte blokkade zit inmiddels niet meer in de vraag óf er federale cryptoregels moeten komen, maar in de uitwerking van stablecoin-beloningen. Reuters meldde al in februari dat overleg in het Witte Huis tussen banken en cryptobedrijven geen doorbraak opleverde.

Banken willen taal die rente en andere beloningen op stablecoins beperkt, omdat zij vrezen voor uitstroom van deposito’s. Cryptobedrijven vinden juist dat zulke prikkels nodig zijn om gebruikers aan te trekken en dat een verbod de markt scheef trekt.

Dat conflict blijkt zwaar genoeg om de bredere wet te vertragen. De House-versie passeerde al op 17 juli 2025, maar sindsdien draait het debat vooral om de vraag hoe ver stablecoin-achtige producten mogen concurreren met traditioneel bankieren. Juist daarom is de oproep van Bessent politiek relevant: hij probeert beweging te forceren in een dossier dat formeel al ver gevorderd leek, maar inhoudelijk nog steeds schuurt.

De timing maakt het onderwerp sterker dan een gewone kop over een minister die om cryptowetgeving vraagt. Binnen dezelfde 24 uur publiceerde Treasury ook een voorgestelde regel onder de GENIUS Act. Daarin zouden permitted payment stablecoin issuers als financiële instellingen onder de Bank Secrecy Act worden behandeld, inclusief AML- en sanctieverplichtingen.

Daarmee wordt een concreter stablecoin-kader al in gang gezet, terwijl de bredere marktstructuurwet nog steeds in het Congres blijft hangen. En precies daar zit de kern.

Washington bouwt stap voor stap aan een regime voor stablecoins, maar heeft nog altijd geen afgerond antwoord op de rest van de cryptomarkt. Voor de sector betekent dat dat één deel van de infrastructuur al vorm krijgt, terwijl beurzen, brokers en tokenmarkten nog wachten op duidelijkere grenzen tussen toezichthouders.

Voor lezers in Nederland en België is dat verschil met Europa relevant. In de EU ligt met MiCA al een werkend regelgevend raamwerk op tafel.

De overgangsregeling voor veel bestaande aanbieders loopt bovendien uiterlijk tot 1 juli 2026. De Verenigde Staten zitten dus nog midden in het gevecht over marktstructuur, terwijl Europa al veel verder is in de uitvoeringsfase.

De praktische implicatie is vooral strategisch. Zolang de VS geen heldere eindlijn trekken voor de bredere cryptomarkt, blijft het wereldwijde regelgevingsbeeld scheef.

Stablecoins krijgen sneller een kader dan de rest van de sector. Dat is geen bewijs dat Amerika op elk vlak achterloopt, maar wel een signaal dat het land nog altijd geen compleet antwoord heeft op crypto-toezicht.

Scott Bessent’s boodschap is duidelijk: Washington wil af van de juridische mist rond crypto. Maar de feiten laten zien dat de VS nog niet op het punt zijn waarop één grote cryptowet eenvoudig kan worden afgevinkt. Stablecoins schuiven al richting een concreet toezichtskader.

De bredere marktstructuur blijft intussen hangen op een fundamentelere vraag: hoeveel van het bankmodel mogen cryptobedrijven eigenlijk nabouwen? Juist daar zal de volgende fase van dit debat worden beslist.